Suankularb 84

Post Today, 13 Sep 2010. Page 28

2010-09-13T08:17:00.001+07:00

Post Today
13 Sep 2010

Post Today, 07 Sep 2010. Pages 12 - 13

2010-09-12T19:30:00.001+07:00

Post Today
07 Sep 2010

“เมนูสิ้นคิด” บริโภคซ้ำซากเสี่ยงโรคภัยถามหา !

2010-06-15T18:32:00.007+07:00

นักโภชนาการเตือน “เมนูสิ้นคิด” บริโภคซ้ำซากเสี่ยงโรคภัยถามหา !

ปัจจุบันมักจะมีผู้คนนิยมบริโภคอาหารจานด่วนมากขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งอาหารต่างๆ เหล่านี้ถือเป็นอาหารขยะที่มีคุณค่าด้านโภชนาต่ำส่งผลให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพ

จากชีวิตประจำวันของคนเราที่ต้องทำงานแข่งขัน กับเวลาส่งผลให้เกิดการบริโภคที่ซ้ำซากจำเจจนทำให้เกิดโรคภัยไข้เจ็บตามมา มากมายนั้น นายสง่า ดามาพงศ์ นักโภชนากรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข กล่าวกับ “บางกอกทูเดย์” ว่า

ปัจจุบันมักจะมีผู้คนนิยมบริโภคอาหารจานด่วนมากขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งอาหารต่างๆ เหล่านี้ถือเป็นอาหารขยะที่มีคุณค่าด้านโภชนาต่ำส่งผลให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพ

ทั้งนี้ นายสง่า กล่าวถึงเมนูสิ้นคิดโดยเฉพาะ ข้าวกระเพราไก่ไข่ดาวว่า ถ้ามองในแง่บวกถือเป็นอาหารที่มีสารอาหารครบ 5 หมู่ ได้แก่ โปรตีน คารโบไฮเดรต ไขมัน แร่ธาตุ วิตามิน แต่ก็ไม่ควรจะบริโภคติดต่อกันทุกวัน เนื่องจากการได้รับสารอาหารเดิมๆ ทุกวันนั้นก็จะเกิดผลเสียต่อร่างกายก่อให้เกิดโรคภัยต่างๆ

“ถ้าจำเป็นต้องทานอาหารง่ายๆ ชนิดเดิมๆ ทุกวันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ผมแนะนำว่าควรจะเพิ่มสัดส่วนอย่างอื่นไปในเมนูด้วย เช่น กระเพราไก่ไข่ดาว ก็อาจจะบอกกับแม่ค้าว่าให้เพิ่มผักชนิดอื่น เช่น ถั่วฝักยาว หรือ ข้าวโพด รวมทั้งไข่ดาวก็สลับกันกับไข่ต้ม และที่สำคัญคือต้องใส่ใจเรื่องความสะอาดของภาชนะด้วย”

ด้านนางสาวรุ่งทิพย์ ภู่ทองคำ พนักงานบริษัทเอกชน กล่าวให้ความเห็นว่า ทุกวันต้องรีบออกจากบ้าน ดังนั้นจึงต้องพึ่งเมนูสิ้นคิดเพราะราคาถูก และไม่ต้องวุ่นวายกับการสั่งอาหาร และต้องรอนานด้วย ซึ่งตนสั่งรับประทานทุกวัน ส่วนกรณีที่นักโภชนาการมองว่าทานทุกวันไม่ดีต่อสุขภาพนั้นตนคิดว่าก็มีส่วนบ้างเหมือนกัน แต่ก็ไม่รู้จะสั่งทานอะไรเพราะชีวิตทุกวันก็วุ่นวายกับการทำงานอยู่แล้ว

5 อันดับ...เมนูสิ้นคิด!

“บางกอก ทูเดย์” ได้ทำการรวบรวม “เมนูสิ้นคิด”จำนวน 5 อับดับ พบว่ามีดังนี้

อันดับ 1 ข้าวกระเพราไก่+ไข่ดาว งานนี้ได้อันดับหนึ่งมาอย่างเอกฉันท์ด้วยคะแนนเสียงท่วมท้นสมกับเป็นเมนู อาหารสิ้นคิดจริงๆ ซึ่งหลายคนอาจสงสัยว่าแล้วทำไมต้องเป็นกระเพราไก่ไข่ดาวอันนี้คาดว่าเป็น อาหารที่ถูกปากคนไทยที่สุด ด้วยที่ว่ารสชาติออกแนว Hot &Spicy ถือเป็นเมนูพื้นฐานที่ทุกร้านอาหารตามสั่งต้องมี และแม่ครัวจะฝีมือแย่แค่ไหนก็ต้องทำได้อร่อย

อันดับ 2 ข้าวผัด ถือเป็นอาหารสุดยอดแห่งความไม่ครีเอทเอาเสียเลย เอาข้าวมาผัดแล้วใส่ใข่ ใส่เนื้อสัตว์อะไรก็ว่ากันไป ใส่ผักเขียวๆ ลงไปหน่อย ผัดไปผัดมาสองสามทีก็เสร็จแล้ว แต่บางคนอาจจะชอบข้าวผัดเป็นชีวิตจิตใจ ถ้าไปเจอร้านที่ผัดข้าวผัดได้อร่อยเหาะจริงๆ ข้าวผัดที่อร่อยต้องเป็นข้าวที่ผัดออกมาแล้วไม่แฉะ เม็ดข้าวขาวนวล ผัดร้อนๆ ยกเสิร์ฟบีบมะนาวใส่ แล้วราดด้วยพริกน้ำปลา

อันดับ 3 ข้าวไข่เจียว สิ้นคิดเข้าไปเรื่อยๆ กับเมนูนี้ นึกอะไรไม่ออกก็เอาล่ะ ข้าวไข่เจียวก็ได้ง่ายสุด ความเสี่ยงต่ำและประกันความอร่อย เพราะถ้าร้านอาหารตามสั่งร้านไหนทำไข่เจียวไม่อร่อยก็ไม่รู้จะพูดยังไง แล้วอย่างอื่นก็อย่าไปกินมันเลย เป็นเมนูเพลย์เซฟอย่างดีสำหรับคนเมือง แต่ก็สิ้นคิดจริงๆ

อันดับ 4 ข้าวหมูทอดกระเทียมพริกไทย อันนี้เป็นเมนูสิ้นคิดที่สาวๆ มักชอบสั่งคิดว่าคงเป็นเพราะความอร่อยของเนื้อหมูที่เอามาทอดในซอสน้ำมันหอย คลุกกับพริกไทย เสร็จแล้วเอามาโปะกับข้าวสวยร้อนๆ กินกับแตงกวา ถ้าอยากเพิ่มความพิเศษให้กับเมนูอาจจะสั่งไข่ดาวมาเพิ่มได้ถ้ากินกลางวันก็อิ่มไปถึงเย็นเลย

อันดับ 5 ผัดผักราดข้าว เมนูนี้มีตั้งแต่คะน้าหมูกรอบ กระเฉดหมูกรอบ ผักบุ้งหมูกรอบ บางคนไม่กินหมูก็อาจจะเปลี่ยนเป็นไก่ได้ ผัดผักราดข้าว เป็นเมนูที่ได้รับความนิยมในระดับต้นๆ เช่นกัน

ขอขอบคุณข้อมูลดีๆ จากบางกอกทูเดย์
ที่มา: วิชาการ.คอม
http://www.vcharkarn.com/varticle/40918

ชื่อรุ่นวีรกรรม-ไข่เจียว

2010-06-08T17:32:00.006+07:00

ต้องขออนุญาตท่านผู้เขียน
เพื่อนำมาบันทึกไว้เป็นตำนาน
ของ สวนฯ84 อีกชิ้นหนึ่ง
ขอขอบคุณ "นพ84" ไว้ ณ ที่นี้

มีโอกาสได้อ่านรวบรวมที่มาของชื่อรุ่น OSK ตั้งแต่ 107-พระเสด็จ จนถึง 125-12 ทศวรรษ แล้วต้องขอน้อมรับวิสัยทัศน์และการริเริ่มสร้างสรรค์ของ อ.จ.สุทธิ เพ็งปาน OSKอดีตผู้อำนวยการโรงเรียน เป็นอย่างยิ่ง ที่นำเหตุการณ์สำคัญๆ มาสอดประสานเรียกขานเป็นชื่อรุ่น ในแต่ละ พ.ศ.ได้อย่างเหมาะเจาะไม่เบา

จึงลองคิดเล่นๆ ว่า-หากถอยหลังไปยุคกระโน้น แต่ละรุ่น-น่าจะได้ชื่อว่าอะไรบ้างหนอ?? อาทิ เช่น

รุ่น 84 (เข้า 2508) คงชื่อรุ่น-“อาภัสรา” เพราะ : อาภัสรา หงสกุล ได้ครองตำแหน่งนางงามจักรวาล ดังไปทั่วโลกในปีนั้น

รุ่น 85 (เข้า 2509) น่าจะชื่อ-เอเชียนเกมส์ จากกรณีที่ไทยเป็นเจ้าภาพกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 5 (ระหว่าง 9-20 ธ.ค.2509) นับเป็นครั้งแรกที่เราหน้าใหญ่จัดงานแบบนี้

รุ่น 86 (เข้า 2510) ต้องชื่อ “สุรพล” แน่ๆ เลย เพราะราชาเพลงลูกทุ่ง “สุรพล สมบัติเจริญ” ถูกยิงตายหลังเวทีแสดง เป็นข่าวดังไปทั้งประเทศ เมื่อกลางเดือนสิงหาคม 2510 ตรงกับวันสมานมิตร ปีนั้นพอดี

ถ้าข้ามมาปี 2512 “นีล อาร์มสตรอง” ก็น่าจะเป็นชื่อของรุ่น 88 เพราะนำทีมมนุษย์อวกาศของสหรัฐฯ ขึ้นไปประทับรอยเท้า ไว้บนดวงจันทร์ได้สำเร็จในกลางปีดังกล่าว

แต่แหม หากเลยเถิดมาถึงปีที่แล้ว ลูกๆ หลานๆ ที่เข้ามาเรียน พ.ศ.2546 จะเลือกว่าชื่อรุ่น “ซาร์” หรือว่า “หวัดนก” ดีหนอฟังแล้วจั๊กจี้พิลึกเนาะ ??

เอาเหอะถือซะว่า เป็นการแสดงความคิดเห็นเล่นๆ ละกัน เพราะในครั้งกระโน้น จะเรียกขานรุ่นกัน ก็เพียงแต่ระบุเลขปี พ.ศ.ที่เริ่มต้นเข้าศึกษา อาจจะต่อท้ายด้วย พ.ศ.ที่จบ กำกับเพิ่มมาเพื่อกันหลง ก็ยิ่งดี ต่อมาจึงค่อยมาไล่เป็นเลขที่รุ่น ซึ่งหลงทิศหลงทางอยู่พักหนึ่ง

กระทั่งสมาคมศิษย์เก่าฯ ได้เข้ามาเรียบเรียงให้ใหม่พร้อมกับประกาศใช้เมื่อราวๆ สิบกว่าปีมานี้เอง แต่วันนี้ ก็ยังมีเรียกขานแบบเก่าแบบใหม่ แตกต่างกันอยู่ประปราย

แต่เอาเหอะไม่ว่าจะเรียกกันอย่างไร ก็ขอให้เข้าใจกันในหมู่พวกเรา เป็นใช้ได้ ดังนั้น แม้จะไม่มีชื่อรุ่นมาก่อน แต่เมื่อ OSK84 (0812) เข้ามาร่วมด้วยช่วยวุ่นกับ web แห่งนี้ จึงได้เสนอชื่อมาให้เรียกว่า "วีรกรรมไข่เจียว” ซึ่งคิดว่าน่าจะเหมาะสม (เท่าที่ทราบ-มีเพียง OSK79 (0307) เรียกชื่อรุ่นตัวเองว่า “ฉัตรชัย-สถาพร” โดยให้เกียรติเพื่อนในรุ่น “พี่ฉัตรชัย ฉัตรานนท์” ได้ที่หนึ่ง และ “พี่สถาพร ชินะจิตร” (ในภาพ) ติดบอร์ดได้ที่ 32 ของประเทศไทย)

ก่อนจะไปถึงวีรกรรม-ที่มาของชื่อรุ่น ต้องขอย้อนไปที่เกร็ดประวัติศาสตร์ พฤติกรรมการรับประทานอาหารกลางวัน ของนักเรียนสวนกุหลาบ ยุคพ.ศ.2508 กันเสียก่อน ตอนนั้น โรงอาหาร เป็นอาคารชั้นเดียว มีหลังคาคลุมเป็นโรงเรือนขนาดใหญ่ ตั้งต่อเนื่องจากตึกสามัคยาจารย์ ขนานไปกับโรงยิมพลศึกษา เปิดบริการเฉพาะน้ำดื่มในช่วงเช้าและเย็น เวลาพักเที่ยงเท่านั้น-จึงจะมีสารพัดอาหารคาว-หวาน ไว้ให้เด็กสวนฯ ทั้งโรงเรียนพันกว่าคนได้ดื่มกิน ด้วยสนนราคาประหยัด อาจจะเป็นเพราะจำนวนนักเรียน ที่ใช้บริการพร้อมๆ กันกระมังทำให้ ครูโปร่ง ส่งแสงเติม ครูใหญ่ในช่วงนั้น ตัดสินใจใช้นโยบายให้เฉพาะเด็กนักเรียน ม.ศ.หนึ่ง น้องเล็กของโรงเรียน-กินอาหารกลางวันด้วยถาดหลุม ซึ่งเริ่มต้นปี 2508 เป็นปีแรก (ไม่แน่ใจว่า-ยกเลิกนโยบายนี้ไปในพ.ศ.ไหน) นัยว่าเหตุผลที่ดำเนินการดังกล่าว ก็เพื่อช่วยน้องเล็กตัวน้อย ไม่ต้องไปยื้อแย่งซื้ออาหารแข่งกับรุ่นพี่ ในตอนพักเที่ยงพร้อมๆ กัน คอยให้อยู่ ม.ศ.2 เริ่มแก่แดดแล้ว จึงเป็นอิสระเลืกซื้อกินเอง กับอีกประการหนึ่งคือ ต้องการให้เด็กนักเรียนได้กินอาหารครบหมู่ ถูกหลักอนามัย ตามที่โรงเรียนจัดให้

การจัดการก็ไม่มีอะไรมาก ในตอนปลายของแต่ละสัปดาห์ จะมีภารโรงเดินมาแจกโพยให้ หัวหน้าชั้น ม.ศ.1 ทั้ง 8 ห้อง (ก.ไก่-ซ.โซ่) จัดการเอาโพยที่มีเมนูอาหารให้เลือก ทั้งหมด 10 แบบ แจกแก่นักเรียนในห้องของตน อาทิ ข้าวหมูแดง, ข้าวมันไก่, ก๊วยเตี๋ยวลูกชิ้นเนื้อ, ข้าวแกง, ราดหน้า, กระเพาะปลา, เกี้ยมอี๋ ฯลฯ ที่จำได้แม่นเห็นจะเป็นหมายเลข 5 ข้าวหมกไก่-โรตี-มะตะบะ (เพราะลูกสาวคนทำหน้าตาสวย-จึงเป็นเมนูยอดนิยม) แต่ละคนจะกากบาทลงไปในรายการว่า ในสัปดาห์หน้านั้น วันจันทร์จะกินเบอร์อะไร อังคาร-พุธ..กินเบอร์อะไร เลือกให้ครบห้าวัน จากเมนู 10 รายการ จะเลือกซ้ำ-กินแต่เบอร์ 5 ข้าวหมกไก่ ทุกวันก็ได้-ไม่มีใครว่า (หน้าจะได้เป็นไก่ไปเลย) พอถึงแต่ละวันในสัปดาห์นั้นๆ ภารโรงคนเดิมจะเดินเอาโพยชื่อนักเรียน พร้อมเบอร์เมนูอาหารที่เลือก มาส่งให้หัวหน้าห้องแจก ราวๆ 11 โมงของทุกวัน พอ 11.45 น. จึงเลิกเรียน (พักเที่ยงก่อนชั้นอื่น) ออกมาเข้าแถวแล้วเดินไปโรงอาหาร จากนั้นแยกย้ายไปยื่นเบอร์และถาดหลุมบรรจุอาหาร ตามที่ตนเองเลือกไว้. มานั่งกินที่โต๊ะที่จัดไว้ให้ชั้น ม.ศ.1 โดยเฉพาะ ทางโรงเรียนจะขอความร่วมมือให้นักเรียนม.ศ.1 กินข้าวถาดหลุมในระยะแรก ซึ่งต้องจ่ายค่าอาหารล่วงหน้าเป็นรายเดือน แต่ก็ผ่อนปรนให้แก่ผู้ปกครองที่ไม่เห็นด้วย กับนโยบายนี้เช่นกัน (เพราะอาจขาดเงินหมุนเวียนล่วงหน้า หรือบางคนติดขัดด้วยเรื่องศาสนา)

แม้จะต้องกินข้าวใส่ถาดหลุมเป็นประจำทุกวัน แต่ OSK84 ก็มีส่วนร่วมกับเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ ด้านโภชนาการ ของสวนกุหลาบ เมื่อปี 2508 เช่นกัน ตอนสายของวันหนึ่ง จำได้ว่าเป็นระหว่างกลางเทอมต้น (สมัยโน้นเรียนปีละ 3 เทอม) ก็มีกลุ่มรุ่นพี่ชั้น ม.ศ.5(มีพวกสอบตกอยู่ ม.ศ.4 ผสมด้วย) แยกย้ายกันเดินไปตามห้องเรียนทุกห้อง ทุกตึก พร้อมทั้งประกาศให้นักเรียนทุกคนทราบว่า “วันนี้ห้ามกินข้าวแกง..หากใครกิน-โดนเตะ” รุ่นพี่ ประกาศิตประโยคดังกล่าวด้วยหน้าตาถมึงทึง เล่นเอาพวกเราเลิกลั่ก-เพราะไม่ได้เกี่ยวข้องด้วย

พอถึงเที่ยงวันนั้น..บรรดารุ่นพี่ผู้ก่อการ (จำได้ว่ามี-พี่สถาพร ดีบุกคำ OSK80 ร่วมเป็นหัวโจกด้วย)ก็แยกย้ายกระจายกำลังกันสังเกตการณ์รอบโรงอาหาร และบริเวณหน้าร้านข้าวแกงซึ่งมีอยู่ 3 ร้าน กระจายแทรกไปกับร้านอาหารประเภทอื่นๆ บางกลุ่มก็ดักอยู่หน้าทางเข้า เพื่อคอยเตือนคนที่จะเดินเข้าไปกินอาหารเที่ยง ไม่ให้ซื้อข้าวราดแกงเด็ดขาด ส่วนพวกม.ศ.1 ต้องกินข้าวถาดหลุมอยู่แล้ว จึงได้รับการปล่อยผ่านไปโดยดี แต่ก็ถูกสำทับตอกย้ำด้วยเช่นกัน

สำหรับข้าวราดแกงทั้งสามร้านนั้น มีวิธีการจำหน่ายเหมือนๆ กัน โดยจะเตรียมตักข้าวเปล่าใส่จานสังกะสี ไว้ก่อนจะถึงเวลาพักเที่ยง เมื่อเด็กนักเรียนเลิกมาพร้อมๆ กันถึงโรงอาหาร ต้องการจะกินข้าวราดแกง ก็จะมาหยิบจานบรรจุข้าวเปล่ายื่นส่งให้แม่ค้า พร้อมระบุว่า จะราดแกงหรือผัดอะไร ที่มีให้เลือกอยู่ 7-8 อย่าง เสร็จแล้ว-จึงจ่ายตังค์ หนึ่งบาท (สมัยนั้นใช้ธนบัตร) ตามสนนราคา ให้แก่แม่ค้า เป็นอันว่าเรียบร้อย ถือไปเลือกที่นั่งกินตามอัธยาศัย แต่เหตุการณ์ในวันนั้น มันเกิดขึ้นรวดเร็วมาก ทั้งๆ ที่บรรดาแม่ค้า ได้บอกกล่าวกับนักเรียนเป็นการล่วงหน้าตั้งแต่สัปดาห์ก่อนแล้วว่า จะขึ้นราคาข้าวราดแกงอีก จานละ 0.25 บาท (หนึ่งสลึง) เป็นจานละ 1.25 บาท หรือเรียกง่ายๆ ว่า “ห้าสลึง” (มีการเตรียมเศษสตางค์ทอนไว้เรียบร้อย-ป้องกันการชุลมุน)

ทว่า-นักเรียนทั้งโรงเรียน เห็นพ้องต้องกันว่า ไม่สมควรอย่างยิ่ง ที่จะมาขูดเลือดกับคนจนด้วยกัน เพราะทางโรงเรียนก็ไม่ได้เก็บแป๊ะเจี๊ยะ-ค่าหัวคิว หรือค่าน้ำค่าไฟจากร้านอาหารทุกประเภทอยู่แล้ว ร้านอื่นไม่ขึ้น-แต่ทำไมข้าวราดแกงมารวมหัวขึ้นราคา (มั้ยล่ะหัวประชาธิปไตยก้าวหน้ามาแต่อ้อนแต่ออกเชียวละ)จึงประกาศ-สไตร้ค์ ไม่กินข้าวแกง พร้อมกันทุกคน

ตกบ่ายวันนั้นแม่ค้าพ่อค้าข้าวราดแกงทั้งสามร้าน ต้องนั่งน้ำตาตก-ข้าวเปล่าที่ใส่จานไว้ล่วงหน้า กองพะเนินทิ้งไว้เป็นร้อยๆ จาน ต้ม-ผัด-แกง ทุกหม้อเหลือบานเบอะ ร้อนถึง-ครูโปร่งต้องลงมาเป็นคนกลาง เจรจาไกล่เกลี่ยทั้งสองฝ่าย ผลสรุปจบลงด้วยข้อตกลงกันในที่สุดว่า ให้แม่ค้า คงขายข้าวราดแกงต่อไปในราคาเดิม จนกว่าสภาวะค่าครองชีพของสังคม จะเปลี่ยนแปลงขยับตัวสูงขึ้น จึงจะขึ้นราคาได้ (รู้สึกว่า-จะใช้เวลาเป็นปีทีเดียวถึงได้ปรับราคาใหม่ ซึ่งกลายเป็นขึ้นทีเดียวในราคา 1.50 บาทไปเลย)

เหตุการณ์ดังกล่าว แม้จะเป็นเพียงจุดย่อยๆ เล็กๆ แต่นับเป็นประชาธิปไตยในสายเลือดเด็กสวนฯ อย่างแท้จริง ที่ได้แสดงออกถึงความคิดเห็นต่อสิ่งที่ตนเองมีส่วนร่วมในสังคม

และเรื่องราวในวันนั้น ก็บังเอิญ มีเรื่องน่าหยิกเล็กๆ น้อยๆ ที่เอามาอำกันได้ถึงทุกวันนี้ว่า ระหว่างที่เหตุการณ์ขมึงเกลียวอยู่นั้น (เพราะใครจะโดนเตะบ้าง / หรืออาจมีขาซ่าจากชั้น ม.ศ.3 ไปแหกคอกแล้วเกิดสหบาทาระหว่างรุ่น..ก็ไม่รู้ได้) ก็มีนักเรียนคนหนึ่ง แต่งกายเรียบร้อย บ่งบอกอากัปกิริยาว่า-เป็นทีมชาติเคร่งเรียน ไม่รู้สึกรู้สากับเหตุการณ์ใดๆ โดยรอบตัว เดินเข้าไปซื้อข้าวราดแกง ด้วยมาดเด่นหนึ่งเดียวคนนี้ เอาไปนั่งกินที่โต๊ะอาหารอย่างหน้าตาเฉย นักเรียนคนนี้ มีดีตรงมาดเคร่ง-เก่งเรียนนี่แหละ จึงรอดพ้นปากเหยี่ยวปากกาในวันนั้นมาได้ จนเวลาผ่านไปเป็นสิบๆ ปี ในงานสังสรรค์เลี้ยงรุ่น OSK81 นักเรียนคนนั้นถึงได้ขึ้นไปพูดบนเวที ให้เพื่อนร่วมรุ่นได้ฟังและฮากันครึนว่า

“ก้อเราไม่รู้นี่ ว่าพวกนายสไตร้ค์กันอยู่”

เป็นคำสารภาพดื้อๆ ของ “พี่ดอน ปรมัตต์วินัย” ท่านราชฑูตไทย ณ กรุงปักกิ่ง คนปัจจุบัน

มาถึงชื่อรุ่นวีรกรรม-ไข่เจียวกันซะที ช่วงที่ OSK84 ขึ้นมาเรียนชั้น ม.ศ.5 ในปีการศึกษา 2512 ผู้ที่เรียนแผนกวิทยาศาสตร์ ทั้ง 5ห้อง (ห้องจ.จาน กับ ฉ.ฉิ่ง-ยุบรวมกัน เพราะมีจำนวนคนน้อย) จะข้ามมาเรียนที่ชั้น 3-4 อาคารพระเสด็จฯ ที่เพิ่งสร้างเสร็จใหม่ๆ (ทุบทิ้งไปอีกครั้งแล้ว) ส่วนแผนกศิลป์สองห้อง ปักหลักอยู่ตึกสามัคยาจารย์ ส่วนโรงอาหารเดิมถูกทุบทิ้ง สร้างเป็นอาคารเรียนต่อเนื่องกับตึกสามัคฯ จึงย้ายมาใช้โรงอาหารชั่วคราว บริเวณหลังเสาธง เลียบถนน มาทางหอประชุมใหญ่ (ปัจจุบันเป็นอาคารเรียน) ยังคงมีร้านอาหารให้เลือก หลากหลายประเภทเช่นเดิม (แฮ่ม !! ร้านข้าวหมกไก่ยังเป็นขวัญใจไม่เสื่อมคลาย)แต่ปีนั้นบังเอิญมีอาหารประเภทหนึ่ง ทั้งๆ ที่เป็นอาหารดาษๆ ธรรมดา แต่กลับมาแรงหน้าทุกเจ้าอย่างไม่น่าเชื่อ นั่นคือ

“ไข่เจียวราดข้าว ของเจ๊แว่น สนนราคาจานละ 3 บาท”

เด็กนักเรียนสวนฯ รู้จัก เจ๊แว่น กันทั้งนั้น ชื่อจริง-นามสกุลอะไร ไม่ค่อยมีใครรู้จักลึกซึ้ง แต่มีบางคนทะลึ่งแอบกระพือข่าว ป้ายสีเธอว่า มีอาชีพอย่างว่า-เป็นงานอดิเรก เธอเป็นสาวใหญ่ ร่างท้วม สวมแว่นสายตาสีขาวกรอบดำ พูดจาฉาดฉาน และออกจะทะลึ่งตึงตังนิดหน่อย จนไอ้พวกปากหอยปากปู แอบเอาไปนินทาอย่างที่บอก

สมัยอยู่โรงอาหารเก่า เจ๊แว่นช่วยญาติแกขายกระเพาะปลา พอมาอยู่โรงอาหารชั่วคราว (เริ่มใช้เมื่อปี 2510)แกยังคงช่วยญาติเหมือนเดิม และมีไอเดียบรรเจิด ขยับมาขาย “ไข่เจียวทอดสดๆ ร้อนๆ” โปะลงบนข้าวเปล่า แล้วราดหน้าด้วยซอสศรีราชา-สีส้มๆ กลิ่นหอมคลุ้งน่ากินยิ่งนัก เจ๊แว่นเปิดขายเมนูนี้ได้ไม่นาน กลายเป็นอาหารยอดนิยม เรียกนักเรียนมารุมล้อมแน่นตึงทุกๆ พักเที่ยง จากทอดไข่เจียวเพียงกระทะเดียว เจ๊แว่นต้องขยายกิจการ หาลูกมือมาช่วยทอดพร้อมกัน 4-5 กระทะ ผลัดเปลี่ยนกันโปะราดข้าว ให้ลูกค้าได้อย่างไม่ขาดตอน วันหนึ่งๆ ประมาณการว่า ขายได้หลายร้อยจาน

สำหรับซ้อสศรีราชา ซึ่งเป็นทีเด็ด-รสเด็ด นอกเหนือจากไข่เจียวร้อนๆ หอมกรุ่นนั้น เพื่อการบริการอันฉับไว ไม่ต้องมามุง-รุมแย่งกันราดอยู่ที่หน้าร้าน เจ๊แว่น จัดการเทใส่ชามอ่างแก้วขนาดใหญ่ (ประมาณอ่างเลี้ยงปลาเงินปลาทอง) เอาไปวางไว้ 4-5 จุด ตามโต๊ะกลางโรงอาหาร เมื่อได้ข้าวราดไข่เจียวร้อนๆ จากกระทะแล้ว แต่ละคนจะเดินไปตักซ้อสศรีราชา ราดหน้าเอาตามความพอใจ ไข่เจียวราดข้าว..เป็นอาหารยอดนิยม ของนักเรียนและครูบาอาจารย์ กินกันได้กินกันดีอยู่เป็นเดือนๆ นัยว่าสร้างความภาคภูมิใจและร่ำรวย ให้แก่ เจ๊แว่น ยิ่งนัก แบบว่า-ไม่ต้องง้อ เชลล์ หรือปรมาจารย์ชวนชิมที่ไหนมาแนะนำให้

แล้วก็ต้องมีมือดีมาขอประลองฝีมือ แต่ว่าไม่ใช่ประลองเรื่องรสชาติ ขบวนการต้านความรวยของเจ๊แว่นจึงถือกำเนิดขึ้น ประกอบด้วยเหล่า OSK83 แต่ตกซ้ำมาเรียนกับ OSK84 อาทิ เบื๊อก-สุพัฒน์ พิจารณ์จิตร- เขียว กิรติ พรหมสาขาฯ - กุ้ง-วรชัย อรุณทัต-อัศวิน วิภาตะศิลปิน เขาเหล่านี้เรียนเก่งระเบิดเถิดเทิง (แต่รักสนุกจึงสอบตก) ปัจจุบันประสบความสำเร็จในวิชาชีพกันถ้วนหน้า

ทว่าเมื่อครั้งกระโน้น พวกเขาคิดว่าไม่ยุติธรรมอย่างยิ่ง ที่เจ๊แว่นเอากำไรจากข้าวไข่เจียวมากเกินไป ทำได้ง่ายๆ ไม่ยุ่งยาก ไข่ฟองละไม่กี่ตังค์-ข้าวสวยก็ธรรมดาๆ จะพิเศษหน่อยตรงซ้อสศรีราชา แต่ขายมาเรื่อยๆ ก็มีการผสมให้เจือจางไม่เข้มข้นเหมือนก่อน

ก่อนพักเที่ยงวันหนึ่ง ขบวนการถล่มไข่เจ๊แว่น ออกปฏิบัติการ โดย-เบื๊อก เป็นหัวหมู่ทะลวงฟัน ปัสสาวะใส่ถุงพลาสติก เดินลิ่วมาจากส้วมหลังตึกสามัคฯ ตรงไปโรงอาหาร ช่วงนั้นยังไม่ถึงเวลาปล่อยเรียน เบื๊อกใช้เวลาไม่นาน ค่อยๆ ถ่ายเทน้ำใสสีอำพัน ปนลงในโถซ้อสศรีราชา เครื่องปรุงรสทีเด็ดของเจ๊แว่น ที่วางอยู่ตามโต๊ะ แม้จะไม่ครบ แต่ก็ได้หลายจุดเหมือนกัน โดยเพื่อนฝูงร่วมขบวนการคอยดูต้นทาง ไม่ให้ผู้ใดมาเห็นปฏิบัติการ หาญกล้าของไอ้เบื๊อก จบภารกิจ ทั้งหมดสลายตัวกลับขึ้นห้องเรียน ปล่อยให้นักเรียนสวนฯ พ.ศ.นั้น คราคล่ำมุ่งหน้าไปโรงอาหาร และนับร้อยคนเจอแจ๊คพ๊อตทันที โดยไม่ต้องส่งชิ้นส่วน เมื่อเลือกเมนู – ไข่เจียวเจ๊แว่น – ในวันนั้น

แฮ่ม หนึ่งท่านที่อยู่ในรายชื่อ ผู้โชคดีได้แก่ ครูวินัย เกษมเศรษฐ อาจารย์ใหญ่ของพวกเรานั่นเอง ที่วันไหนไม่กิน ดันผ่านึกอยากกินไข่เจียวเจ๊แว่น ขึ้นมาในวันนั้นพอดี ข่าว-ซ้อสศรีราชาปนเปื้อนเยี่ยวไอ้เบื๊อก กระพือไปทั้งโรงเรียนเพียงชั่วระยะเวลา ยังไม่ทันพ้นพักเที่ยง เพราะขบวนการที่ถอนตัวกลับไปอยู่บนห้องเรียนนั้น แอบไปกระซิบเพื่อนคนอื่น ที่ยังไม่ได้ลงมาพักเที่ยง ถึงปฏิบัติการอันสุนทรของไอ้เบื๊อก จึงได้บอกต่อๆ กันไป แล้วก็ไปถึงหูของ ครูวินัย ซึ่งไม่รู้ว่า-ท่านมีความรู้สึกผะอืดผะอม หรือชื่นชมในรสชาติ รู้เพียงว่า วันรุ่งขึ้นท่านสั่งพักการเรียน ไอ้เบื๊อกเป็นเวลาสองสัปดาห์

ที่น่าเศร้าเคล้าน้ำตาคือ จากวันนั้นเป็นต้นมา ตำนาน-ไข่เจียวเจ๊แว่น-ต้องจบลง และสูญหายไปจากเมนูอาหาร ของพวกเรานานนับปีทีเดียว ไม่งั้น-ป่านฉะนี้ คงได้มี Licence ไข่เจียว-SK ของเจ๊แว่น เต็มบ้านเต็มเมือง แข่งกับ Mac และ KFC ..บ้างหรอกน่า

http://www.osknetwork.com/modules.php?name=Forums&file=viewtopic&t=524

เสียงปนสะอื้นของพยาบาล

2010-05-02T06:52:00.003+07:00

by Jin Somroutai (videos)

พยาบาลจุฬา 10 กว่าคนรวมตัวกันแสดงพลัง...
หลังเสื้อแดงบุก รพ.
จนทาง รพ.ต้องตัดสินใจย้ายผู้ป่วยทั้งหมด
(ยกเว้นพระสังฆราช)ออกจาก รพ.

In this video:. Ariyaporn Sullivan, Boomy Nation, Charn Porndilok, Chatrarat Kaewmorakot, Jintana Panyaarvudh, Meesim Supawanit, Muey Nation, Nanni PhotoNaja, NationPhoto NationGroup (videos), Noppatjak Attanon, Tatchadon Panya, Thanis Sudto, Veena Thoopkrajae, Wason Wanichakorn

สนับสนุนรัฐบาลปราบกบฏ

2010-04-15T22:42:00.003+07:00

Nophawong Nuangchamnong

ไม่ใช้สินค้าและบริการของ AIS
ไม่ซื้อสินค้าทุกรายการที่ลงโฆษณาในหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ
ไม่ใช้สินค้าและบริการของ ปตท. ยกเว้นแวะปัจสาวะและอุจจาระ
แล้วเลยไปเติมน้ำมันปั๊มอื่นแทน
ไม่ขึ้นแท็กซี่ และมอ'ไซค์คิว ที่มีธงแดง
ไม่ซื้อสินค้าของเนสเล่ย์...
ไม่ซื้อสินค้าทุกรายการที่ลงโฆษณากับรายการทีวีของโพลีพลัส
ไม่ใช้บริการของโรงแรมเอราวัณ เพรสิเดนท์ พารากอน และแบล็กแคนยอน
เผยแพร่ข้อความและสนับสนุนกิจกรรมตามข้อ 1-7 ให้ได้มากที่สุด

อองรี ดูนังต์ - เพชรในตม

2010-02-01T13:21:00.048+07:00

ผู้ให้กำเนิดการกาชาด

นายอังรี ดูนังต์ (Henry Dunant) เป็นชาวสวิส เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ.2371 ณ กรุงเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เป็นบุตรผู้มีตระกูลสูงของเมืองนั้น มีความเลื่อมใสในศาสนาอย่างแรงกล้า มีจิตเมตตากรุณาต่อเพื่อนมนุษย์ และชอบทำกุศลช่วยเหลือผู้ยากไร้หรือผู้ตกทุกข์ทรมาน ดูนังต์ ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ ซึ่งให้เป็นครั้งแรกในปี 2444 (ร่วมกับ เอฟ.ปาสสีชาวฝรั่งเศสผู้เริ่มขบวนการสันติภาพ) เมื่อมีอายุ 73 ปี ดูนังต์ ถึงแก่กรรมเมื่อ วันที่ 30 ตุลาคม 2453 ขณะมีอายุ 82 ปี

โดย ชาตรี เพ่งกสิณ

"เพ่งกสิณ" หรือ ชาตรี ลิปิพิพัฒนวงศ์ OSK90(18410)(เพ่ง)เข้าสวนกุหลาบฯเมื่อปี 2514 เคยทำงานเป็นสจ๊วตของการบินไทยอยู่หลายปี ก่อนที่จะลาออกมาทำอาชีพอิสระที่ตัวเองรัก นั่นคือเป็นมัคคุเทศก์ โดยเป็นมัคคุเทศก์อิสระ แล้วแต่บริษัททัวร์ไหนจะว่าจ้างเป็น trip ไป เส้นทางที่ชำนาญเห็นจะเป็น ยุโรปตะวันออก และเวลาว่างก็จะเขียนบทความบ้างเป็นครั้งคราว คราวนี้ให้เกียรติส่งบทความมาลงใน suan84.com ให้พวกเราได้อ่านกัน

อองรี ดูนังต์
เพชรในตม

เรายังจำได้สมัยคุณยังเป็นเด็ก
คุณฉายแววดุจตะวัน
สุริยันฉายแสงมาต้องคุณ เพชรน้ำเอก
บรรเจิดเฉิดฉายสุดบรรยาย
คุณบรรลุถึงความลับแห่งอุดมคติก่อนใคร
คุณเข้าถึงอุดมการณ์ก่อนเพื่อน
คุณเลือกหนทางที่เดินไป บนคมมีดและคมขวาน
แต่คุณไม่เคยพรั่นประหวั่นใด ๆ
คุณก้าวไปด้วยหลักการ
แต่เส้นทางมันหยาบกร้านดหลือประมาณ
แสนโหดร้ายแห่งจักรวาล
บัดนี้เริ่มเกิดหลุมดำในดวงตาของคุณ
มันฉุดดระชากลากถูชีงิตที่เคยเด็ดเดี่ยวมั่นคงอย่างคุณ
มันหมองราศรีเพชรน้ำเอก คุณ เพชรในตม
เมื่อคุณได้ประสบทุกอย่างจนเพียงพอแล้ว
พอกันที เรายินดีต้อนรับคุณกลับมา เพชรในตม
กลับมาสู่เราเพื่อฉายแววอีกครั้ง คุณเพชรในตม

แปลจาก "SHINE ON YOU CRAZY DIAMOND"
โรเจอร์ วอเตอร์ แต่งเพลงนี้ให้ ซิด แบเร็ต

ฌอง อองรี ดูนังต์ เกิด 8 พค. 1828 - 30 ตค. 1910 - 82 ปี

เขาเกิดที่ เจนีวา สวิสเซอร์แลนด์ เป็นลูกชายคนโตของ ฌอง ฌาค ดูนังต์ ตระกูลคหบดีผู้เคร่่งศาสนาลัทธิคาลแวง (ถือเป็นพวกโปรเตสแตนท์ ก่อตั้งโดย ฌอง คาลแวง รุ่นเดียวกับ มาร์ติน ลูเธอร์ ของเยอรมัน) พ่อชอบทำงานการกุศลช่วยเหลือเด็กกำพร้า แม่ทำงานการกุศลช่วยคนป่วย และคนยากจน อองรีมีสายเลือดชองนักสังคมสงเคราะห์เต็มตัว เติบโตมากับสังคมที่เคร่งศาสนาหล่อหลอมจากสังคมนักปรัชญาเสรีนิยม เช่น ฌอง ฌาค รุสโซ มองเตสกิเออต์ วอลแตร์ เขาได้รับอิทธิพลแห่งวัฒนธรรมการปฏิวัติฝรั่งเศส ไว้เต็มสมอง

หลักการแห่ง เสรีภาพ เสมอภาค และภราดรภาพ ซึ่งปรากฏอยู่ด้านหน้าของอาคารรัฐบาลแห่งฝรั่งเศสทุกแห่ง Liberte, Egalite, Fraternite เป็นยุคที่เสรีนิยมกำลังเบ่งบาน เขาเป็นหนึ่งในพวกที่ยอมพลีชีพเพื่อหลักการซึ่งมีอยู่มากมายในยุคนั้น โดยไม่ยอมก้มหัวให้กับอำนาจศาสนา และผลประโยชน์

เมื่ออองรีอายุได้ 18 ปี เขาเข้าร่วมสมาคมบริจาคทาน ALMS GIVING พออายุได้ 19 ปี เขาก่อตั้งสมาคมวันพฤหัสบดี ส่งเสริมการเรียนคำภีร์ไบเบิล เพื่อนำมาช่วยเหลือคนยากจน เขาชอบไปเยี่ยมนักโทษตามห้องขัง

ปี 1852 เขาตั้งสมาคม YMCA สาขาเจนีวา และไปปารีส ตั้งสมาคม YMCA สาขาปารีส เขาเป็นพวก NGO ตั้งแต่วัยรุ่น

ระหว่างนี้เขาศีกษาที่วิทยาลัย คาลแวง ซึ่งก่อตั้งโดยผู้นำลัทธิ ฌอง คาลแวง ปี 1559 เป็นโรงเรียนมัธยมที่เก่าแก่ที่สุดในเจนีวา สอนวิชา ศิลปะ เสรีนิยม และการอุดมศึกษา ซึ่งสมัยก่อนหน้านั้น คนเจนีวาต้องไปศึกษาที่ต่างประเทศ แต่เนื่องจากผลการเรียนไม่ดี เขาต้องออกจากวิทยาลัย เมื่ออายุ 21 ปี

อองรีเข้าทำงานแลกเปลี่ยนเเงินตรา ที่ Lullin et Sautter Bank เส้นทางแห่งคหบดีตามครรลองของตระกูล ถ้าเขายังคงพากเพียรแนวทางนี้ เขาย่อมเป็นเศรษฐีอย่างแน่นอน

ปี 1853 สมัยนั้น เจนีวา เป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศส ซี่งมีอาณานิคมที่ อัลจิเรีย ตูนิเซีย(อาฟริกาเหนือ) ซิซิลี อองรีได้เป็นตัวแทนรัฐบาลไปดูแลการปกครองในเขตอาณานิคม ได้รับความสำเร็จพอสมควร เขามีพื้นฐานจากครอบครัวตระกูลขุนนาง ถ้าอองรียังคงพากเพียรแนวทางนี้ เขาย่อมได้เป็นรัฐบุรุษอบ่างไม่มีปัญหา

ปี 1856 อองรี ได้สัมประทานที่ดิน ในอัลจิเรีย เขตอาณานิคม เขาทำธุรกิจเกษตรกรรม ปลูกข้าวโพด และทำการค้า จัดสรรอสังหาริมทรัพย์ (ที่ดิน) แต่สิทธิต่าง ๆ ยังไม่ชัดเจน เช่น การใช้น้ำจืดจากแหล่งธรรมชาติ เจ้าหน้าที่ท้องภิ่นไม่ให้ความร่วมมือ อองรีได้เป็นประธานบริษัทการเงินและอุตสาหกรรม Mon Giemila Mills เงินทุนจดทะเบียน 100 ล้านฟรังซ์

อองรีประท้วงตรงไปยังประมุขแห่งฝรั่งเศส พระเจ้าหลุยส์นโปเลียน ซึ่งกำลังอยู่ในสมรภูมิสงครามที่ลอมบาร์ดี ช่วยปิมองต์รบกับออสเตรีย กองทัพทั้งสองตั่งประจันหน้ากันที่ ซอลเฟอริโน และซานมาร์ติโน อองรัเขียนรายงานโดยยอพระเกียรติพระเจ้าหลุยส์นโปเลียนอย่างเต็มที่ แล้วออกเดินทางไปพบพระองค์ด้วยตนเอง

24 มิถุนายน 1859 สมรภูมิ ซอลเฟอริโน กองทัพฝรั่งเศส เข้าประจันบานกับกองทัพออสเตรีย ห่างไป 6-7 กิโลเมตร สมรภูมิซานมาร์ติโน กองทัพปิมองต์เข้าประจันบาน กับกองทัพออสเตรีย ทั้งสองฝ่ายมีทหารราวหนึ่งแสนนาย

การรบดำเนินไปทั้งวันราว 9 ชั่วโมง พอตกเย็นทั้งสองฝ่าย ก็มีคนบาดเจ็บล้มตายราว 38,000 คน ไร้ซี่งหน่วยงานดูแลคนบาดเจ็บทั้งสองฝ่าย กองทัพไม่ได้วางแผนรองรับความสูญเสียในชีวิตคน ต่างก็มุ่งหวังที่จะชนะศึกประการเดียว อองรีเดินทางมาถึงซอลเฟอริโนช่วงนี้ เขาพบเห็นสภาพของทหารที่บาดเจ็บน่าอเน็จอนาจ อองรีช็อครู้สึกตกใจ เขาไม่ได้พบพระเจ้าหลุยส์นโปเลียน แต่ได้จัดแจงให้ความช่วยเหลือผู้ป่วยอย่างเต็มความสามารถ เขาใช้เงินส่วนตัวซื้อเครื่องใช้ที่จำเป็นในการปฐมพยาบาล จัดตั้งสถานพยาบาลชั่วคราวที่มหาวิหารแห่ง คาสติกลิโอเน่ Duomo ซึ่งมีที่กว้างพอสมควรภายใต้หลังตาของโบสถ์ แต่ก็อยู่ห่างจากสมรภูมิราว 10 กิโลเมตร ต้องมีการจัดลำเลียงผู้ป่วยใส่รถม้าขนส่งไปยังมหาวิหารตามมีตามเกิด ซี่งต่อมากาชาดสากลจะพัฒนารถลำเลียงผู้ป่วย ที่มีกลไกทำให้ เตียงผู้ป่วยอยู่ในระดับราบเสมอ แม้ขึ้นเนินเขาหรือลงเนินเขา เก็บไว้หลายรุ่น ที่พิพิธภัณฑ์แห่งคาสติกลิโอเน่ อองรีจัดตั้งอาสาสมัครซึ่งมาจากสาวชาวบ้าน เขาแบ่งกะพยาบาลทำการดูแลผู้เจ็บทั้งฝ่ายฝรั่งเศสและออสเตรีย เสมอกัน ภายใต้คำขวัญ หมายความว่า ทุกคนเป็นพี่น้องกัน อองรัทำงนเหมือน ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล ที่สงครามไครเมีย เขาปลดปล่อยคุณหมอออสเตรียนจากฐานเชลย มาช่วยทำงานรักษาพยาบาลผู้ป่วยทั้งสองฝ่าย

ผลของสงครามสร้างความสะเทือนใจให้พระเจ้าหลุยส์ นโปเลียน (1808-1873) เพราะพระองค์นำทหารฝรั่งเศสมาช่วยอิตาลีกู้ชาติ พระองค์บังไม่เคยเห็นความตายต่อหน้าเหมือนสงครามครั้งนี้ พระองค์เติบโตที่สวิสเซอร์แลนด์ แล้วย้ายไปอยู่เยอรมันนี ใช้ชีวิตตอนหนุ่มที่อิตาลี พระอง์เคยเข้าร่วมขบนการแนวร่วมคนหนุ่มกู้ชาติอิตาลี CARBONARI จากการยึดครองอิตาลีของออสเตรีย อันทำให้พระองค์ตัดสินใจนำทหารฝรั่งเศสมาช่วยปลดแอกอิตาลี

พระเจ้าหลุยส์นโปเลียนเป็นเสือผู้หญิง พระองค์ทรงมีสนมที่ขึ้นทำเนียบถึง 9 คน รวมทั้งท่านเคาน์ เตสแห่ง คาสติกลิโอเน่ VIRGINIA ODOGLIANI ทั้ง ๆ ที่พระนางยูจีนี่ พระราชินีทรงพระสิริโฉมไม่น้ยหน้าใคร พระองค์ทรงสูบบุหรี่จัด เป็นเพลย์บอย เต็มตัว แต่สงครามครั้งนี้ ทำให้พระองค์ยอมเซ็นสนธิสัญญาสงบศึกกับพระเจ้าฟรานซ์ โจเซฟแห่งออสเตรีย ทั้ง ๆ ที่อิตาลียังไม่บรรลุเป้าหมายในการรวมชาติอิตาลี

"ช่างมันเถอะ เราจะไม่ให้ทหารฝรั้งเศสต้องตายมากกว่านี้ เพื่อการรวมชาติอิตาลี"

เมื่อพระองค์ทรงพระชนม์ชีพ 40 เศษ ๆ พระองค์ทรงประชวรโรคเก๊าต์ เส้นเลือดขอด ไตพิการ นิ่ว ตับแข็ง และเป็นโรคประสาทอ่อนล้า จนทำลายสมรรถนะทางเพศ เป็นบุคคลที่ใช้ชีวิตเปลืองมาก

4 วันผ่านไป อองรี กลับมาเจนีวา เขาลงมือเขียนหนังสือ เรื่องความทรงจำที่ซอลเฟอริโน ซึ่งได้ตีพิมพ์ปี 1862 จำนวน 1,600 ฉบับ เขาออกค่าใช้จ่ายเอง นำไปแจกผู้นำการเมืองต่าง ๆ เนื้อหาในหนังสือแบ่งเป็น 3 ตอน 1) อธิบายถึงที่มาของสงคราม แจกแจงค่าใช้จ่ายต้นทุนต่าง ๆ 2) ความโหดร้าย ความวุ่ยวายที่เกิดจากสงคราม 3) เสนอให้มีการจัดตั้งหน่วยงานกลางที่ดูแลคนเจ็บเนื่องจากสงคราม เป็นเวลาถึง 3 ปีที่เขาริเริ่มและผลักดันโครงการนี้ขี้นมา อองรัได้ปล่อยปละละเลย ธุรกิจ 100 ล้าน ที่อัลจิเรีย อย่างไม่ใยดี

หนังสือเรื้องนี้ได้ถึงมือ บุคคลสำคัญคนหนึ่ง เขาเป็นประธานสมาคมสงเคราะห์สาธารณะแห่งเจนีวา (Public Welfare Society of Geneva) กุสตาฟ มัวนิเอร์ (Gustave Moynier, 1826-1910)
มัวนิเอร์ จัดการประชุมเรื่องนี้เป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 17 กพ. 1863 นับเป็นการเดินก้าวแรกของการก่อตั้งคณะกรรมการกาชาดสากล

มัวนิเอร์ แก่กว่า อองรี ดูนังต์ 2 ปี ตายก่อน ดูนังต์ 2 เดือน มาจากตระกูลคหบดีชั้นสูงของเจนีวา เรียนกฏหมายที่ปารีส เขาเป็นนักสังคมสงเคราะห์ระดับแนวหน้า ได้จ้ดตั้งหน่วยงานการกุศล 40 กว่าแห่ง ให้ความช่วยเหลือนักโทษ คนยากไร้ เด็กกำพร้าต่าง ๆ เมื่อได้อ่านหนังสือของดูนังต์ เขาจัดการประชุม ตั้งแกนนำดำเนินการ 5 คน ซึ่งได้แก่
คุณหมอ หลุยส์ แอปเปีย คุณหมอ ธีโอดอ มอนัวร์ นายพล อองรี ดูฟัวร์ อองรีดูนังต์ และตัวมัวนิเอร์เอง

โดยให้นายพล ดูฟัวร์ เป็นประธานในปีแรก เขาเป็นนักปฏืบัติการมือฉมัง กล่าวได้ว่า ดูนังต์เป็นแรงดลใจต่อกาชาดสากล แต่มัวนิเอร์เป็นผู้ลงมือปลุกปั้นให้เป็นจริง ถ้าปราศจากเขา ก็ไม่มีกาชาดสากลเช่นกัน แต่สวรรค์ส่งมัวนิเอร์ลงมา ใยต้องส่งดูนังต์ลงมาด้วย นี่เป็นชะตากรรมเดียวกับ ที่จิวยี่ต้องเผชิญหน้ากับขงเบ้ง ทั้งสองเริ่มขัดแย้งกันเอง มัวนิเอร์ เป็นนักปฏิบัติการ เขาสนใจจะทำให้กาชาดสากลเกิด โดยไม่คำนึงถึงวิธีการ อองรี สนใจแต่อุดมการณ์ โดยไม่สนใจวิธีการ ดูนังต์เสนอให้ทีมแพทย์ และผู้เจ็บมีสถานะเป็นกลางจากสงคราม แต่มัวนิเอร์แย้งว่า ถ้าระบุหลักการนี้ลงไปในธรรมนูญจะทำให้โครงการล้มเหลวโดยไม่มีชาติใดให้การรับรองร่วมด้วย ประเด็นนี้ มัวนิเอร์ กลัวเกินไป ภายหลังเห็นได้ชัดว่า อองรีถูกต้อง เพราะถ้าทีมแพทย์ไม่ได้รับการรับรองให้มีสถานะเป็นกลางก็จะต้องถูกโจมดีเอง และทหารที่บาดเจ็บก็ไม่มีคนดูแล คงไม่มีทหารฝ่ายใดท่ี่โง่ถึงขนาดยอมบาดเจ็บโดบไม่ต้องมีหมอหรอกนะ

มัวนิเอร์ เห็นว่าต้องอาศัยอิทธิพลของศาสนา (ลัทธิคาลแวง) เข้ามาผลักดันโครงการ ซี่งทรงพลังคลอบคลุมกิจการเกือบทุกสิ่งในเจนีวา ซึ่งดูนังต์เองก็เติบโตมาจากสังคมคาลแวง แต่ดูนังต์เห็นว่า องค์กรนี้ต้องปลอดจากอิทธิพลของศาสนา ถึงแม้ว่าจะเป็นศาสนาที่มีคุณูปการที่หล่อหลอมเขามา ประเด็นนี้ ภายหลังก็พิสูจน์ได้ว่าแนวความคิดของเขาก็ถูกอีก หลังทั้งสองจากไป กาชาดสากล ก็ขยายตัวไปทั่วโลก คลอบคลุมพื้นที่ความขัดแย้งทุกศาสนา มีการเพิ้มสัญลักษณ์ ซีกวงเดือนแดงคู่กับกากะบาดสีแดง เพื่อให้โลกอิสลามยอมรับ และผมเคยเห็นเครื่องหมายกาชาดสากลในเขตมอญ (พุทธ) แถบชนบทของพม่า การมองการณ์ไกลของดูนังต์นี้ ต้องมาจากจิตใจอันบริสุทธิ์ ที่ต้องการช่วยเหลือ ผู้คนทุกชาติ และศาสนาเท่าเทียมกันหมดทั้งโลก แต่การคิดแบบอุดมคตินั้นมันอันตรายอย่างยิ่งในยุคสมัยนั้น ขนาด ชาร์ล ดาร์วิน ยังไม่กล้าประกาศทฤษฏีวิวัฒนาการแห่งมนุษยชาติ ซึ่งไปพิสูจน์ว่ามนุษย์มีพัฒนาการมาจากวานร เขาต้องรอถึง 20 ปี เพราะรู้ดีว่า พวกคลั่งศาสนาจะจัดการกับเขาอย่างถึงใจทีเดียว และเมื่อได้ประกาศไปแล้ว ชาร์ล ดาร์วิน ก็ไม่ยอมออกจากบ้านไปไหนเลย ปล่อยให้ศัตรูทางความคิดโจมตีเขาฝ่ายเดียวลม ๆ แล้ง ๆ

แต่ดูนังต์ยึดมั่นในอุดมการณ์ เขามุ่งมั่นถึงประโยชน์ต่อมนุษยชาติโดยตรงในอนาคต โดยไม่คำนึงถึงชะตากรรมที่ตนเองกำลังจะประสบเลย

ปี 1864 รัฐสภาสมาพันธ์รัฐสวิสเซอร์แลนด์ประชุมกัน ผ่านมติกฎบัตร เจนีวา คอนเวนชั่น อนุมัติให้มีการก่อตั้งสภากาชาดสากลขึ้นโดยใช้สัญญลักษณ์จากการกลับสีธงชาติสวิสเซอร์แลนด์ บัดนี้ความคิดของ ดูนังต์ได้เป็นตัวเป็นตนแล้ว แต่ดูนังต์กลับถูกลดบทบาทเป็นแค่กรรมการหุ่นเชิดมีหน้าที่รับผิดชอบเพียงแค่ดูแลที่พักอาศัยของผู้เข้าร่วมประชุม มัวนิเอร์เข้ายึดกุมอำนาจในสภากาชาดสากล เขาขึ้นเป็นประธาน I.C.R.C. และเป็นตลอดชีพ 46 ปี ยาวนานที่สุดในบรรดาประธาน I.C.R.C.

ปี 1867 ธุรกิจของดูนังต์ในอัลจิเรียล้มเหลว เพราะขาดคนรับผิดชอบดูแล อองรี ล้มละลาย มีหนี้สินมากมายมหาศาล ครอบครัวเพื่อนฝูงพากันเดือดร้อนไปหมด สุภาษิตเก่าของตะวันตกกล่าวว่า โชคร้ายไม่เคยมาหนึ่งเดียว มัวนิเอร์ บังคับให้ดูนังต์ลาออกจากตำแหน่งคณะกรรมการทั้งหมด ลัทธิคาลแวงกดทับอีกโดยไม่ต้องการให้อองรี พำนักอยู่ในเจนีวาต่อไป

ปี 1868 อองรี สูญเสียมารดาที่รักไปอีก เขาถูกไล่ออกจากสมาคม YMCA ซึ่งเขาเป็นผู้จัดตั้งเอง เพราะหน่วยงานสังคมสงเคราะห์ทั้งหมดตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของลัทธิคาลแวง เขาต้องระเห็จออกจากเจนีวาตลอดชีวิต มันเป็นการลงโทษทั้งทางร่างกายและจิตใจ เพราะเจนีวาเป็นเมืองที่สง่างาม สงบสันติและสวยอย่างไม่มีที่ติ

มัวนิเอร์ ยังกีดกันไม่ให้ใครช่วยเหลืออองรีทางการเงิน งานแสดงสินค้าโลกที่ปารีส Paris World Fair มอบรางวัล Gold Medal ให้แก่ 3 คน คือ อองรี ดูนังต์ นายพลดูฟัวร์ และมัวนิเอร์ แต่มัวนิเอร์ ทำเรื่องให้เงินรางวัลตกแก่คณะกรรมการกาชาดสากลโดยรวม จนอองรีไม่ได้รับเงินรางวัลเลย ซึ่งเขากำลังตกยากไม่มีรายได้ใด ๆ

อองรีไปปารีส อยู่อย่างดีกว่าขอทานเล็กน้อย พระเจ้าหลุยส์ นโปเลียน เสนอช่วยจ่ายหนี้ครึ่งหนึ่งให้อองรี ถ้าเพื่อนฝูงช่วยจ่ายส่วนที่เหลือ แต่มัวนิเอร์ขัดขวางไม่ให้มีเพื่อนฝูงคนใดช่วยอองรีได้

ปี 1870-1871 เกิดสงครามฟรังโก-ปรัสเซียน เยอรมันได้ล้อมกรุงปารีสและระดมโจมตีเป็นเวลา 6 เดือน อองรียังไว้ลาย เขาก่อตั้งสมาคมช่วยเหลือสามัญ ซึ่งต่อมาได้พัฒนาเป็น พันธมิตรสามัญเพื่อความสงบสุขและอารยธรรมแห่งมนุษยชาติ เขาผลักดันให้มีการตั้งศาลสากลเป็นตัวกลางในการแก้ข้อขัดแย้งในกรณีพิพาทระหว่างชาติ อองรีจัดตั้งห้องสมุดโลก ซึ่งได้กลายเป็นโครงการหนี่งขององค์การยูเนสโก แต่เขาลืมนึกถึงตัวเองโดยสิ้นเชิง อองรีไม่มีรายได้ ไม่มีเงินซักเสื้อผ้า เขาเล่าให้ฟังว่าเมื่อเสื้อนอกสกปรกเต็มที่เขาก็ย้อมสีดำ พอคอปกเสื้อเชิ้ตเริ่มดำเขาก็ใช้ชอล์คทาทับให้มันแลดูสีขาวลบคราบเหงื่อไคล เขากินอาหารไม่ครบมื้อ (อดมื้อกินมื้อ) ที่ซุกหัวนอนแล้วแต่เพื่อนฝูงจะกรุณา บ่อยครั้งที่เขาต้องนอนข้างถนน โชคดีที่เขาตัวคนเดียว เขากลายเป็นคนจรจัด ย้ายถิ่นไปเรื่อย จากสตุ๊ตกาต ไปโรม คอร์ฟู บาเซิล คาร์ลรูเฮ ยังโชคดีที่ได้พบมิตรแท้ที่มหาวิทยาลัยทูบิงเก็น รูดอร์ฟ มูลเลอร์ คนนี้คบกันตลอดชีวิต

ปี 1887 ดูนังต์ข้ามไปอยู่ที่ลอนดอน ญาติห่าง ๆ ได้ส่งเงินช่วยเหลือมาให้อองรี ทำให้ชีวิตเขาดีขึ้น แต่ก็อยู่ในวัยเกษียณแล้ว ในที่สุดอองรีก็ย้ายบ้านครั้งสุดท้ายไปอยู่ที่ เฮเดน เมืองเล็ก ๆ ทางเหนือของสวิสเซอร์แลนด์ใกล้ชายแดนเยอรมันนี โดยอาศัยอยู่ที่พักคนชราของโรงพยาบาล เขาอยู่ที่นี่ในบั้นปลายชีวิต 18 ปี ไม่มีแรงอพยพไปที่ไหนอีกแล้ว ดูนังต์ได้รู้จักกับสามีภรรยาคู่หนึ่ง วิลเฮม ซอนเดอเรกเกอร์ และภรรยา ซูซานเน ทั้งคู่ศรัทธาในตัวของอองรี ช่วยเขียนชีวประวัติและจัดตั้งกาชาดสากลแห่งเฮเดนในปี 1890

แต่อองรีได้สูญเสียความปรกติแห่งจิตวิญญานไปแล้ว บาดแผลจากความตกระกำลำบาก โดยการกลั่นแกล้งของมัวนิเอร์ ทำให้เขาไม่ยอมไว้ใจใครอีก ดูนังต์เป็นโรคจิตหวาดระแวงเขากล่าวว่า ซอนเดอเรกเกอร์สบคบกับมัวนิเอร์หักหลังเขา ทั้งสองสามีภรรยาไม่เคยถือสากับปฏิกริยาของดูนังต์ผู้ถูกกระทำอย่างไร้ความปราณี วิลเฮมยังคงชื่นชมดูนังต์จนถึงรุ่นลูกของเขา โชคร้ายวิลเฮมตายก่อนด้วยวัยยังหนุ่มปี 1904 ดูนังต์ รู้สึกสะเทือนใจมากที่วิจารณญานของเขาได้เสียศูนย์ไปแล้ว โดยเขาไม่มีโอกาสขออภัยต่อวิลเฮมหนุ่มเลย

ปี 1895 ดูนังต์ได้คุยกับ ยอร์จ โบมเบอร์เกอร์ บรรณาธิการของหนังสือพิมพ์ ดี ออสชไวส์ ขณะเดินเล่นในสวน ยอร์จนำเรื่องราวการก่อตั้งกาชาดสากลของดูนังต์ออกตีพิมพ์ หลังจากที่ทุกคนลืมเขาไปแล้วถึง 32 ปี ทำให้สาธารณชนได้นึกถึงดูนังต์ในฐานะผู้ร่วมก่อตั้งสภากาชาดสากล I.C.R.C. ทำให้พระราชินีหม้ายแห่งรัสเซีย มาเรีย เฟโดรอฟนา ให้เงินบริจาคต่อดูนังต์พอสมควร

ดูนังต์ใช้บั้นปลายชีวิตเขียนหนังสือเรื่อง สิทธิเสมอภาคของสตรี และช่วยจัดตั้งองค์การสตรี กรีน ครอส ที่บรัสเซล เสือร้ายยังคงไม่ทิ้งลาย โชคไม่ดี กรีนครอสตั้งอยู่ได้ไม่นาน

ปี 1901 มีการแจกรางวัลโนเบลเป็นครั้งแรก ตามพินัยกรรม ของอัลเฟรด โนเบล มีคนเสนอชื่อ อองรี ดูนังต์ เฟรดเดอริค พาสซี กุ๊สตาฟ มัวนิเอร์ ให้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ คณะกรรมการรางวัลโนเบลตัดสินให้ อองรี ดูนังต์ ได้รับรางวัลคู่กับ เฟรดเดอริค พาสซี่ ได้รับเงินรางวัล 104,000 สวิสฟรังก์ คณะกรรมการเก็บเงินไว้ให้ในธนาคารแห่งนอร์เวย์ โดยมีข้อสัญญากำกับห้ามเจ้าหนี้ทั้งหลายเรียกร้องเงิน ชำระหนี้จากเงินจำนวนนี้ ดูนังต์ไม่เคยเบิกเงินรางวัลจำนวนนี้ใช้ ทั้ง ๆ ที่ เป็นสิทธิ์โดบชอบธรรมของเขา

เฟรดเดอริค พาสซี่ (1822-19120)

เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านเศรษฐศาสตร์ เป็นสมาชิกอันทรงเกียรติแห่งสถาบันวิทยาศาสตร์และการเมืองแห่งฝรั่งเศส เขาสนับสนุนการค้าเสรีในยุโรป พาสซี่เข้าแทรกแซงเพื่อระงับสงครามฟรังโก-ปรัสเซียน แต่ฝรั่งเศสไม่ยอมฟังเสียงจึงแพ้ยับเยิน พาสซี่สนับสนุนให้มีการจัดตั้ง อณุญาโตตุลาการ เพื่อพิจารณาข้อพิพาทระหว่างชาติปี 1888

หนึ่งปีถัดมา เขาจัดตั้งสหภาพสภานิติบัญญัติสากลขึ้น ซึ่งช่วยให้เกิดสันติภาพในยุโรปถึง 35 ปี

มัวนิเอร์ ได้รับการเสนอชื่ออีก 2 ครั้ง แต่ไม่เคยได้รับรางวัลเลย (โนเบล สาขาสันติภาพ)

ปี 1903 มหาวิทยาลัยไฮเดนเบิร์ก มอบปริญญาดุษฎีบัณฑิตให้แก่ อองรี ดูนังต์ แต่เขาชราภาพมากแล้ว อาศัยอยู่ห้องเลขที่ 12 สถานพักคนชรา โรงพยาบาลเฮเดน ภายใต้การดูแลของคุณหมอ เฮอร์แมน อัลเทอร์ ดูนังต์ป่วยเป็นโรคพารานอย โรคซึมเศร้า จิตใต้สำนึกยังคงหวาดกลัว มัวนิเอร์ และเจ้าหนี้ที่ตามรังควาญ เขากลัวถูกวางยาพิษ ดูนังต์โจมตีองค์การศาสนาคาลแวง

สุดท้าย ดูนังต์ได้ส่งหนังสือชีวประวัติที่มุลเลอร์ช่วยพิมพ์ ไปให้พระราชินีแห่งอิตาลี

อองรี ดูนังต์ ลาโลกเมื่อ 30 ตุลาคม 1910 (ปีเดียวกับ ร.5 สวรรคต) หลัง กุ๊สตาฟ มัวนิเอร์ คู่รักคู่แค้น 2 เดือน

ก่อนตาย เขาได้สั่งเสียไว้ ห้ามจัดงานพิธีใด ๆ เขาคือสามัญชนแท้จริง ทั้งมีชีวิตอยู่และตายไปแล้ว

"โปรดนำศพของข้าพเจ้า ไปลงหลุมเหมือนสุนัขตัวหนึ่ง"

ไม่มีการจัดพิธีศพ ตามความประสงค์ของผู้ตาย ศพของเขาฝังที่สุสาน ชิเฟลด์ เมืองซูริค อย่างสามัญชน

ดูนังต์ ไม่เคยแต่งงาน ไม่มีครอบครัว เขาตายอย่างโดดเดี่ยวในห้องคนเดียวของสถานพักคนชรา พินัยกรรมของเขา แบ่งเงินใช้หนี้บางส่วน จัดตั้งกองทุนสงเคราะห์ผู้ป่วยที่ยากจนในโรงพยาบาลเฮเดน ให้ผู้ยากไร้ทุกคนได้รักษาฟรี เงินที่เหลือ เขาบริจาคให้องค์การการกุศลที่นอร์เวย์ และสวิสเซอร์แลนด์

แต่ความจริง อองรี ดูนังต์ ไม่ได้อยู่อย่างโดดเดี่ยวหรอก เขามีคนทั่วโลกเป็นครอบครัว หนึ่งร้อยปีที่เขาจากไปยังไม่มีใครลืมเขา ผลงานของเขายังคงช่วยเหลือคนเจ็บป่วย ทุกข์ยากอีกนับล้าน

วันเกิด 8 พฤษภาคม ของอองรี ถือเป็นวันฉลองประจำปีของคณะกรรมการกาชาดสากลของทุกปี และวันที่ 30 ตุลาคม 2010 จะเป็นวันฉลองครบรอบ 100 ปี ที่เขาจากไป

โดย ชาตรี เพ่งกสิณ
18 ธค. 2009

This is the book that prompted the creation of what is now a worldwide movement with millions of members and made the name of Henry Dunant known everywhere. The account has moved many people and still does today. "One finishes this book cursing war", wrote the Goncourt brothers in the nineteenth century. Since it was first published in 1862, the book has been translated into so many languages and reprinted so many times that it is difficult to know how many versions exist throughout the world.
ICRC, Geneva, 1986, 147 pp., illus., photos, map, 12 x 18 cm, English, French, Spanish, Arabic / ref. 0361

Download PDF
(769 Kb)

กอล์ฟสวนกุหลาบ 84 ประจำปี 2010

2010-01-20T04:12:00.026+07:00

กอล์ฟการกุศล สวนกุหลาบ 84 ประจำปี 2010

ชิงถ้วยรางวัล
ประเภททีม ถ้วยเกียรติยศ
ฯพณฯ พล.อ. สุรยุทธ์ จุลานนท์ องคมนตรี
ประเภทบุคคล ถ้วยเกียรติยศ
พล.ต.อ. จุมพล มั่นหมาย
นายกสมาคมศิษย์เก่าสวนกุหลาบวิทยาลัย
ในพระบรมราชูปถัมภ์
นายพิทูร พุ่มหิรัญ
เลขาธิการรัฐสภา

วันอังคารที่ 9 กุมภาพันธ์ 2553
Shot Gun Start เวลา 12.00น.
วินเซอร์ ปาร์ค แอนด์ กอล์ฟคลับ
สุวินทวงศ์ หนองจอก กรุงเทพฯ
โทร. 0-2989-4200 -18

กำหนดการแข่งขัน
วันอังคารที่ 9 กุมภาพันธ์ 2553
Shot Gun Start เวลา 12.00น.

สถานที่แข่งขัน
วินเซอร์ ปาร์ค แอนด์ กอล์ฟคลับ
46 หมู่8 สุวินทวงศ์ หนองจอก กรุงเทพฯ
โทร. 0-2989-4200 -18

กฏการแข่งขัน
ใช้กฏของ The Royal & Ancient Golf Club of St.Andrews Scotland (R&A)
United States Golf Association (USGA)
และ Local Rules ของ Windsor Park and Golf Club

การรับสมัคร

สมัครได้ตั้งแต่บัดนี้จนถึงวันอังคารที่ 2 กุมภาพันธ์ 2553 ที่คุณอาทร สินสวัสดิ์ โทรศัพท์ 0-2256-3032, 0-2256-3002 โทรสาร 0-2256-3097

ค่าสมัคร
ทีมละ 25,000 บาท ทีม VIP ทีมละ 50,000 บาท Green Fee และ Caddy Fee สำหรับ 5 ท่าน ของชำร่วย อาหารและเครื่องดื่ม ก่อนและหลังการแข่งขัน

การชำระค่าสมัคร
ชำระค่าสมัครด้วยเงินสด/เช็ค สั่งจ่าย
"นายอาทร สินสวัสดิ์ (กองทุนสวนกุหลาบ 08/12)"
หรือ โอนเงินเข้าบัญชีออมทรัพย์ เลขที่ 053-2-22714-4
ธนาคาร ซี ไอ เอ็ม บี ไทย จำกัด (มหาชน) สำนักงานใหญ่
ชื่อบัญชี "นายอาทร สินสวัสดิ์ (กองทุนสวนกุหลาบ 08/12)"
เมื่อโอนแล้วกรุณาแฟกซ์ใบ pay-in ไปที่ โทรสาร 0-2256-3097

หมายเหตุ

* ผู้สมัครเข้าแข่งขันต้องแจ้งชื่อทีม ชื่อ/สกุล แต้มต่อ ภายในวันอังคารที่ 2 กุมภาพันธ์ 2553 ท่านที่มิได้แจ้งล่วงหน้าดังกล่าว คณะกรรมการจัดการแข่งขันถือว่าท่านไม่ประสงค์รับรางวัลในการแข่งขัน

* โปรดมาถึงสนามก่อนเวลาแข่งขัน 45 นาที เพื่อรับสกอร์การ์ดและแคดดี้ฟี

* ห้ามใช้รองเท้าตะปู

(Brochure - ดูภาพขยาย...คลิกที่ภาพ)

แผนที่ ไป Windsor Park and Golf Club (คลิกที่ภาพ เพื่อขยาย)

สวนฯ84 ทุกท่านสามารถร่วมกิจกรรมประจำปีของเรานี้ได้
เช่น จัดทีมส่งเข้าร่วมแข่งขัน หรือ ช่วยหาทีมมาร่วมการแข่งขัน (ยิ่งมากยิ่งดี) หรือมาร่วมในวันแข่งขันเป็นผู้ประสานงาน
ในฐานะรุ่นเราเป็นเจ้าภาพ ร่วมงานหลังการแข่งขันในพิธีแจกรางวัล

เปิดโฉม...รัฐสภาใหม่ "สัปปายะสภาสถาน"

2009-12-06T02:47:00.020+07:00

อีกไม่เกิน 5 ปี ประเทศไทยจะมีสถาปัตยกรรมที่สวยงามแห่งใหม่ จะเป็นสัญลักษณ์สำคัญของประเทศ บริเวณริมแม่น้ำเจ้าพระยา ย่านเกียกกาย นั่นคือ อาคารรัฐสภาแห่งใหม่ ภายใต้ชื่อ "สัปปายะสภาสถาน" เป็นผลงานของทีมสถาปนิกจาก 5 บริษัท หัวหน้าทีมคือ "ธีรพล นิยม" สถาบันอาศรมศิลป์ ได้รับการคัดเลือกจากคณะกรรมการ

ความหมายของคำว่า "สัปปายะ" แปลว่า สบาย ส่วนในทางธรรม หมายถึงสถานที่ประกอบกรรมดี ซึ่งเมื่อก่อนประเทศวิกฤต กษัตริย์จะสร้างสถานที่เพื่อปลุกขวัญกำลังใจ "สัปปายะสภาสถาน" จึงออกแบบจากแนวคิดทางพุทธศาสนา โดยการดำเนินชีวิตทางโลกียะ จะมีโลกุตระคือธรรมะกำกับ และนำหลักการสถาปัตยกรรมไทยแบบแผนไตรภูมิตามพุทธคติมาเป็นแรงบันดาลใจออกแบบ เป้าหมายเพื่อ สถาปนาเขาพระสุเมรุครั้งใหม่ในยุครัตนโกสินทร์

รัฐสภาแห่งใหม่ อยู่บนพื้นที่ 119 ไร่ หรือ 300,000 ตารางเมตร รูปสี่เหลี่ยมคางหมู วงเงินก่อสร้างทั้งหมดไม่เกิน 12,000 ล้านบาท ด้านหน้าทิศตะวันออกเป็นถนนสามเสน ด้านหลังทิศตะวันตกติดแม่น้ำเจ้าพระยา ด้านขวาทิศเหนือติดถนนทหาร ด้านซ้ายเป็นชุมชนสามเสน

สัปปายะสภาสถาน ตอบโจทย์ เรื่องแนวคิดในการวางผังแม่บท ผังบริเวณและภูมิทัศน์ การตอบสนองความต้องการ ประโยชน์ใช้สอยและงบประมาณ รวมทั้งการจัดสภาพแวดล้อมที่ทุกคนรวมถึงคนพิการและผู้สูงอายุสามารถเข้าถึง การออกแบบสถาปัตยกรรมและสถาปัตยกรรมภายในที่มีเอกลักษณ์ การอนุรักษ์พลังงานและสิ่งแวดล้อม โดยผู้ออกแบบ วางแนวคิดไว้ 4 ข้อ และแสดงออกมาเป็นรูปธรรมใน 9 เรื่อง คือ ชาติ ศีลธรรม สติปัญญา สถาบันพระมหากษัตริย์ ประชาชน ประโยชน์ใช้สอย การอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมและประหยัดพลังงาน การออกแบบที่เป็นสากลและเป็นธรรม และระบบรักษาความปลอดภัย

จุดเด่นที่สุดอยู่ที่อาคารหลัก 11 ชั้น ที่มีเครื่องยอดเป็นเจดีย์ แสดงถึงการใช้พระศาสนานำ ถัดลงมาได้อัญเชิญพระสยามเทวาธิราชมาประดิษฐาน เพื่อคุ้มครองบ้านเมือง ถัดลงมาจึงเป็นชั้น 11 ซึ่งเป็นโถงรัฐพิธีเพื่อใช้ในพระราชพิธีเสด็จประชุมรัฐสภา มีปีกรอบ 4 ทิศ เป็นกำแพงแก้ว สำหรับจัดแสดงพิพิธภัณฑ์ชาติไทย

ส่วนชั้นอื่นๆ ถัดลงมาได้แก่ ชั้น 9-10 เป็นห้องสมุด ชั้น 8 หอจดหมายเหตุ ชั้น 6-7 ห้องทำงาน ส.ส.และ ส.ว. ชั้น 5 เป็นสวน ชั้น 3-4 ห้องทำงานกรรมาธิการ ส.ส.และ ส.ว. ทั้งนี้ การแบ่งสัดส่วน ปีกซ้ายจะเป็นของ ส.ส. เพื่อให้เดินข้ามไปยังอาคารฝั่งซ้ายของอาคารหลัก ที่เป็นห้องประชุมใหญ่รัฐสภา ส่วนปีกขวาจะเป็นของ ส.ว. เพื่อให้เดินข้ามไปยังอาคารฝั่งขวาของอาคารหลักที่เป็นห้องประชุมวุฒิสภา ส่วนชั้น 2 เป็นชั้นหลักของ ส.ส.และ ส.ว. และชั้นล่างสุด เป็นชั้นประชาชน มีพิพิธภัณฑ์ประชาธิปไตย

ส่วนอาคารบริวาร ปีกซ้ายซึ่งเชื่อมกับอาคารหลัก เป็นอาคารห้องประชุมรัฐสภา ชื่อ "ห้องพระสุริยัน" จากแนวคิดที่พระสุริยัน เป็นต้นกำเนิดของชีวิตและสรรพสิ่งในโลกนี้ เฉกเช่นภารกิจของสมาชิกรัฐสภาเพื่อความผาสุกของประชาชน โดยจัดวางที่นั่ง 800 คน สำหรับประชุมสภา และประชุมร่วมรัฐสภา โดยเป็นห้องรูปวงกลม ทางเข้าอยู่ชั้นที่ 2 จัดที่นั่งบัลลังก์ประธานสภา และ ครม. ไว้ด้านหน้า หันหน้าเข้าหาที่นั่งสมาชิก ซึ่งจัดเป็นรูปโค้ง เหมือนห้องประชุมรัฐสภาในปัจจุบันที่มองแล้วเป็นลักษณะก้นหอย เสมือนกับประชุมอยู่ภายใต้ท้องฟ้ากว้างใหญ่ไร้ขอบเขต เพื่อเสริมสร้างจินตนาการและความผ่อนคลายในการประชุมที่ต้องใช้พลัง สติปัญญาอย่างหนักหน่วงและยาวนาน

ขณะที่ด้านนอกห้องประชุม ส่วนหลักๆ อาทิ ฝั่งหลังบัลลังก์ เป็นห้องพักการประชุมของประธานสภาและรองประธานสภาผู้แทนราษฎร และผู้นำฝ่ายค้านแยกคนละห้อง ส่วนห้องรับรองของนายกรัฐมนตรี และห้องรับรอง ครม.ซึ่งแยกกัน จะอยู่ชั้น 3 ฝั่งหลังบัลลังก์ประธานสภา

อาคารบริวาร ปีกขวาซึ่งเชื่อมกับอาคารหลัก เป็นอาคารห้องประชุมวุฒิสภา ชื่อ "ห้องพระจันทรา" จัดวางที่นั่ง 300 คน สำหรับประชุมวุฒิสภา เพื่อแก้ปัญหาอาคารรัฐสภาปัจจุบัน ที่มีห้องประชุมเพียงห้องเดียว ทำให้ ส.ส.และ ส.ว. ต้องแบ่งวันกันประชุม โดยห้องประชุมเป็นห้องรูปวงกลม จัดวางที่นั่งเหมือนห้องพระสุริยัน แต่แสงสว่างจะเย็นตากว่า ซึ่งมีความหมายถึงน้ำ ซึ่งมีพลังเย็น ตรงข้ามกับพระอาทิตย์ที่เป็นพลังร้อน เปรียบเสมือนการสร้างดุลยภาพอย่างเป็นเอกภาพระหว่าง ส.ว.และ ส.ส.

ยังมีส่วนอื่นๆ ที่สำคัญ เช่น พิพิธภัณฑ์ชาติไทย ชั้น 11 ที่เป็นแหล่งเรียนรู้ความเป็นชาติของประชาชน ห้องชุดประธานสภาและห้องชุดประธานวุฒิสภาพร้อมรอง ชั้น 10 มีห้องย่อยของเลขาประธาน ที่ปรึกษา ฝ่ายละเกือบ 20 ห้องย่อย มีห้องรับรองพิเศษ 30 คน ขนาด 105 ตรม. ห้องรับรองพิเศษขนาด 50 คน 188 ตร.ม. บริเวณชั้น 1 อาคารหลัก และยังมีห้องจัดเลี้ยงขนาด 1,500 คน ขนาด 1,725 ตร.ม. ด้านหลังชั้น 1 ของอาคารหลักด้วย

สำหรับการออกแบบตกแต่งภายใน สอดประสานกับสถาปัตยกรรมภายนอก แบ่งเป็น 3 กลุ่ม คือ

กลุ่มพื้นที่ที่เกี่ยวกับรัฐพิธีและพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ตกแต่งอย่างสมพระเกียรติ กลุ่มพื้นที่โถงต้อนรับ สโมสร ห้องอาหารต่างๆ ตกแต่งด้วยแนวคิดไทยร่วมสมัย และกลุ่มพื้นที่สำนักงาน ห้องประชุมทั่วไป ซึ่งเป็นพื้นที่ใช้สอยส่วนใหญ่ของอาคารเน้นการตกแต่งแบบเรียบง่ายทันสมัย จุดสำคัญของการตกแต่งภายในอาทิ โถงรัฐพิธี ชั้น 11 ของอาคารหลัก ลักษณะเป็นท้องพระโรง เหมือนท้องพระโรงในพระที่นั่งอนันตสมาคม ที่ใช้เป็นสถานที่จัดรัฐพิธี

ท้องพระโรงด้านหน้ามีพื้นที่ 112 ตร.ม. โถงด้านหน้า 795 ตร.ม. ความสูงและรายละเอียดของฝ้าเพดาน จะสร้างความรู้สึกรโหฐาน ภายใต้แนวคิดศิลปะที่มีความวิจิตรบรรจงและวัฒนธรรมที่ดีงามของคนไทย ภายใต้พระบรมโพธิสมภาร โดยจะรายล้อมด้วยน้ำและระเบียงแก้วทั้ง 4 ด้าน เพื่อบรรยากาศที่ดูศักดิ์สิทธิ์และร่มเย็น สงบนิ่งและสง่างาม

ส่วนพื้นที่โดยรอบ ด้านหน้าของอาคารหลัก เป็นอนุสาวรีย์รัชกาลที่ 7 ศาลาราชพิธี สนามรัฐสภา และลานประชาชนเรียกว่า ลานสนามหลวง เพื่อเป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างประชาชนและ ส.ส. ข้างขวาเป็นจุดแถลงข่าวและลานประชาธิปไตยสำหรับการพบปะของนักข่าวและนักการเมือง ด้านซ้ายมีสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร

นอกจากนี้ยังมีห้องอาหาร ส.ส. ส.ว. และบุคคลทั่วไปแยกส่วนกัน และมีส่วนสันทนาการและกีฬาในร่ม ท่าเรือ สถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน ภายใต้อาคารหลักและอาคารรอง มีชั้นใต้ดิน 2 ชั้น เป็นที่ทำการสถานีวิทยุโทรทัศน์รัฐสภา โรงพิมพ์รัฐสภา โรงไฟฟ้าย่อย โรงเพาะชำและห้องขยะ รวมถึงที่จอดรถสำหรับส.ส. ส.ว. 800 คัน ที่จอดรถสำหรับคนพิการและผู้สูงอายุของ ส.ส.ส.ว.และประชาชน 128 คัน ข้าราชการ 326 คัน และที่จอดรถสำหรับบุคคลทั่วไปอีก 2,000 คัน

ส่วนเรื่องสิ่งแวดล้อมและการอนุรักษ์พลังงาน ตัวอาคารเน้นความโปร่ง เปิดโล่ง มีดัชนีการใช้พลังงานไม่เกิน 100 กิโลวัตต์ต่อตารางเมตรต่อปี นอกจากนี้ การออกแบบยังคำนึงถึงการเข้าถึงจากประชาชนทุกกลุ่ม ทุกเพศ ทุกวัยรวมถึงคนพิการและผู้สูงอายุ โดยเฉพาะสุขา ทางสัญจร ที่นั่งพักที่กำหนดให้มีทุกระยะ 100 เมตร

ขณะที่ภูมิสถาปัตย์ บริเวณโดยรอบจะเป็นต้นไม้ใหญ่ พันธุ์ไม้ที่ใช้ตกแต่งบริเวณ อาทิ ต้นมะกอกน้ำ เพื่อแสดงความเป็นตำนานของ "บางกอก" และต้นไทรย้อยใบแหลม ริมแม่น้ำเจ้าพระยา เหมือนดังป่าหิมพานต์ ต้นพะยูง ต้นตาลโตนด

ส่วนการประเมินราคาแบ่งเป็น งานโครงสร้าง 3.12 พันล้านบาท งานสถาปัตยกรรม 1.32 พันล้านบาท งานตกแต่งภายใน 2.95 พันล้านบาท ระบบประกอบอาคาร 3.04 พันล้านบาท งานภูมิสถาปัตย์ 301 ล้านบาท เบ็ดเตล็ด 1.24 พันล้านบาท รวมงบประมาณที่ใช้ 11,999,710,000 บาท กำหนดเสร็จสิ้นพร้อมใช้งาน กลางปี 2557

มติชนรายวัน วันที่ 05 ธันวาคม พ.ศ. 2552
http://www.matichon.co.th/matichon/view_news.php?newsid=01pol01051252§ionid=0133&day=2009-12-05

อาศรมศิลป์ ต้นศิลป์ แปลนสตูดิโอ บลูแพลนเนตดีไซน์ ทีมประกวดแบบรัฐสภาแห่งใหม่

'สัปปายะสภาสถาน' ถอดรหัสรัฐสภาแห่งศีลธรรม

2009-12-03T20:00:00.022+07:00

เจาะไอเดียทีมสถาปนิกผู้คว้าชัย การประกวดออกแบบก่อสร้าง อาคารรัฐสภาแห่งใหม่ ที่มุ่งสร้างผลงานออกแบบ ทางสถาปัตย์สื่ออัตลักษณ์ไทย พร้อมๆ กับประเด็นศีลธรรม "ข้างใน" เพื่อไปสู่สังคมสงบร่มเย็น

หลังจากรอลุ้นกันมาหลายเดือน ในที่สุดผลการประกวดแบบก่อสร้างอาคารรัฐสภาแห่งใหม่ ก็ถูกประกาศกันเป็นที่เรียบร้อยแล้วเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา ปรากฏว่า 'สัปปายะสภาสถาน' ผลงานที่มี ธีรพล นิยม จากอาศรมสถาปนิกชุมชนและสิ่งแวดล้อม สถาบันอาศรมศิลป์ เป็นหัวหน้าทีม ก็ผ่านการพิจารณา โดยทีมงานได้ให้ความหมายของชื่อไว้สั้นๆ ว่า สัปปายะ แปลว่า สบายในทางธรรม

ดังนั้น สัปปายะสภาสถาน จึงหมายถึงสถานที่ประกอบกรรมดี และนี่จะเป็นที่ทำงานในอนาคตอันใกล้ของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และสมาชิกวุฒิสภาผู้ทรงเกียรติ บนเนื้อที่ 300,000 ตารางเมตรในย่านเกียกกาย

"รัฐสภาไม่ได้มีความสำคัญเฉพาะในระดับประเทศ แต่ยังมีความหมายที่สื่อไปถึงนานาประเทศ เราจึงหวังให้อาคารแห่งนี้สะท้อนภูมิปัญญาไทยให้ทุกชาติได้รับรู้"

ธีรพล อธิบายถึงคอนเซปต์โดยรวมของงานออกแบบครั้งนี้ว่ามาจากโจทย์ 4 ข้อของทีมงาน ได้แก่

ทำอย่างไร สถาปัตยกรรมจึงจะตอบสนองประโยชน์ใช้สอย พร้อมกับการทำหน้าที่พลิกฟื้นจิตวิญญาณสังคม ซึ่งปัจจุบันเผชิญวิกฤติศีลธรรม

ทำอย่างไร จะมีอัตลักษณ์ไทย ที่คนทั่วไปเข้าใจได้โดยไม่ต้องตีความ และเป็นการแสดงออกว่าอาคารที่เป็นสัญลักษณ์ไทยที่ต้องสร้างบนแผ่นดินไทยเท่านั้น

ทำอย่างไร อาคารจึงจะสามารถสร้างให้สังคมเกิดการเรียนรู้ครั้งใหม่

ทำอย่างไร จึงจะเป็นสถาปัตยกรรมที่สร้างสำนึกถึงความเป็นพลเมือง ทำให้เกิดความใกล้ชิด ไม่แปลกแยกระหว่างรัฐกับประชาชน

ทีมงานจึงตอบโจทย์เหล่านี้ผ่านสถาปัตยกรรมที่ออกแบบด้วยภูมิปัญญาตามคติทางพุทธศาสนา ได้แก่ แบบแผนไตรภูมิ โดยมุ่งหมายเพื่อพลิกฟื้นจิตใจของผู้คน ด้วยการสำนึกถึงบาปบุญคุณโทษ อันจะนำไปสู่บ้านเมืองแห่งความสงบสุข ร่มเย็น

สะท้อน 5 อุดมการณ์ผ่านงานดีไซน์

ด้วยแนวคิดดังที่กล่าวมา นำไปสู่การสะท้อนอุดมคติ 5 ประการ ผ่านการออกแบบสถาปัตยกรรม ซึ่ง ชาตรี ลดาลลิตสกุล จาก บจก.ต้นศิลป์สตูดิโอ ผู้รับหน้าที่เป็นสถาปนิกโครงการ เปิดเผยว่าประกอบด้วยอุดมคติ เรื่อง ชาติ, ศีลธรรม, สติปัญญา, สถาบันกษัตริย์ และประชาชน

โดยอุดมคติความเป็น "ชาติ" นั้น มุ่งสร้างผลงานสถาปัตยกรรม ซึ่งแสดงถึงความเป็นชาติไทยที่มีความรุ่งเรืองให้ปรากฏต่อสายตาสังคมโลก ขณะที่ อุดมคติว่าด้วย "ศีลธรรม" ทีมนักออกแบบหวังจะเป็นส่วนหนึ่ง ในการสร้างสิ่งก่อสร้างที่เป็นศูนย์รวมของศีลธรรมและการทำความดี โดยนำคติโบราณมาเป็นตัวขับเคลื่อน ด้วยการอัญเชิญพระสยามเทวาธิราช มาประดิษฐานยังหลังคาเครื่องยอดของตัวอาคาร

อุดมคติในข้อ "สติปัญญา" สะท้อนผ่านพิพิธภัณฑ์ชาติไทยภายในอาคารรัฐสภาแห่งใหม่ เพื่อหวังให้เป็นแหล่งเรียนรู้ทั้งสำหรับเยาวชนและชาวต่างชาติที่มาเยี่ยมเยือน

รวมทั้งแนวคิดของทีมสถาปนิกที่ต้องการสะท้อนถึง "สถาบันกษัตริย์" ที่เป็นศูนย์รวมจิตใจคนไทยทั้งชาติ
จึงเสนอจัดสร้างโถงพระราชพิธีขึ้นภายในอาคาร กับอีกด้านคือ "ประชาชน" ที่อาคารแห่งนี้จะไม่ใช่สถานที่ซึ่งประชาชนไม่อาจเข้าถึง แต่มุ่งออกแบบเพื่อแสดงถึงการต้อนรับทั้งประชาชนที่จะมาเยี่ยมชม รวมไปถึงการแสดงความคิดเห็นไปยังรัฐสภา

นอกจากอุดมคติทั้ง 5 ประการ งานออกแบบอาคารรัฐสภาแห่งใหม่ ยังให้ความสำคัญสูงสุดกับ ระบบความปลอดภัย แต่เน้นดีไซน์ที่ดูกลมกลืน เช่นการใช้คูน้ำเป็นด่านเพื่อป้องกันภัยในยามฉุกเฉิน และให้ความรู้สึกต้อนรับในภาวะปกติ

สถาปนิกโครงการยังเน้นย้ำถึงความทันสมัยในด้านแนวคิดการออกแบบ ซึ่งทีมงานหวังให้อาคารแห่งนี้เป็นต้นแบบของ Green Architecture ซึ่งเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม เอื้อต่อคนพิการ โดยในขั้นตอนการทำงานมีผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทางกว่า 20 คนเข้าร่วมคิดร่วมดีไซน์

อาคารรัฐสภาซึ่งคนส่วนใหญ่คุ้นชินว่า เป็นเพียงที่ประชุมของบรรดาสมาชิกรัฐสภานั้น "ชาตรี" ชี้ว่าที่จริงแล้วรัฐสภาทั่วโลกไม่ได้เป็นเพียงห้องประชุม แต่ด้วยความจำกัดของสถานที่อาคารรัฐสภาหลังเดิม ทำให้แม้ภาระงานที่จำเป็นก็ยังถูกใช้สอยอย่างอัตคัด ไม่ว่าจะเป็นห้องทำงานของ ส.ส., ส.ว.ซึ่งไม่เพียงพอ สถานีโทรทัศน์ของรัฐสภาที่แออัดอยู่ในห้องเล็กๆ ชั้นบนของสโมสร แล้วยังมีโรงพิมพ์ของรัฐสภา ไม่ต้องพูดถึงที่จอดรถ ซึ่งเป็นปัญหาใหญ่สำหรับหลายคนที่มีความจำเป็น ต้องเดินทางไปรัฐสภาด้วยรถยนต์นั่งส่วนบุคคลย่อมรับรู้กันดี

อาคารแห่งใหม่จึงหมายถึง การใช้สอยพื้นที่อย่างเต็มประสิทธิภาพ เพื่อเอื้อต่อการทำงานของสมาชิกรัฐสภา รวมทั้งข้าราชการในสำนักงานเลขาธิการรัฐสภาอีกราว 5,000 คน สโมสรที่พร้อมสำหรับการจัดเลี้ยงรับรอง อย่างสมฐานะ ขณะที่จอดรถรองรับจำนวนรถได้กว่า 2,000 คัน

ส่วนที่ทีมงานสถาปนิกเสนอเพิ่มนอกเหนือจากทีโออาร์ (เงื่อนไขการประมูล) ได้แก่ พิพิธภัณฑ์ชาติไทย

ไตรภูมิ สู่งานออกแบบสถาปัตย์

แนวคิดที่เป็นนามธรรมเหล่านี้ ถูกนำมาขยายความให้เป็นรูปธรรม ผ่านคติธรรมทางพระพุทธศาสนา ซึ่ง ปิยเมศ ไกรฤกษ์ จาก บจก.บลูพลาเน็ต อินเตอร์เนชั่นแนล ที่ดูแลด้านภูมิสถาปนิกของโครงการ รับหน้าที่ให้คำอธิบายในส่วนนี้ผ่านแนวคิดเรื่อง "ไตรภูมิ"

"เรามองว่าตัวอาคารรัฐสภาเป็นเรื่องทางโลกก็คือโลกียะ ส่วนยอดชั้นบนถือเป็นส่วนศีลธรรมที่คอยกำกับคือโลกุตตรธรรม อันเป็นมุมมองแนวตั้ง ส่วนแนวนอนที่เป็นงานภูมิทัศน์นั้น ทิศทั้ง 3 คือ เหนือ ใต้ และตะวันออก เรามองเป็นแดนสามัญที่เรียกว่า "โลกียะ" ซึ่งจะรองรับประชาชนทุกกระแส ไม่ว่าจะเป็นการเยี่ยมเยือน หรือรวมตัวแสดงพลัง ขณะที่ทิศตะวันตกริมฝั่งแม่น้ำ ผมเรียกว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ที่เป็น "โลกุตตระ" ซึ่งภูมิทัศน์ถูกจัดแบบโบราณจำลองเขาพระสุเมรุ "

งานของ "ปิยเมศ" คืองานแนวราบหรือ landscape และที่เขาพูดถึง "โลกียะ" ซึ่งจะรองรับประชาชนคนสามัญ ขยายความว่าหมายถึงสาธารณูปโภคพื้นฐาน ได้แก่ สถานีรถไฟใต้ดิน ท่าเรือ และที่สำคัญ "ลานประชาธิปไตย" ที่เตรียมไว้สำหรับประชาชนที่จะมารอพบสมาชิกรัฐสภา และมีส่วนที่จัดไว้สำหรับผู้สื่อข่าวที่จะมารอทำข่าว รวมถึงโพเดี้ยมสำหรับนักการเมืองที่จะมายืนแถลงหรือให้สัมภาษณ์กับสื่อมวลชน

ขณะที่ดินแดนอันศักดิ์สิทธิ์ริมแม่น้ำเจ้าพระยา สมมติให้เป็นโซน "โลกุตตระ" เน้นภูมิทัศน์โบราณจำลองเขาพระสุเมรุ มีกำแพงแก้วลอยอยู่เหนือยอดมะกอก ที่ถือเป็นไม้ตำนานแห่งเมืองบางกอก ส่วนด้านล่างเสมือนเชิงเขาอยู่ริมฝั่งน้ำ วางให้เป็นต้นไทรใบแหลม ซึ่งปัจจุบันถือเป็นอีกไม้มงคลประจำเมืองกรุงเทพมหานคร

"ภูมิทัศน์ริมน้ำตอนกลางวันจะสงบนิ่ง เหมือนสถาปัตยกรรมไทย ที่ชี้แนวทางแห่งโลกุตตระ ส่วนตอนกลางคืน เมื่อแสงไฟส่องสว่างตรงยอดเจดีย์จากกำแพงแก้ว เปรียบได้กับจิตสว่างและสงบ เวลานั่งเรือผ่านแม่น้ำเจ้าพระยาในบริเวณนี้ จะสัมผัสได้ถึงความสงบ สื่อถึงความไม่มีตัวตน ไม่มีสิ่งใดควรยึดถือ"

รัฐสภาอันศักดิ์สิทธิ์แห่งยุคสมัย

ในฐานะผู้อำนวยการโครงการ บุญญฤทธิ์ ขอดิลกรัตน์ จาก บจก.แปลน-
แอสโซซิเอทส์ เปิดเผยว่า นี่เป็นผลงานที่ภาคภูมิใจในฐานะคนทำงานออกแบบทางสถาปัตยกรรม ซึ่งที่ผ่านมา งานสร้างสรรค์ที่สะท้อนความเป็นไทย น้อยนักที่จะมีโอกาสได้ใช้สอยในอาคารสาธารณะที่มีความสำคัญระดับประเทศ

"ทุกคนรู้สึกว่าสถาปัตยกรรมไทยตายแล้ว สิ่งก่อสร้างมีแต่ความทันสมัย ที่เราเดินตามตะวันตกมาตลอด การมีโอกาสได้ออกแบบอาคารสาธารณะซึ่งมีความสำคัญ ประชาชนสามารถมีส่วนร่วมในการใช้สอย และอยู่ในที่ตั้งซึ่งมีมุมมองที่โดดเด่น จากริมแม่น้ำเจ้าพระยาอย่างนี้ ถือเป็นความฝันของนักออกแบบสัญชาติไทย"

ขณะที่ ชาตรี ลดาลลิตสกุล ไขข้อสงสัยของหลายคนที่รู้สึกไม่คุ้นชิน ที่เรื่องของศีลธรรมกับรัฐสภาจะมารวมกันอยู่ในที่เดียว โดยทีมงานยอมรับว่านี่เป็นหนึ่งในประเด็นที่ถูกตั้งคำถามว่า ทำไมดีไซน์ของรัฐสภาถึงออกมาดูคลับคล้ายคลับคลาว่าจะเป็นวัด

"เวลาพูดถึงศีลธรรม คนชอบถามว่ามันเกี่ยวอย่างไรกับรัฐสภา เราคิดว่าเป็นเรื่องที่แยกกันไม่ได้ การเมืองคือเรื่องที่เกี่ยวข้องกับคนทั้งชาติ จึงมีความสำคัญที่เราจะเปลี่ยนวิกฤติเป็นโอกาสในการสร้างสรรค์ สถาปัตยกรรมที่เป็นศูนย์รวมจิตใจ รวมถึงสื่อความหมายถึงศีลธรรมและการทำความดี"

สถาปนิกโครงการ เชื่อมั่นในพลังของสถาปัตยกรรม ที่สามารถสร้างให้เกิดสภาวะอันศักดิ์สิทธิ์ และมองว่านี่เป็นโอกาสที่สังคม จะได้เรียนรู้ถึงพลังของงานสร้างสรรค์แขนงนี้ รวมทั้งเน้นย้ำถึงการสร้างอาคารรัฐสภา ที่เป็นสัญลักษณ์ของศีลธรรมและความดี ที่ทีมงานมองว่าเป็นหัวใจของการอยู่ร่วมกันในสังคม

'สัปปายะสภาสถาน' ถอดรหัสรัฐสภาแห่งศีลธรรม
โดย : รัชดา ธราภาค
Life Styles : กรุงเทพธุรกิจ
3 ธค. 2552

อาลัยครูทวี ชัยเจริญ

2009-11-01T15:26:00.010+07:00

ครูทวี ชัยเจริญ ป่วยถึงแก่กรรม
เมื่อวันเสาร์ที่ 24 ตุลาคม 2552 เวลา 19.15 น.

คลิกที่ภาพ เพื่อขยาย

พิธีฝังศพ คุณครูทวี ชัยเจริญ
วันพุธที่ 28 ต.ค 52
ที่อาสนวิหารพระแม่บังเกิด
(โบสถ์บางนกแขวก)
ตำบลบางนกแขวก อำเภอบางคนที
สมุทรสงคราม

Bundit Surintharaseree OSK92 ถ่ายภาพ

ลิงค์ที่เกี่ยวข้อง : http://suan84.com/forums/viewtopic.php?t=602

พระบรมมหาราชวัง

2009-09-08T08:04:00.012+07:00

นิวาสสถานแห่งเจ้าชีวิต
ไม่มีบุญย่อมไม่อาจเหยียบย่างเข้าไป

โดย นพชัย แดงดีเลิศ

คลิกที่ภาพ ดูภาพขยาย

พระบรมมหาราชวัง หรือวังหลวง สร้างพร้อมกรุงรัตนโกสินทร์ ใน พ.ศ.2325 บนเนื้อที่ 152 ไร่ ยึดแบบพระราชวังโบราณสมัยอยุธยา หันหน้าสู่ทิศเหนือ ด้านตะวันตกแนบแม่น้ำเจ้าพระยา เป็นที่ประทับของพระมหากษัตริย์ และเป็นที่เสด็จออกว่าราชการบริหารประเทศ พูดง่ายๆ ก็คือ เป็นบ้านและที่ทำงานของพระเจ้าแผ่นดิน พร้อมกับครอบครัวและผู้รับใช้

พระบรมมหาราชวัง เป็นศูนย์กลางวัฒนธรรมของชาติ เป็นต้นแบบของงานศิลปกรรมทั้งปวง ไม่ว่าสถาปัตยกรรม ประติมากรรม หรือจิตรกรรม แบ่งพื้นที่เป็น 3 เขต เรียงลำดับจากเหนือลงใต้ เรียกว่า พระราชฐานชั้นนอก พระราชฐานชั้นกลาง และพระราชฐานชั้นใน

เขตพระราชฐานชั้นนอก

อยู่ด้านเหนือ เป็นที่ตั้งอาคารที่ทำงานเกี่ยวกับการปกครอง และประโยชน์ใช้สอยของพระมหากษัตริย์ อาคารสำคัญในอดีตได้แก่ศาลาลูกขุนใน มี 2 หลัง เป็นที่ทำการของสมุหกลาโหม และสมุหนายก ผู้ที่ปฏิบัติงานในเขตนี้เป็นผู้ชาย เรียกว่าฝ่ายหน้า

พระราชฐานชั้นกลาง

สำคัญที่สุด เป็นที่ตั้งของพระมหาปราสาทราชมณเฑียร สถานที่ประทับและว่าราชการของพระมหากษัตริย์ ประกอบด้วยพระที่นั่งสำคัญ 4 หมู่ เรียงจากด้านตะวันตกไปตะวันออก ได้แก่ หมู่ดุสิตมหาปราสาท หมู่จักรีมหาปราสาท หมู่พระมหามนเทียร และหมู่ตะวันออก

1. หมู่ดุสิตมหาปราสาท

เป็นหมู่พระที่นั่งที่สำคัญที่สุด สร้างขึ้นตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 1 ประกอบด้วยพระที่นั่ง 4 องค์ ล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว มีทิมหรือเรือนแถวยาว กั้นฝ่ายหน้าทางด้านเหนือ กับฝ่ายในทางด้านใต้

1.1 พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท

1.2 พระที่นั่งพิมานรัตยา

1.3 พระที่นั่งอาภรณ์ภิโมกข์ปราสาท

1.4 พระที่นั่งราชกรัณยสภา

2. หมู่พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท

พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดให้สร้างหมู่พระที่นั่งแบบตะวันตก เพื่อใช้เป็นพระมหามณเฑียรที่ประทับ เมื่อแรกสร้างนั้นเป็นพระที่นั่งหมู่ใหญ่ 11 องค์ ได้แก่พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท พระที่นั่งมูลสถานบรมอาสน์ พระที่นั่งสมมติเทวราชอุปบัติ พระที่นั่งดำรงสวัสดิ์อนัญวงศ์ พระที่นั่งพิพัทธพงศ์ถาวรวิจิตร พระที่นั่งบรมราชสถิตย์มโหฬาร พระที่นั่งอมรพิมานมณี พระที่นั่งสุทธาสีอภิรมย์ พระที่นั่งบรรณาคมสรณี พระที่นั่งราชปรีดีวโรทัย และพระที่นั่งเทพดนัยนันทยากร

ต่อมาหมู่พระที่นั่งชำรุดทรุดโทรม จึงรื้อลงเป็นจำนวนมาก คงเหลือแต่พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท และพระที่นั่งมูลสถานบรมอาสน์ กับพระที่นั่งสมมติเทวราชอุปบัติ เท่านั้น

2.1 พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท

2.2 พระที่นั่งมูลสถานบรมอาสน์

2.3 พระที่นั่งสมมติเทวราชอุปบัติ

3. หมู่พระมหามณเฑียร

พระที่นั่งหมู่นี้เป็นพระที่นั่งก่ออิฐถือปูนทาสีขาว หลังคาทรงไทยมุงกระเบื้องเคลือบสี ยกพื้นสูง สร้างในสมัยรัชกาลที่ 1 เพื่อใช้เป็นที่ประทับ เป็นพระที่นั่งหมู่ใหญ่ 5 องค์ มีกำแพงแก้วล้อมรอบ เรียงลำดับจากด้านหลังมาด้านหน้า คือ พระที่นั่งจักรพรรดิพิมาน พระที่นั่งไพศาลทักษิณ พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัยมไหสูรยพิมาน และพระปรัศว์ขวา พระปรัศว์ซ้าย นอกจากนี้ยังมีพระที่นั่งสร้างเพิ่มเติมอีก 3 องค์ ได้แก่ พระที่นั่งดุสิดาราม พระที่นั่งสนามจันทร์ และพระที่นั่งราชฤดี รวมทั้งหอพระอีก 3 หอ และหอน้อย 2 หอ

3.1 พระที่นั่งจักรพรรดิพิมาน

3.2 พระที่นั่งไพศาลทักษิณ

3.3 พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย มไหสูรยพิมาน

3.4 พระที่นั่งเทพสถานพิลาส

3.5 พระที่นั่งเทพอาสน์พิไล

3.6 พระที่นั่งดุสิดาภิรมย์

3.7 พระที่นั่งสนามจันทร์

3.8 พระที่นั่งราชฤดี

3.9 หอพระสุราลัยพิมาน

3.10 หอพระธาตุมณเฑียร

3.11 หอพระปริตร หรือหอศาสตราคม

4. หมู่พระที่นั่งฝ่ายตะวันออก

4.1 สวนศิวาลัย

4.2 พระพุทธรัตนสถาน

4.3 พระที่นั่งมหิศรปราสาท

4.4 พระที่นั่งศิวาลัยมหาปราสาท

4.5 พระที่นั่งบรมพิมาน

4.6 พระที่นั่งสีตลาภิรมย์

4.7 พระที่นั่งสุทไธสวรรยปราสาท

4.8 พระที่นั่งไชยชุมพล

พระราชฐานชั้นใน

เป็นที่ตั้งของหมู่ตำหนัก ที่ประทับของพระมเหสี พระราชเทวี พระราชธิดา ตลอดจนพระสนมกำนัล เจ้าจอม ข้าหลวง และข้าราชการที่เป็นหญิงทั้งสิ้น ตามกฎมณเฑียรบาลห้ามบุคคลภายนอก โดยเฉพาะบุรุษ เข้าเขตพระราชฐานชั้นในเด็ดขาด ยกเว้น พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พระราชโอรสที่ยังมิได้โสกันต์ หรือเด็กชายที่มีอายุไม่เกิน 10 ปี ปัจจุบันแม้ผ่อนคลายลง แต่ก็ยังเป็นเขตหวงห้าม เพื่อรักษาราชประเพณีโบราณไว้

ยังปรากฏตำหนักที่ประทับของเจ้านายฝ่ายในที่สำคัญหลายหลัง เช่น

เมื่อเวลาผ่านไป 100 ปี จากสมัยรัชกาลที่ 1 ถึงรัชกาลที่ 5 อาคารที่อยู่อาศัยและที่ทำงานในพระบรมมหาราชวังมีไม่มาก แต่จำนวนผู้คนเพิ่มขึ้นตลอดเวลา เกินกว่าที่จะอยู่อย่างสุขสบายเช่นเดิม พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงโปรดให้สร้างพระราชวังใหม่อีกแห่งหนึ่ง ทรงเลือกที่นอกกำแพงเมืองทางทิศเหนือ คือตำบลสามเสน
พระราชวังแห่งใหม่นี้ต่างไปจากพระบรมมหาราชวัง มิได้คำนึงถึงอาคารสถานที่อย่างเดียว แต่เน้นธรรมชาติ คือสร้างพระที่นั่งและพระตำหนักให้อยู่ท่ามกลางสวนดอกไม้ สวนผลไม้ แวดล้อมด้วยสระน้ำ คูน้ำ และคลองน้อยใหญ่ ทำให้ร่มรื่น เย็นสบาย สดชื่นตลอดเวลา พระราชทานนามว่า พระราชวังสวนดุสิต

สำหรับพระบรมมหาราชวังนั้น มิได้มีพระมหากษัตริย์เสด็จมาประทับเป็นการถาวรอีกต่อไป พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จประทับเพียงครั้งคราว ส่วนพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล ทรงเสด็จประทับ ณ พระที่นั่งบรมพิมานได้ไม่นาน ก็เสด็จสวรรคต

ปัจจุบัน พระบรมมหาราชวังใช้เป็นสถานที่ประกอบพระราชพิธีสำคัญตามพระราชประเพณี เป็นที่รับแขกเมืองและพระราชอาคันตุกะ รวมทั้งเป็นที่ตั้งพระบรมศพและพระศพของพระบรมวงศานุวงศ์ชั้นสูง ผู้ไม่มีหน้าที่เกี่ยวข้องย่อมไม่อาจเยี่ยมกรายเข้าไปได้

วันอาทิตย์ที่ 13 กันยายน 2552 เป็นวาสนาของเราแล้ว

เที่ยวชมพระบรมมหาราชวัง

2009-09-06T15:39:00.010+07:00

ทัวร์วัด-วัง (ครั้งที่ 5)
เที่ยวชมพระบรมมหาราชวัง

นำท่านเข้าชม

พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย

พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท

พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท

และพระตำหนักสวนกุหลาบ

ผู้จะเข้าร่วมชมพระบรมมหาราชวัง

กรุณาแจ้งความจำนงค์ได้ตั้งแต่วันนี้ถึงวันที่ 10 กย.

โทร : (02)726-9960 (คุณเพชรลดา)
แฟกซ์ : (02)726-9961
แจ้งชื่อ และจำนวนผู้ร่วมชม
*โดยครั้งนี้จะขอจำกัดจำนวนไม่เกิน 30 คน (ครอบครัวละไม่เกิน 3 คน)
(สำนักพระราชวังเป็นผู้กำหนด)

วันนัดพบ วันอาทิตย์ที่ 13 กันยายน เวลา 9.30 น.
บริเวณหน้าร้าน "จิตรลดา" สาขาพระบรมมหาราชวัง
อาคารศาลาเครื่องราชอิสริยยศ เครื่องราชอิสริยาภรณ์ และเหรียญกษาปณ์
เข้าทางประตูวิเศษไชยศรี (ทิศเหนือ)
(คลิก ดูแผนที่)

ร้าน "จิตรลดา" สาขาพระบรมมหาราชวัง

ศาลาเครื่องราชอิสริยยศ เครื่องราชอิสริยาภรณ์ และเหรียญกษาปณ์ไทย
View in a larger map

ข้อแนะนำในการเข้าชมพระบรมมหาราชวัง

แต่งกายให้สุภาพ

ห้ามสวมเสื้อแขนกุด กางเกงขาสั้น กางเกงสามส่วน กางเกงยีนส์ รองเท้าแตะ

สุภาพสตรีควรสวมกระโปรง หรือกางเกงที่เป็นแบบสุภาพ

พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย

พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท

พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท

พระตำหนักสวนกุหลาบ

พระบรมมหาราชวัง
นิวาสสถานแห่งเจ้าชีวิต
ไม่มีบุญย่อมไม่อาจเหยียบย่างเข้าไป
โดย นพชัย แดงดีเลิศ .... คลิก

“วารสารศาสตร์ และ สื่อสารมวลชน ในทศวรรษหน้า

2009-08-11T22:06:00.011+07:00

“วารสารศาสตร์ และ สื่อสารมวลชน ในทศวรรษหน้า :
ปัญหา ข้อท้าทาย และพันธกิจต่อสังคม”

โดย ผศ.ดร.พิรงรอง รามสูต รณะนันท์ หัวหน้าภาควิชาวารสารสนเทศ และ ผู้อำนวยการ ศูนย์ศึกษานโยบายสื่อ คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ดำเนินรายการโดย อ.พรรษาสิริ กุหลาบ
ในเวทีความรู้สาธารณะ -

จัดเวทีความรู้สาธารณะ (public lecture) วันศุกร์ที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2552 เวลา 9.30 – 16.30 น. ห้องประชุม สโมสรนิสิตเก่า คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ป้องกันข้อเข่าเสื่อม คุมน้ำหนัก-เลี่ยงนั่งยองๆ

2009-08-03T07:23:00.013+07:00

โรคข้อเสื่อมเป็นโรคที่กระดูกอ่อนบริเวณผิวข้อเกิดความผิดปกติ ทำให้มีการเปลี่ยนแปลงของกระดูกอ่อนบริเวณผิวข้อทั้งทางด้านรูปร่าง โครงสร้าง และทางเคมี

โดยปกติกระดูกอ่อนจะมีความยืดหยุ่น ทำหน้าที่ลดแรงที่กระทำต่อข้อกระดูกและทำให้ข้อเคลื่อนไหวด้วยความราบรื่น เมื่อกระดูกอ่อนเสื่อม กระดูกแท้จะเสียดสีกันทำให้เกิดความเจ็บปวดและเกิดเสียงดัง และทำให้สูญเสียหน้าที่ในการเคลื่อนไหว รับน้ำหนัก และกระจายแรง ซึ่งภาวะข้อกระดูกเสื่อมมีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้นตามอายุที่มากขึ้น และพบมากในผู้ที่มีอายุ 50 ปีขึ้นไป โดยเฉพาะผู้ที่มีการใช้งานของข้อมาก

น.พ.อุดม วิศิษฏ์สุนทร ประธานมูลนิธิทศวรรษโรคกระดูกและข้อ (ประเทศไทย) กล่าวว่า ปัจจุบัน ประชากรทั่วโลกรวมถึงประเทศไทย โดยเฉพาะผู้สูงอายุ ต้องทนทุกข์ทรมานกับโรคดังกล่าวเป็นจำนวนมาก เพราะโรคนี้มักมีอาการปวดเวลาเคลื่อนไหวข้อมากๆ บางครั้งมีเสียงดังที่ข้อขณะเคลื่อนไหว บวม กดเจ็บ ข้อผิดรูปหรือพิการได้

มูลนิธิทศวรรษโรคกระดูกและข้อ (ประเทศไทย) และบริษัท มิลลิเมด จำกัด จัดงาน "Joint Free จารบีข้อเข่า" เพื่อให้ความรู้เรื่องโรคข้อกระดูกเสื่อม และให้ประชาชนตระหนักถึงสาเหตุและปัจจัยเสี่ยงของโรค รวมถึงแนวทางในการป้องกันและรักษาโรคข้อกระดูกเสื่อมที่ถูกต้อง เพื่อช่วยลดอัตราการสูญเสียที่อาจเกิดขึ้นในอนาคตได้ ที่เซ็นทรัลเวิลด์

ในงานมีการเสวนาระหว่างแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ เชิญ แพนเค้ก เขมนิจ จามิกรณ์ กับคุณแม่นวลนง รวมถึงน้องมิ้นท์ AF3 กับคุณพ่อโกวิท วัฒนกุล ที่มาพูดคุยถึงการดูแลตัวเองให้พ้นจากโรคข้อกระดูกเสื่อม

จากการสำรวจชุมชนผู้สูงอายุบริเวณโรงพยาบาลศิริราชในปี 2545 พบว่า ไทยมีผู้ป่วยโรคข้อเสื่อมถึงร้อยละ 34.5-45.6 ของประชากรทั้งหมด ซึ่งพบว่ามีอัตราเพิ่มสูงขึ้นของโรคกลุ่มนี้อย่างมาก ส่งผลกระทบทั้งต่อสภาพร่างกาย จิตใจ รวมถึงเป็นปัญหาทางสาธารณสุขที่สำคัญ ดังนั้น หากคนไทยมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับโรคดังกล่าว ตลอดจนรู้ถึงแนวทางป้องกัน และวิธีการรักษาโรคที่ถูกต้องให้กับตนเองและคนใกล้ชิดแล้ว รวมทั้งทำตามคำแนะนำของแพทย์ ก็จะทำให้ผู้ป่วยดำเนินชีวิตได้อย่างปกติและมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น และช่วยลดค่าใช้จ่ายที่เกิดจากการรักษาอีกด้วย

พ.ญ.สุวณี รักธรรม กรรมการที่ปรึกษามูลนิธิทศวรรษโรคกระดูกและข้อ (ประเทศไทย) และอดีต ผอ.สำนักอนามัยกรุงเทพ มหานคร กล่าวว่า อายุเป็นปัจจัยหนึ่งซึ่งมีความสำคัญในการเกิดภาวะข้อเสื่อม ยิ่งอายุมากขึ้น กระดูกอ่อนบริ เวณผิวข้อจะมีการสึกหรอตามการใช้งานข้อ นอกจากนี้ การเปลี่ยนแปลงในกระดูกอ่อนจากโรคบางอย่าง เช่น โรคข้ออักเสบรูมาตอยด์ การติดเชื้อในข้อ ก็จะทำลายกระดูกอ่อนผิวข้อให้เสื่อมเร็วยิ่งขึ้นเช่นกัน

ปัจจุบันยังรักษาโรคข้อเสื่อมให้หายขาดไม่ได้ การรักษาจึงมุ่งที่การลดอาการปวดและคงการใช้งาน เช่น กายภาพบำบัด บริหารกล้ามเนื้อเข่า การใช้ยา และการผ่าตัด ซึ่งยาในปัจจุบันใช้สะดวกมากขึ้น โดยมีผงชงละลายน้ำกลูโคซามีนซัลเฟต สำหรับดื่มวันละ 1 ครั้ง เพื่อช่วยชะลอการสึกหรอของกระดูกอ่อนผิวข้อ และช่วยบรรเทาอาการปวดของโรคข้อเสื่อม

"ข้อแนะนำในการดำเนินชีวิตประจำวัน เพื่อป้องกันการสึกหรอของข้อไม่ให้เพิ่มมากขึ้น ได้แก่ การควบคุมน้ำหนักตัวไม่ให้อ้วนเกิน หลีกเลี่ยงการคุกเข่า ขัดสมาธิ หรือนั่งยองๆ รวมทั้งการขึ้นลงบันไดบ่อยๆ ที่ไม่จำเป็น ผู้ที่มีการบริหารกล้ามเนื้อเข่าให้แข็งแรงจะช่วยให้การใช้งานข้อได้ดีขึ้น ในเรื่องการออกกำลังกายเพื่อสุขภาพนั้นควรเลือกให้เหมาะสม เช่น การเดิน การปั่นจักรยาน หรือการออกกำลังกายในน้ำ โดยเฉพาะผู้ที่มีน้ำหนักตัวมาก"

โรคข้อเสื่อมยังเกิดจากปัจจัยอื่นๆ ได้อีก เช่น พันธุกรรม น้ำหนักตัว ลักษณะการใช้งานข้อที่ไม่ถูกต้อง อาชีพที่มีการใช้งานของข้อมาก และการได้รับบาดเจ็บบริเวณข้อ ทั้งนี้ อัตราการเกิดโรคในเพศหญิงและชาย ก็ขึ้นอยู่กับช่วงอายุด้วย โดยพบว่าในช่วงอายุมากกว่า 50 ปีขึ้นไป พบในเพศหญิงสูงกว่าเพศชาย อาจเป็นผลเนื่องจากวัยทองหรือช่วงวัยหมดประจำเดือนที่มีการเปลี่ยนแปลงทางฮอร์โมน

ดังนั้น ไม่ว่าจะอายุเท่าใดก็ตาม ก็ควรเริ่มดูแลและรักษาตัวเองตั้งแต่วันนี้ เพื่อป้องกันภาวะข้อเสื่อมที่อาจก่อให้เกิดการสูญเสียเพิ่มขึ้นในอนาคต หรือสนใจสอบถามข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับโรคข้อเข่าเสื่อมได้ที่ โทร. 0-2510-2023

ข่าวสดรายวัน วันที่ 03 สิงหาคม พ.ศ. 2552 ปีที่ 19 ฉบับที่ 6822

เศรษฐกิจจะฟื้นแล้วหรือ

2009-08-02T23:31:00.015+07:00

ดร.โกร่งคนเดินตรอกฟันธงศก.ไทยยังไม่ฟื้น
ชี้ปัจจัยเสี่ยงใน-นอกปท.กดดันอื้อ

ทำไม?? "ดร.โกร่ง" ดร.วีรพงษ์ รามางกูร อดีตรองนายกฯและ รมว.คลัง ถึงย้ำนักย้ำหนาไม่ว่าจะขึ้นปาฐกถาเวทีไหนว่าเศรษฐกิจไทยยังไม่ฟื้น ปัจจัยที่กูรูผู้นี้มองทั้ง ราคาน้ำมัน ศก.สหรัฐ ไข้หวัด 2009 ปัญหาการเมืองภายในประเทศของเราเอง ปัจจัยเหล่านี้เชื่อมโยงกันอย่างไร ?

ดร.โกร่ง - คนเดินตรอก

ขณะนี้คำถามที่ผู้คนถามกันมากก็คือ เศรษฐกิจจะฟื้นตัวหรือไม่ เพราะอะไร

เมื่อกลางเดือนกรกฎาคมได้ไปร่วมงานสัมมนาจัดโดยสำนักงานเศรษฐกิจการคลังของกระทรวงการคลัง ก็บอกไปว่าเศรษฐกิจของเราคงจะใช้เวลาอีกหลายปีจึงจะฟื้น ผู้สื่อข่าวหลายคนต้องการทราบว่ามีเหตุผลอย่างไรจึงพูดเช่นนั้น เพราะใครๆ ไม่ว่าจะเป็นสื่อมวลชนตะวันตก หรือสื่อมวลชนไทย รวมทั้งนายกรัฐมนตรี ก็ออกมาให้ข่าวว่าเศรษฐกิจของเราจะฟื้นตัวราวๆ ปลายปีนี้

ก่อนอื่นต้องทำความเข้าใจกันก่อนว่า วิกฤตการณ์ช่วงที่เป็นเศรษฐกิจขาลงจนถึงช่วงที่เป็นเศรษฐกิจขาขึ้นนั้น จะแบ่งระยะเวลาออกเป็น 3 ระยะ ระยะแรก เมื่อเกิดวิกฤตการณ์ขึ้น เศรษฐกิจจากที่เคยเป็นขาขึ้นและดำเนินไปอย่างมีเสถียรภาพ มีอัตราการขยายตัวเป็นปกติ จนถึงช่วงเศรษฐกิจขาลงอย่างรุนแรง อัตราการขยายตัวติดลบ อย่างปี 2551 และปีนี้ 2552 แล้วอัตราการขยายตัวจะติดลบน้อยลง แล้วก็มากองอยู่กับพื้น ช่วงเวลาที่อัตราการขยายตัวติดลบอาจจะเป็นเวลา 2-3 ปี เหมือนช่วงวิกฤตการณ์ต้มยำกุ้ง แล้วก็มากองอยู่ที่พื้น

เมื่อเศรษฐกิจตกต่ำลงมาอยู่ที่พื้น อัตราการขยายตัวทางเศรษฐกิจจะไม่ติดลบ แต่จะขยายตัวในอัตราที่ต่ำ กล่าวคือขยายตัวในอัตราไม่เกิน 2-3 เปอร์เซ็นต์ ขึ้นๆ ลงๆ เมื่อเศรษฐกิจมากองอยู่กับพื้น ลักษณะจะขึ้นลงเป็นรูปฟันปลา จะมีบางช่วงบางปีมีอาการเหมือนจะฟื้นตัวขึ้นมาบ้าง แล้วก็กลับฟุบลงไปอีก เหมือนเศรษฐกิจในช่วงปี 2524 ถึงปี 2528 และช่วงปี 2542-2546 เป็นช่วงเศรษฐกิจมีเสถียรภาพกองอยู่ที่พื้น หรือ "floor"

การลงทุนเอกชนไม่มีหรือมีน้อย อัตราการขยายตัวของการส่งออกยังติดลบ หรือขยายตัวในอัตราต่ำ ดอกเบี้ยอยู่ในระดับต่ำ อัตราเงินเฟ้อจะอยู่ในระดับต่ำ อัตราการว่างงานสูง ผู้คนที่จบจากมหาวิทยาลัยและสถานศึกษาหางานทำไม่ได้ ช่วงนั้นแหละที่มักจะมีภาพลวงตาว่าเศรษฐกิจจะฟื้นอยู่เรื่อย เพราะคนเอาใจช่วยอยากเห็นเศรษฐกิจฟื้น

ช่วงสุดท้ายคือเศรษฐกิจเริ่มฟื้นตัวและเป็นเศรษฐกิจขาขึ้น อัตราการขยายตัวทางเศรษฐกิจ ถ้าเป็นของบ้านเราก็เกิน 5 เปอร์เซ็นต์ กล่าวคือ 6-8 เปอร์เซ็นต์เป็นอย่างน้อย อัตราเงินเฟ้อเพิ่มเพราะการค้าขายคล่องตัวขึ้น สินเชื่อขยายตัวเพิ่มมากขึ้น ที่ดิน อสังหาริมทรัพย์ราคาขยับ ที่สำนักงานที่ดินมีคนมาโอนที่มากขึ้น ภาษีเงินได้จากการขายอสังหาริมทรัพย์สูง ซึ่งรายรับของรัฐบาลโดยรวมสูงขึ้น เช่น ในช่วงครึ่งหลังของปี 2529 ถึงปี 2536 จากปี 2536 ถึง 2539 เป็นช่วงที่สูงสุด แล้วก็มาเกิดเรื่องในปี 2540 หรือในช่วง 2546-2548 แล้วก็มาเกิดเรื่องทางการเมืองขึ้น ดังนั้นทั้ง 3 ระยะ ถ้าจะมาเขียนเป็นรูปกราฟ ก็จะเป็นรูปตัวยู หรือ U ส่วนก้นจะยาวหรือจะสั้น ตรงนี้แหละที่มักจะมีภาพลวงตา และมีผลทางการเมือง แต่เมื่อมีวิกฤตการณ์ทางเศรษฐกิจแล้วจะมีลักษณะเป็นรูปตัววี หรือ V ไม่ค่อยจะเคยเห็น

ขณะนี้เรายังอยู่ในระยะแรกของวิกฤตการณ์ คือยังไม่ถึงพื้น ยังอยู่ในช่วงดิ่งลง อัตราการขยายตัวยังติดลบอยู่ เมื่อถึงพื้นแล้วคงต้องอยู่กับพื้นอีกหลายปี จึงจะถึงช่วงเส้นตั้งขึ้น ด้วยเหตุผลหลายอย่างดังต่อไปนี้

วิกฤตการณ์ครั้งนี้เกิดจากปัจจัยทั้งภายในและภายนอกพร้อมๆ กัน ต่างกับเมื่อก่อนมักจะเกิดจากภายนอก ปัญหาภายในเป็นผลแต่ปัญหาไม่ยืดเยื้อ

ปัญหาภายนอกเกิดขึ้นพร้อมๆ กัน 3 อย่าง คือ

ปัญหาราคาน้ำมันแพง ราคาน้ำมันเริ่มไต่ขึ้นตั้งแต่ปี 2548 น้ำมันดิบจากราคาประมาณ 30 เหรียญสหรัฐต่อบาร์เรล ขึ้นไปถึง 148 เหรียญต่อบาร์เรล ราคาน้ำมันที่ถีบตัวสูงขึ้นอย่างรวดเร็วเกิดจากปัจจัยหลัก 3 ประการ ประการแรกความต้องการใช้พลังงานของโลกสูงขึ้นอย่างรวดเร็วจริง ขณะที่การลงทุนพัฒนาแหล่งพลังงานใหม่เกิดไม่ทันตามความต้องการ และพร้อมกันกับการเก็งกำไรของกองทุนเก็งกำไรต่างๆ ร่วมผสมโรง ขณะนี้แม้ว่าราคาน้ำมันจะลดลงอย่างรวดเร็ว แต่คงจะไม่กลับไปที่เดิม คงจะอยู่ในระดับสูงประมาณ 60-70 เหรียญต่อบาร์เรล ไปอีกหลายปี

วิกฤตการณ์ฟองสบู่แตกในสหรัฐอเมริกา อันเนื่องมาจากค่าเงินดอลลาร์แข็งมานาน เพราะธนาคารกลางของสหรัฐปรับอัตราดอกเบี้ยลดลงไม่เร็วพอ ทำให้สหรัฐขาดดุลการค้าและดุลการชำระเงินจำนวนมหาศาลเป็นเวลานาน

ผลของฟองสบู่แตกในสหรัฐทำให้เกิดผลอย่างใหญ่หลวงต่อปริมาณการค้าระหว่างประเทศ ซึ่งส่งผลมาถึงทวีปเอเชีย รวมทั้งประเทศไทยของเราด้วย การส่งออกซึ่งมีสัดส่วนถึง 70 เปอร์เซ็นต์ของรายได้ประชาชาติของเราลดลงมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อดูตัวเลขเดือนต่อเดือน เดือนมิถุนายนปี 2552 นี้ ลดลงถึง 28 เปอร์เซ็นต์ เมื่อเทียบกับไตรมาสเดียวกันของปีก่อนหน้านั้น นับเป็นเดือนที่ 8 ที่มูลค่าการส่งออกลดลง และยังไม่เห็นสัญญาณว่ามูลค่าการส่งออกจะหยุดลดลง เพราะปัจจัยสำคัญทั้งสองอย่างยังคงอยู่

สำหรับปัจจัยภายนอกดังกล่าว ยังดีที่ในเอเชียยังมีจีน อินเดีย รัสเซีย รวมทั้งตะวันออกกลางและประเทศบราซิล ที่เศรษฐกิจยังขยายตัวอยู่ ยังไม่ถึงขั้นหดตัว เนื่องจากประเทศเหล่านี้เป็นประเทศที่มีประชากรมาก จึงสามารถช่วยพยุงปริมาณการค้าได้ระดับหนึ่ง

ปัจจัยภายนอกอันที่ 3 ที่เข้ามากระทบเศรษฐกิจของเรา ก็คือ ไข้หวัดพันธุ์ใหม่ 2009 ผสมกับความวุ่นวายทางการเมืองจากกลุ่มผู้ชุมนุมที่ไปปิดสนามบินนานาชาติสุวรรณภูมิและสนามบินดอนเมือง ความวุ่นวายที่ทำให้การประชุมสุดยอดของอาเซียนต้องยุติลง ประชุมไม่ได้ เกิดผลกระทบต่ออุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ซึ่งเป็นแหล่งรายได้และแหล่งจ้างงานที่ใหญ่ที่สุดของเรา ซึ่งความคุกรุ่นนี้ก็ยังคงอยู่ ภาพการปะทะกันเมื่อช่วงสงกรานต์ก็ยังมีอยู่ การระบาดของไข้หวัดพันธุ์ใหม่ก็ยังไม่แน่ว่าเมื่อใดจะยุติลงจนทำให้การท่องเที่ยวฟื้นตัวขึ้นได้

วิกฤตการณ์การเงินในสหรัฐและยุโรปคราวนี้ใหญ่หลวงมาก และเป็นวิกฤตการณ์ที่ยังไม่มีคำตอบที่ชัดเจนว่าทางออกควรจะเป็นอย่างไร ดร.เบน เบอร์นันเก้ ผู้ว่าการธนาคารกลางสหรัฐอเมริกา ยอมรับว่านโยบายขอกู้เงิน 800,000 ล้านเหรียญ เพื่อนำมาพยุงธุรกิจอุตสาหกรรม ไม่น่าจะเป็นวิธีที่ถูกต้อง แต่ก็ไม่รู้จะทำอย่างไร เมื่อรัฐบาลสหรัฐเข้าไปเป็นเจ้าของสถาบันการเงินทั้งหมด ถ้าเข้าไปเป็นเจ้าของวิสาหกิจใหญ่ๆ ของเอกชนเกือบทั้งหมด ก็น่าจะคาดการณ์ได้ว่า รัฐบาลคงต้องเข้าไปแทรกแซงการบริหารงานของธุรกิจเหล่านี้ และน่าจะมีความกดดันจากประชาชนผู้เสียภาษีผ่านทางรัฐสภา สื่อมวลชน และขบวนการประชาชน ซึ่งน่าจะทำให้วิกฤตการณ์ยืดเยื้อยาวนานไปอีก ในยุโรปสถานการณ์ก็คงจะเหมือนกัน

เมื่อเป็นเช่นนี้ หัวรถจักรของการขยายตัวทางเศรษฐกิจก็คงจะย้ายจากอเมริกาและยุโรป มาอยู่ที่จีน อินเดีย และรัสเซีย แต่ประเทศเหล่านี้ก็ยังต้องพึ่งตลาดอเมริกาและยุโรปอยู่มาก การปรับตัวมากระตุ้นการลงทุนทั้งในและต่างประเทศ รวมทั้งการใช้จ่ายของประชาชนคงต้องใช้เวลา

วิกฤตการณ์คราวนี้ของเราจึงหนักมากกว่าวิกฤตการณ์ต้มยำกุ้ง เพราะวิกฤตการณ์ต้มยำกุ้งเกิดขึ้นจากความผิดพลาดในการดำเนินนโยบายการเงินของเราเอง และมีผลต่อบางประเทศในภูมิภาคนี้เท่านั้น ประเทศส่วนใหญ่ในภูมิภาคอื่นๆ ไม่ได้รับผลกระทบมากนัก เมื่อเราลงถึงจุดต่ำสุดแล้ว ประกอบกับมีการเปลี่ยนนโยบายเศรษฐกิจจึงฟื้นตัวได้ แม้กระนั้นก็ต้องใช้เวลาถึง 6-7 ปี คือจากปี 2539ถึง 2546 จะเห็นได้ว่าทางการ โดยเฉพาะอย่างยิ่งธนาคารแห่งประเทศไทยต้องปรับตัวเลขการหดตัวของเศรษฐกิจของเราลงไปเรื่อยๆ สุดท้ายปรับลดลงจากที่เคยคาดว่าจะติดลบระหว่าง -2.5 ถึง -3.5 มาเป็นติดลบระหว่าง -3.5 ถึง -4.5 การคาดการณ์ในช่วงขาลงโดยแบบจำลองจะคาดการณ์น้อยเกินไปเสมอ เหมือนกับตอนขาขึ้นก็จะคาดการณ์การขยายตัวที่ต่ำเกินไปเสมอ คงต้องใช้เวลาอีกระยะหนึ่งซึ่งเป็นปีกว่าที่อัตราการขยายตัวของเศรษฐกิจหยุดหดตัวมากองอยู่ที่พื้น

การหดตัวทางเศรษฐกิจทำให้การใช้กำลังการผลิตต่ำกว่าระดับความสามารถในการผลิต ในเกือบทุกภาคส่วนของเศรษฐกิจ ดังนั้นการลงทุนของภาคเอกชนจึงไม่มี เมื่อความมั่นใจในเสถียรภาพทางด้านรายได้ของครัวเรือนไม่ดี การใช้จ่ายจึงลดลงอย่างต่อเนื่อง

การผลิตที่ลดลงทำให้การนำเข้าลดลง และลดลงในอัตราที่สูงกว่าการลดลงของการส่งออก ดุลการค้าและดุลบัญชีเดินสะพัดจึงยังเกินดุลอยู่ แม้ว่าเศรษฐกิจจะซบเซาและหดตัว

สำหรับปัจจัยภายในก็เป็นปัจจัยที่สำคัญ เพราะแม้ว่าเศรษฐกิจของอเมริกาและยุโรปจะคลี่คลายในอนาคต ซึ่งไม่ทราบว่าจะเป็นเมื่อใดอย่างที่กล่าวมาแล้ว หรือเศรษฐกิจของเอเชียจะคลี่คลายก็ไม่ได้หมายความว่า ปัญหาของเราจะคลี่คลายไปด้วย ปัญหาการเมือง ความขัดแย้งระหว่างผู้คนที่มีความคิดต่างกันในต่างภูมิภาค และต่างกันในระดับของสังคม การปรองดอง การสมานฉันท์คงจะไม่เกิดขึ้นง่ายๆ แม้จะเห็นว่าในกรุงเทพฯและหัวเมืองจะดูเงียบๆ แต่จากผลการเลือกตั้งซ่อมที่สกลนครและศรีสะเกษ ดูการเคลื่อนไหวชุมนุมของทั้งสองฝ่ายแล้ว สถานการณ์ความแตกแยกทางความคิดของกลุ่มชนได้หยั่งรากลึกลงไปมากกว่าทุกครั้ง จนจะกลายเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำลายความมั่นใจของเสถียรภาพทางสังคมและการเมือง ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญของการลงทุน การใช้จ่ายของผู้คนในระบบ

ยังไม่มีใครกล้ายืนยันว่าสถานการณ์มุ่งไปในทิศทางที่ดีขึ้น การใช้มาตรการทางกฎหมายและอำนาจอื่นๆ เข้าจัดการปัญหาความขัดแย้งไม่น่าจะเป็นวิถีทางที่ถูกต้อง กลับจะเป็นการทำให้สถานการณ์เลวร้ายลงไปอีก ถ้าผู้คนคิดว่าความเป็นธรรมไม่มีจริงในสังคมไทย ปัญหานี้ก็จะคงอยู่และเป็นปัญหาสำคัญของการฟื้นตัวทางเศรษฐกิจ

เรื่องสุดท้าย คือ นโยบายและการทำงานของรัฐบาล ภาพลักษณ์ของการทำงานของรัฐบาลก็คือ ให้น้ำหนักไปทางการเมือง โดยเฉพาะอย่างยิ่งการที่รัฐบาลใช้เวลาส่วนใหญ่กับการทำลายฝ่ายตรงกันข้ามทางการเมือง ยังจำได้สมัยรัฐบาล พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ นายกรัฐมนตรี เคยกล่าวว่า รัฐบาลใช้เวลากว่า 80 เปอร์เซ็นต์ในเรื่องเศรษฐกิจ เหลืออีก 20 เปอร์เซ็นต์ใช้เพื่อแก้ไขปัญหาการเมือง รัฐบาลต้องมีภาพลักษณ์ว่าเป็นรัฐบาลของทุกฝ่าย ทุกภาค แต่ภาพในขณะนี้มิได้เป็นอย่างนั้น

วิสัยทัศน์และนโยบายเศรษฐกิจโดยส่วนรวมมุ่งไปในทางใด ถูกต้องตรงกับปัญหาหรือไม่ ยังไม่มีความชัดเจน นอกจากขออนุมัติรัฐสภากู้เงิน 8 แสนล้านบาท เหมือนสหรัฐกู้เงินเพิ่มเติม 8 แสนล้านเหรียญสหรัฐ แต่มาตรการโครงการยังไม่เห็นเป็นรูปธรรม นอกจากโครงการประชานิยมเล็กๆ ที่ไม่ยั่งยืน จะกระตุ้นการบริโภคของครัวเรือนอย่างไร การลงทุนของเอกชนจะเอาอย่างไร การส่งออกการท่องเที่ยวจะเอาอย่างไร โครงการลงทุนจะมีขนาดเล็ก ขนาดใหญ่ จะกระตุ้นระดับรากหญ้าแบบไหน พยายามฟังปาฐกถามา 6-7 เดือน ก็ยังไม่มีความชัดเจน ฟังข้าราชการระดับต่างๆ ที่รู้จัก เขาก็ยังไม่เข้าใจ นอกจากทำตามที่อเมริกาบอก ถ้าสมมติทุกประเทศทำอย่างเดียวกัน เหมือนกันหมด ผลจะออกมาอย่างไร

การใช้กฎหมายและระบบยุติธรรมที่สาธารณชนเห็นว่า หรือเชื่อว่าไม่เป็นระบบ ไม่เป็นกลาง ทำให้ทั้งข้าราชการประจำและข้าราชการการเมืองไม่กล้าตัดสินใจ ใส่เกียร์ว่าง เกือบทุกเรื่องต้องส่งให้สำนักงานกฤษฎีกาให้ความเห็นเสียก่อน งานจึงไม่เดิน เกิดความล่าช้าในการบริหารราชการแผ่นดิน

เมื่อเศรษฐกิจหดตัว การนำเข้าหดตัวมากกว่าการส่งออก เงินไหลกลับมาเอเชีย นโยบายอัตราแลกเปลี่ยนจะเอาอย่างไร จะปล่อยให้เคลื่อนไหวไปตามภูมิภาค ภูมิภาคนี้รวมจีนด้วยหรือไม่ ถ้าหากอัตราแลกเปลี่ยนเป็นเงื่อนไขที่สำคัญของการส่งออก ระดับราคาและรายได้ของเกษตรกรต้องมีนโยบายอย่างไร ยังไม่มีใครทราบว่าจะเอาอย่างไร

ปกติแม้ว่าเศรษฐกิจในภูมิภาคจะฟื้นตัว ก็ไม่ได้แปลว่าทุกประเทศจะต้องฟื้นตัวด้วย ประเทศต่างๆ ต้องดำเนินนโยบายและมาตรการที่จำเป็นและถูกต้องด้วย เช่น การลดค่าเงินบาทในปี 2527 การกระตุ้นการส่งออกและการท่องเที่ยวพร้อมกับการกระตุ้นเศรษฐกิจระดับรากหญ้าในระหว่างปี 2544 ถึง 2546 ที่เคยเห็นผล ขณะนี้ยังไม่มีอะไรที่มองเห็นชัดเจน

จึงคิดว่าวิกฤตการณ์ครั้งนี้คงใช้เวลาอีกนานกว่าจะฟื้นตัว

ประชาชาติธุรกิจออนไลน์ วันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2552
http://www.prachachat.net/news_detail.php?newsid=1249018298

เที่ยววัดพระแก้ว 26 กค. 2552

2009-07-13T10:48:00.021+07:00

ผู้จะเข้าร่วมชมวัดพระแก้ว

กรุณาแจ้งความจำนงค์ได้ตั้งแต่วันนี้ถึงวันที่ 21 กค.

โทร : (02)726-9960 (คุณเพชรลดา)
แฟกซ์ : (02)726-9961
แจ้งชื่อ และจำนวนผู้ร่วมเที่ยววัด

วันนัดพบ วันอาทิตย์ที่ 26 กรกฏาคม เวลา 9.30 น.
บริเวณหน้าร้าน "จิตรลดา" สาขาพระบรมมหาราชวัง
อาคารศาลาเครื่องราชอิสริยยศ เครื่องราชอิสริยาภรณ์ และเหรียญกษาปณ์
เข้าทางประตูวิเศษไชยศรี (ทิศเหนือ)
(คลิก ดูแผนที่)

ร้าน "จิตรลดา" สาขาพระบรมมหาราชวัง

ข้อแนะนำในการเที่ยวที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม

แต่งกายให้สุภาพ

ห้ามสวมเสื้อแขนกุด กางเกงขาสั้น กางเกงสามส่วน กางเกงยีนส์ รองเท้าแตะ

สุภาพสตรีควรสวมกระโปรง

ไม่ควรใช้แฟลชในการถ่ายภาพจิตรกรรมฝาผนังที่พระระเบียง เพราะจะทำให้เกิดความเสียหายกับภาพจิตกรรมได้ ภายในอาคารอื่นทั้งหมดโดยเฉพาะพระอุโบสถ ห้ามถ่ายภาพอย่างเด็ดขาด ฝ่าฝืนมีโทษปรับ และยึดสื่อบันทึก

ภาคผนวก

คลิกบนภาพ เพื่อดูรายละเอียด เพิ่มเติม

วัดพระแก้ว เลอค่า อมตะ ทุกพิกเซล

2009-07-06T18:39:00.019+07:00

วัดพระแก้วไม่ใช่วัด
แต่เป็นมหาวิหาร
เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปกรรมไทยโบราณชิ้นเอกทุกแขนง
เป็นตำราลายไทยฉบับสมบูรณ์
มีหนังสือนิยายภาพขนาดยักษ์ สูง 3 เมตร ยาวเป็นกิโล

วัดพระแก้วไม่ใช่วัด

ตาไม่ฝาดหรอก วัดพระแก้วไม่ใช่วัดจริงๆ พระไตรปิฎกระบุว่า จะเป็นอารามได้ต้องมีโบสถ์สำหรับทำสังฆกรรม มีพระภิกษุ 5 องค์ สำหรับทำอุปัชฌายกรรม แม้วัดพระแก้วจะมีโบสถ์สวยที่สุดในโลก มีปูชนียวัตถุสถานนานา สวยละเอียดล้ำค่าเต็มพื้นที่กว้างใหญ่ แต่หามีพระภิกษุจำพรรษาไม่

แต่เป็นมหาวิหาร

ถ้าไม่ใช่วัด แล้วจะให้วัดพระแก้วเป็นอะไร เรียกมหาวิหารก็ได้ เป็นมหาวิหารอันศักดิ์สิทธิ์ สำหรับประกอบพระราชพิธีสำคัญของแผ่นดิน ตั้งแต่พระราชพิธีประจำปี ตามลำดับเวลา ได้แก่ พระราชพิธีตรียัมปวาย พระราชพิธีทรงบำเพ็ญพระราชกุศลมาฆบูชา พระราชพิธีศรีสัจจปานกาลถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยา พระราชพิธีตรุษสงกรานต์ พระราชพิธีฉัตรมงคล พระราชพิธีบำเพ็ญพระราชกุศลวิสาขบูชา พระราชพิธีพืชมงคล พระราชพิธีทรงบำเพ็ญพระราชกุศลหล่อเทียนพรรษา พระราชพิธีทรงบำเพ็ญพระราชกุศลอุปสมบทนาคหลวง พระราชพิธีทรงบำเพ็ญพระราชกุศลเนื่องในวันอาสาฬหบูชาและเทศกาลเข้าพรรษา พระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษา และพระราชพิธีเปลี่ยนเครื่องทรงพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร รวมทั้งพระราชพิธีเนื่องในโอกาสพิเศษต่างๆ ได้แก่ พระราชพิธีบรมราชาภิเษก พิธีจารึกพระสุพรรณบัฏดวงพระราชสมภพและพระราชลัญจกรประจำรัชกาล พิธีประกาศพระองค์เป็นอัครศาสนูปถัมภก การตั้งสมณศักดิ์และสถาปนาสมเด็จพระสังฆราช หรือพระราชพิธีตรึงหมุดธงชัยเฉลิมพล เป็นต้น ฉะนั้น ถ้านับวัดพระแก้วเป็นมหาวิหาร ก็ต้องเป็นมหาวิหารที่ยิ่งใหญ่กว่ามหาวิหารแห่งใดในโลก

วัดพระแก้วคือวัดในวัง

ที่บอกว่าวัดพระแก้วไม่ใช่วัดนั้น ล้อเล่น เพื่อเรียกความสนใจ ที่จริงวัดพระแก้วเป็นวัดอีกแบบหนึ่ง เป็นข้อยกเว้นจากพระไตรปิฎก เพื่อสืบทอดประเพณีโบราณ คือเป็นวัดที่อยู่ในวัง ไม่ต้องมีพระสงฆ์ประจำ ถ้าเป็นสมัยกรุงศรีอยุธยา วัดพระแก้วก็คือวัดพระศรีสรรเพชญ์นั่นเอง เราเรียกชื่อวัดตามชื่อพระพุทธรูปที่เป็นประธาน

พระแก้วมรกต ทรงเครื่องทรง ทั้ง 3 ฤดู
(คลิกที่ภาพ ชมภาพขยาย)

พระแก้วมรกต ไม่ใช่มรกต

ไม่ได้ล้อเล่น เพราะเนื้อวัสดุของพระแก้วมรกตนั้น มิใช่อัญมณีนพรัตน์สีเขียวใบไม้ที่เรียกว่ามรกต เป็นหยกสีเขียวชนิดหนึ่ง แต่เป็นก้อนหยกขนาดมหึมา สามารถนำมาสลักเป็นพระพุทธรูป สูง 28 นิ้ว กว้าง 19 นิ้ว ได้งดงามน่าอัศจรรย์ใจ

ตำนานบอกว่าเทวดาสร้างขึ้น ตอนแรกอยู่อินเดีย ตอนหลังมาอยู่ศรีลังกา แล้วข้ามทะเลมานครศรีธรรมราช อโยธยา กำแพงเพชร เชียงแสน

วันหนึ่ง ในสมัยพระเจ้าสามฝั่งแกนแห่งล้านนา ฟ้าผ่าเจดีย์วัดพระแก้วเชียงแสน พบพระปูนปั้นองค์หนึ่ง ชาวบ้านนำไปตั้งในวิหาร ต่อมาปูนกะเทาะเห็นเนื้อในเป็นแก้วเขียวทั้งองค์ จะย้ายไปเชียงใหม่ แต่ช้างพาวิ่งมาอยู่ลำปางก่อน แล้วจึงไปอยู่เชียงใหม่ ก่อนไปล้านช้าง

เรื่องจริงน่าจะเริ่มตรงเมืองเชียงราย เพราะลักษณะตามพุทธศิลป์นั้น เป็นฝีมือตระกูลช่างเชียงราย-พะเยา ศิลปะล้านนา ราว พ.ศ.1913-1979 อาจมาประดิษฐานที่วัดพระแก้วดอนเต้า เมืองลำปาง ก่อนพระเจ้าติโลกราชอัญเชิญไปวัดเจดีย์หลวง เมืองเชียงใหม่

พ.ศ.2093 พระไชยเชษฐา ผู้เป็นทั้งกษัตริย์ล้านช้างและล้านนา เชิญไปหลวงพระบาง อยู่ได้ 10 ปี จึงย้ายไปเวียงจันทน์
อีก 220 ปี ต่อมา สมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึกอัญเชิญมาไว้ที่วัดแจ้ง เมื่อ พ.ศ.2323 สมัยกรุงธนบุรี ก่อนมาประดิษฐานเป็นพระประธานในพระอุโบสถวัดพระแก้ว ที่สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ.2327

พิพิธภัณฑ์ศิลปกรรมไทยโบราณชิ้นเอกทุกแขนง

วัดพระแก้ว คือศูนย์รวมผลงานสุดยอดศิลปกรรมไทยสมัยโบราณ ไมว่าสถาปัตยกรรม ประติมากรรม หรือจิตรกรรม ครบถ้วน นักศึกษาเข้ามาลงทะเบียนเรียนทั้งคอร์สก็ไม่จบ

ตำราลายไทยฉบับสมบูรณ์

ทุกพิกเซลของลายประดับโบสถ์ วิหาร ปราสาท มณฑป หรือหอพระ คือลายไทยทั้งหมดที่บรรพชนช่างไทยสรรค์สร้างมาตลอด 600 ปี ทั้งตัวกระหนก ตัวกระจัง ช่อ ดอกใบ ลายบัว ลายลูกฟัก รักร้อย ลายเกลียว ลายกาบ ลายก้าน ลายเถา ลายเฟื่อง ลายดาว ดอกลอย ราชวัติ แก้วชิงดวง กุดั่น ลายโคม ครบทุกกระบวน จิตรกรที่เรียนจิตรกรรมไทยจะถือว่าเจนจบไม่ได้ หากยังไม่เห็นลายไทยที่วัดพระแก้ว

การ์ตูนยักษ์ 178 ช่อง

เฟรมขนาด 3X3 เมตร เทียบเท่าจอหนังกลางแปลงขนาดย่อม บันทึกภาพมหาสงคราม ล้างผลาญกันด้วยเวทย์มนต์คาถา อิทธิปาฏิหารย์เลื่อนลั่นจักรวาล ระหว่างคลื่นกองทัพยักษ์ กับเหล่ากระบี่วานร หลั่งเลือดนองสมรภูมิ เพื่อแย่งชิงหนึ่งน้องนางเดียว

ภาพสีขนาดยักษ์จะเคลื่อนตัวทีละเฟรม ไปทางขวา ต่อเนื่องกันเป็นความยาว กว่าครึ่งกิโลเมตร รวม 178 ภาพ

เก้าลอเก้า - (ฯลฯ)

อาณาบริเวณหลายพันตารางเมตรของวัดพระแก้ว อัดแน่นด้วย พระอุโบสถ ศาลาราย หอพระคันธารราษฎร์ มณฑปยอดปรางค์ หอระฆัง พระโพธิธาตุพิมาน หอพระราชกรมานุสร หอพระราชพงศานุสร พระอัษฏามหาเจดีย์ พระเจดีย์ทอง ปราสาทพระเทพบิดร พระมณฑป พระศรีรัตนเจดีย์ เจดีย์ทรงเครื่อง หอพระมณเฑียรธรรม พระเศวตกุฎาคารวิหารยอด หอพระนาก เฉพาะอย่างยิ่ง นครวัด สิ่งมหัศจรรย์ของโลก ที่คุณทวดผู้ชายกับคุณทวดผู้หญิงของเรา ท่านไปเที่ยวมาแล้ว เมื่อ 150 ปีก่อน ที่วัดพระแก้วนี่เอง

ไม่ดูไม่ได้แล้ว วัดพระแก้ว อาทิตย์ที่ 26 กรกฎาคม นี้

เรื่องโดย : นพชัย แดงดีเลิศ (ผู้จัดทำโครงการ - เที่ยววัด กราบพระ ก่อนลากลับ)

ทัวร์วัดสุทัศน์ 24 พ.ค. 52

2009-05-26T19:37:00.017+07:00

"ตู๋" นพชัย แดงดีเลิศ

งานพระราชทานเพลิงศพอาจารย์บุญโถม เทียนศิริ

2009-05-13T21:14:00.003+07:00

งานพระราชทานเพลิงศพ อาจารย์บุญโถม เทียนศิริ
วันอาทิตย์ที่ 9 พฤษภาคม 2552
ณ.เมรุวัดพระศรีมหาธาตุราชวรมหาวิหาร

วัดสุทัศน์ - สรวงสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

2009-05-07T20:02:00.026+07:00

สวนฯ 84 ทัวร์วัด ครั้งที่ 3

วัดสุทัศน์
สรวงสวรรค์ชั้นดาวดึงส์
จริงหรือไม่ เชื่อหรือไม่ ต้องพิสูจน์
วันอาทิตย์ที่ 24 พฤษภาคมนี้

พระอารามหลวงชั้นเอก ชนิดราชวรมหาวิหาร ในโลกมีอยู่เพียง 6 แห่ง ได้แก่ วัดพระพุทธบาทสระบุรี,วัดพระปฐมเจดีย์นครปฐม,วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์,วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม-เราไปดูแล้ว,วัดอรุณราชวราราม-เราก็เห็นมาแล้ว,วัดสุทัศน์เทพวราราม-เราจะไปดูให้รู้แน่

ผู้สนใจ แสดงความจำนงที่
โทร : (02)726-9960 (คุณเพชรลดา)
แฟกซ์ : (02)726-9961
แจ้งชื่อ และจำนวนผู้ร่วมเที่ยววัดก่อน วันที่ 21พค.
วันนัดพบ วันอาทิตย์ที่ 24 พฤษภาคม เวลา 9.30 น.
บริเวณพระบรมรูป ร.8 ลานประทักษิณ ชั้นล่างมุมทิศตะวันตกเฉียงเหนือ พระวิหารหลวง
ที่จอดรถได้สำรองที่จอดไว้ที่ ลานจอดรถชั้นใต้ดิน
บริเวณศาลาว่าการ กทม ให้ทำป้าย "สวนฯ84"
ไว้แสดงกับเจ้าหน้าที่ ร.ป.ภ. ซึ่งจะช่วยอำนวยความสะดวกให้
ป้าย "สวนฯ84" ให้มีขนาดครึ่งหน้า A4 แล้ววางไว้ที่หน้ารถ

สำหรับช่วยพิมพ์ :พิมพ์บัตรจอดรถ

นพชัย แดงดีเลิศ ผู้นำทัวร์

พระศรีศากยมุนี

พระพุทธรูปหล่อสัมฤทธิ์ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย
วงพักตร์สวยที่สุดในโลก

พุทธศักราช 1904
ตอนนั้นท้าวอู่ทองเพิ่งตั้งกรุงศรีอยุธยาสดๆ ร้อนๆ ไกลขึ้นไปทางทิศเหนือ อาณาจักรสุโขทัยกำลังรุ่งโรจน์สุดขีด ในสมัยพญาลิไท ...

คุณปู่ทวดท่านนั้น ผู้เป็นยอดนักปั้นมือหนึ่งของยุคสมัย รีบปาดดินเหนียว ก่อนลืมดวงหน้าของดรุณีสูงศักดิ์ ที่สว่างไสวอยู่บนเสลี่ยงในกระบวนเสด็จ ผ่านหน้าโรงหล่อ

บังเกิดเป็นพระพักตร์สวยสง่าล้ำลึกของพระพุทธรูปปางมารวิช้ยองค์มหึมา ใหญ่ที่สุดในบรรดาพระพุทธรูปหล่อสัมฤทธิ์ทั้งปวง สถิตเป็นพระประธานในวิหารหลวง แห่งวัดมหาธาตุกลางกรุงสุโขทัย นับแต่นั้น

อนิจจา เพียงศตวรรษเดียว อาณาจักรก็ล่มสลาย สุโขทัยกลายเป็นเมืองร้าง วัดมหาธาตุรกเรื้อ กระเบื้องหลังคาวิหารหลวงหลุดร่วง ผนังแบะล้มครืน เสาศิลาผุๆ ชี้ขึ้นฟ้าอย่างลมๆ แล้งๆ พระพุทธรูปหล่อสัมฤทธิ์ใหญ่ที่สุด เท่าที่เคยปรากฏในประเทศไทย ประทับนั่งกลางแดดกลางฝนกลางป่าอยู่ 300 ปี แต่รอยยิ้มบนวงพระพักตร์ไม่เคยหม่นหมอง

ลุพุทธศักราช 2351
พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ รับสั่งให้พระพิเรนทรเทพขึ้นไปรับพระใหญ่จากเมืองสุโขทัยร้าง ชะลอเลื่อนล่องแพลงมา ขึ้นที่ท่าน้ำวังหลวง แต่องค์พระใหญ่กว่าประตูเมือง จึงโปรดให้รื้อประตูลง สมโภช 7 วัน แล้วยกใส่เลื่อนลากไปตามถนน ทุกแห่งที่ผ่านตั้งเครื่องนมัสการ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกขณะนั้นทรงประชวร แต่มีพระราชศรัทธาเสด็จพระราชดำเนินตามขบวนแห่จากท่าช้างถึงที่ตั้งวิหารหลวงกลางกรุง โดยมิได้สวมฉลองพระบาท ...

พระวิหารหลวงวัดสุทัศน์
วิหารที่สูงที่สุดในประเทศไทย

เมื่อแรกสร้างนั้น รัชกาลที่ 1 ทรงโปรดให้ขุดราก ก่อพื้นพระวิหารหลวง สูงจากแผ่นดินเป็นอันมาก ให้เหนือวิหารทั้งปวงในแผ่นดิน แล้วก่อฐานชุกชีให้สูงขึ้นไปอีก เหนือกว่าฐานชุกชีทั้งหลาย จากนั้นก็อัญเชิญพระพุทธรูปโบราณองค์ใหญ่มหึมาขึ้นประทับบนฐานชุกชี แต่ยังมิได้ก่อสร้างต่อก็สิ้นรัชกาล

รัชกาลที่ 2 โปรดให้กระทำพระวิหารหลวงต่อมา ปรุงเครื่องบน จำหลักไม้บนทวารพระวิหาร พระองค์เองลงมือเป็นปฐม โดยประเดิมสิ่วแกะเป็นพิธี แล้วให้ช่างเอกแกะต่อไป เมื่อสร้างพระวิหารหลวงเสร็จ รัชกาลที่ 2 ก็เสด็จสวรรคต

รัชกาลที่ 3 โปรดให้กระทำส่วนอื่นต่อมา คือพระอุโบสถ หอระฆัง หอไตร ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ จนครบ สิริรวมทั้งวัดสุทัศน์ต้องใช้เวลาสร้างถึง 3 แผ่นดิน

อันพระวิหารหลวงวัดสุทัศน์นี้ โอ่อ่าอลังการเป็นที่สุด จากพื้นแผ่นดิน เราต้องขึ้นบันไดไป 2 เมตร จึงจะถึงฐานชั้นที่หนึ่ง อีก 2 เมตร ถึงฐานชั้นที่สอง แล้วอีก 2 เมตรจึงจะถึงฐานพระวิหาร คำว่าวิหารที่สูงที่สุดในประเทศไทย เป็นอย่างนี้นี่เอง

ดูหลังคาเสียก่อน มีหลังคาประธานสองชั้น 1 ตับแล้ว ยังมีหลังคาปีกนกลาดลงมาอีก 3 ตับ เท่านั้นยังไม่พอ ยังมีหลังคามุขสองชั้น หน้าหลัง อีก 1 ตับ ไม่เหมือนใคร ไม่มีใครเหมือน ทำให้อาคารเดียวมีหน้าบัน 4 อัน หน้าบันจั่วหลังคาประธาน ด้านหน้าและด้านหลัง เป็นรูปพระอินทร์ประทับอยู่ในเวชยันตรวิมาน เหนือกระพองช้างเอราวัณ ส่วนหน้าบันมุขหน้า และหน้าบันมุขหลัง เป็นรูปพระนารายณ์ทรงครุฑ

ลองนับเสาดูก็ได้ มีเสารับมุขเป็นเสาสี่เหลี่ยมย่อมุมไม้สิบสอง ด้านละ 12 ต้น สองด้านรวม 24 ต้น และเสานางเรียงด้านข้างด้านละ 6 ต้น สองข้าง 12 ต้น รวมเสาทั้งหมด 36 ต้น ถ้านับประตูหน้าต่างล่ะ ประตูด้านหน้า 3 ช่อง ด้านหลัง 3 ช่อง รวม 6 ช่อง หน้าต่างสองข้าง ข้างละ 5 ช่อง รวม 10 ช่อง

ไปดูบานประตูกันหน่อย ประตูแต่ละบานเป็นไม้แผ่นเดียว เนื้อไม้งดงามตลอดทั้งแผ่น กว้าง 1.30 เมตร สูง 5.64 เมตร หนา 16 เซนติเมตร จำหลักลายพฤกษา กิ่งก้านเกาะเกี่ยวซ้อนกัน ลึกลงไปได้ถึง 5 ชั้น อย่างน่าอัศจรรย์ มีทั้งสิ้น 6 ประตู 12 บาน โดยเฉพาะประตูกลาง ด้านหน้านั้น เป็นงานฝีพระหัตถ์ของรัชกาลที่ 2 ถูกไฟไหม้บางส่วน ต้องถอดไปเก็บรักษาไว้ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ

ฐานประทักษิณล้อมพระวิหาร 3 ชั้น ชั้นบนสุดมีวิหารทิศ ทั้ง 4 มุม ฐานประทักษิณชั้นต่อมา มีเจดีย์ศิลาของจีนรายรอบ 4 ด้าน จำนวน 28 ถะ ฐานประทักษิณชั้นล่างกว้างไปจนถึงระเบียงคด …

พระอุโบสถวัดสุทัศน์
เสานางเรียง 68 ต้น
โบสถ์ยาวที่สุดในประเทศไทย

ช่วงเวลา 9 ปี ระหว่าง พ.ศ.2377 ถึง พ.ศ.2386 ในสมัยรัชกาลที่ 3 สถิติใหม่เกิดขึ้นแล้ว และยังไม่มีใครลบลงได้

หลังคา 4 ชั้น ประดับช่อฟ้าใบระกาหางหงส์ มุงกระเบื้องเคลือบสีเขียว คั่นกรอบสีเหลือง หน้าบันมุขหน้าเป็นไม้แกะสลักลาย ประดับกระจกสี รูปพระอาทิตย์ประทับในบุษบก บนราชรถเทียมราชสีห์ หน้าบันมุขหลังเป็นรูปพระจันทร์ประทับนั่งบนบุษบก บนราชรถเทียมม้า ครอบอาคารก่ออิฐถือปูนแบบสถาปัตยกรรมไทย ด้วยขนาดความยาว 72.25 เมตร ที่ทำให้พระอุโบสถวัดสุทัศน์แห่งนี้ เป็นโบสถ์ยาวที่สุดในประเทศไทย

ประตูหน้าหลังด้านละ 2 ประตู รวม 4 ประตู หน้าต่างข้างละ 13 ช่อง รวม 26 ช่อง ซุ้มประตูและหน้าต่างเป็นปูนปั้นปิดทองประดับกระจกสี เหนือกรอบประตูหน้าต่างเป็นซุ้มบันแถลง 2 ชั้น บานประตูหน้าต่างเขียนลายรดน้ำ ผนังด้านนอกติดกระเบื้องเคลือบลายดอกไม้ร่วง

พระประธาน คือพระตรีโลกเชษฐ์ หน้าตัก 10 ศอก 8 นิ้ว ประทับบนฐานสูง เบื้องหน้าพระอสีติมหาสาวก 80 องค์ ...

จิตรกรรมฝาผนังสวยที่สุด
ในหนังสือการ์ตูนใหญ่เท่าภูเขา 2 เล่ม

งานจิตรกรรมไทยประเพณี พุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุด ทั้งฝีมือและเทคนิค ในสมัยรัชกาลที่ 3 หลังจากนั้นก็กลายเป็นฝรั่ง

เมื่อเราก้าวเข้าสู่พระวิหารหลวงที่สูงที่สุด และพระอุโบสถที่ยาวที่สุด ก็เหมือนเราเข้าไปอยู่ในหนังสือการ์ตูนฉบับยักษ์ 2เล่ม และเหมือนเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของนิยายภาพอันใหญ่โตมโหฬาร 2 เรื่องนั้น เนื่องจากทุกอณูรอบตัวเราระยิบระยับไปด้วยความเคลื่อนไหวของตัวละคร ที่โลดแล่นตามเนื้อเรื่องอันวิจิตรพิสดารไม่รู้จบ นี่ไง จิตรกรรมฝาผนังโบราณสวยที่สุดของประเทศ

ผนังพระวิหารหลวงเขียนเป็นเรื่องอดีตพระพุทธเจ้า 27 พระองค์ ส่วนบนเสานั้นเขียนเป็นโลกสัณฐานตามแนวไตรภูมิเฉพาะกามภูมิ ภาพชาดก และภาพธรรมนิทาน เขียนปะปนกันอยู่บนเสา 8 ต้น รวมทั้งหมด 32 ด้าน ลำดับภาพตามผังไตรภูมิ โดยช่วงบนของเสาทุกต้นเขียนเป็นยอดเขา ช่วงกลางของเสาทุกต้นเขียนเรื่องราวที่เกิดในโลกมนุษย์ และช่วงล่างของเสาทุกต้นเขียนเรื่องราวที่เกิดในป่าหิมพานต์

เราต้องกลอกตามองไปรอบๆ และมองสูงขึ้นไปจนกระทั่งภาพทั้งหมดหายไปในความมืดอันลี้ลับ ภาพเขียนนางกินนรีวัยกำดัด กำลังโดนกินนรเกี้ยว บนเสาด้านซ้ายต้นที่สองนั้น ดูเหมือนวาดขึ้นด้วยหัวใจมากกว่าวาดโดยพู่กัน

สำหรับภาพจิตรกรรมในพระอุโบสถนั้น ก็ยิ่งใหญ่ปานกัน ผนังช่วงบนเหนือขอบประตูหน้าต่างขึ้นไปจรดฝ้าเพดาน เป็นภาพเรื่องปฐมสมโพธิ คือประวัติของพระสมณโคดม พระพุทธเจ้าองค์ที่ 28

ช่องผนังระหว่างประตูหน้าต่างเป็นภาพเรื่องพระปัจเจกพุทธเจ้า บานแผละประตู 4 ช่อง เป็นภาพรามเกียรติ์ และบานแผละหน้าต่าง 26ช่อง เป็นภาพในเรื่องวรรณคดี บานประตูเขียนเรื่องสุทัสสนนคร บานหน้าต่างเขียนลายรดน้ำเรื่องวัดสุทัศน์และกรุงเทพมหานคร หลังบานประตูและหน้าต่างเขียนเรื่องในศาสนาฮินดู 26 ภาพ บนเพดานเขียนลายประจำยามก้านแย่ง ขื่อเขียนลายดวงดารา หัวขื่อเขียนลายกรวยเชิง เพดานวงกบประตูหน้าต่างเขียนลายเครือเถากับดอกพุดตาน กรอบประดับเหนือประตูหน้าต่างเขียนเรื่องรามเกียรติ์ 90 ภาพ แผงลับแล 2 แผงเขียนเรื่องพระสุธนชาดก

ทุกเส้นพู่กัน ทุกอณูสี ทุกกิริยาอาการ บนพื้นที่มหึมาในพระอุโบสถและพระวิหารหลวง คือฝีมือครูช่างสมัยรัชกาลที่ 3 ที่ขึ้นชื่อว่าเจ๋งสุดสุด ...

เรายังไม่ได้พูดถึงความยิ่งใหญ่อลังการส่วนอื่นเลย ทั้งกำแพงวัด ศาลาลอย เก๋งจีน ม้าสัมฤทธิ์ กำแพงแก้ว ซุ้มใบเสมา เกยโปรยทาน ศาลาราย กุฏิสงฆ์ ตำหนักสมเด็จ หอไตร หอระฆัง ศาลาการเปรียญ สัตตมหาสถาน หรือศาลาดิน

เราต้องไปสัมผัสเอง หาข้อสรุปเองว่าจริงหรือเปล่า วัดสุทัศน์นี่หรือ คือมหาวิทยาลัยแห่งศิลปะโบราณของไทย เป็นแหล่งศึกษางานช่างสิบหมู่ทุกแขนง เฉพาะอย่างยิ่งงานจิตรกรรมฝาผนังที่งดงามและยิ่งใหญ่ที่สุดของประเทศ

วันอาทิตย์ที่ 24 เราจะได้เห็นดีกัน

ผู้เชี่ยวชาญไขข้อข้องใจ "ไข้หวัดใหญ่พันธุ์ใหม่"

2009-05-05T13:24:00.016+07:00

ผู้เชี่ยวชาญมหิดลไขข้อข้องใจ
"ไข้หวัดใหญ่พันธุ์ใหม่" ลามโลก!

ศ.นพ.ประเสริฐ เอื้อวรากุล *
ผู้เชี่ยวชาญจากภาควิชาจุลชีววิทยา
คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล
มหาวิทยาลัยมหิดล

จากกรณีไวรัสไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่เม็กซิโก หรือ "ไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่ชนิดA 2009 H1N1" ระบาดลุกลามไปในหลายทวีป แม้มีอัตราผู้เสียชีวิตต่ำ ไม่รุนแรงเท่าไวรัสไข้หวัดนก "H5N1" แต่สร้างความตื่นตระหนกไปทั่วโลก เพราะรูปแบบการติดเชื้อคนสู่คนแพร่กระจายอย่างรวดเร็ว

ศ.นพ.ประเสริฐ เอื้อวรากุล ผู้เชี่ยวชาญจากภาควิชาจุลชีววิทยา
คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล อธิบายข้อมูลต่างๆ
เพื่อให้ความกระจ่าง ดังนี้

สถานการณ์การแพร่ระบาดไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่

การระบาดเริ่มต้นที่ประเทศเม็กซิโก เริ่มพบผู้ป่วยที่มีอาการคล้ายไข้หวัดใหญ่เพิ่มขึ้นตั้งแต่กลางเดือนมีนาคม

ต่อมาได้รับการยืนยันว่าเป็นไวรัสไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่กลางเดือนเมษายน และมีการลุกลามของการแพร่ระบาดอย่างรวดเร็วและออกไปในหลายประเทศจากการเดินทางของประชาชน ในประเทศเม็กซิโกมีผู้ป่วยจำนวนมาก มีสัดส่วนที่มีอาการรุนแรงคือมีปอดอักเสบค่อนข้างสูง และพบว่ามีอัตราตายประมาณ 6% แต่ในผู้ป่วยที่พบในประเทศอื่นๆล้วนมีอาการไม่รุนแรง ส่วนใหญ่หายได้เอง ยังไม่ชัดเจนว่าความแตกต่างนี้เป็นเพราะอะไร

นอกจากนี้ ในประเทศอื่นๆ ที่มีรายงานพบผู้ป่วยล้วนยังสามารถควบคุมไม่ให้มีการแพร่ระบาดต่อเนื่องในประเทศ ซึ่งเป็นแนวป้องกันที่สำคัญมาก

ในขณะที่เขียนบทความนี้ วันที่ 30 เมษายน 2552 ระดับการเตือนภัยขององค์การอนามัยโลกอยู่ที่ "ระดับ 5" หมายความว่ามีการติดเชื้อจากคนไปคนและระบาดในมากกว่า 1 ประเทศในภูมิภาคเดียวกัน หากมีอีกประเทศหนึ่งที่มีการแพร่ระบาดอยู่ในต่างภูมิภาค ก็จะเลื่อนเป็น "ระดับ 6" ซึ่งถือเป็นระดับของการระบาดใหญ่ทั่วโลก (pandemic)

ความเสี่ยงระบาดทั่วโลก

องค์การอนามัยโลกได้ยกระดับการเตือนภัยเป็นระดับ 5 แสดงให้เห็นว่าสถานการณ์ปัจจุบันน่าเป็นห่วงเป็นอย่างยิ่ง ความเสี่ยงในการเกิดการระบาดใหญ่ทั่วโลกมีสูง

ขณะนี้ทั่วโลกมีความหวังกันว่าแต่ละประเทศจะสามารถรักษาแนวป้องกันของตนเองไว้ได้นานพอที่จะทำให้การระบาดในประเทศเม็กซิโกสงบลงได้

หากทำได้การระบาดใหญ่ทั่วโลกก็จะไม่เกิดขึ้น และไวรัสอาจถูกกำจัดไปได้ เช่นเดียวกับที่เคยเกิดขึ้นกับการะบาดของ "โรคซาร์ส"

ข้อที่ช่วยให้มีความหวังคือการที่ยังไม่พบไวรัสสายพันธุ์เดียวกันนี้ในสัตว์ ทำให้มีความหวังว่าหากสามารถควบคุมและกำจัดเชื้อในคนได้ก็จะสามารถกำจัดเชื้อให้หมดไปได้

นอกจากนั้น การที่ไวรัสสายพันธุ์ใหม่ยังไวต่อยา "Oseltamivir"
(Tamiflu : ทามิฟลู) ทำให้มีเครื่องมือเบื้องต้นที่จะรักษาผู้ป่วยและป้องกันการติดเชื้อในผู้สัมผัสโรค จึงอาจมีความเป็นไปได้ที่ทุกประเทศจะสามารถรักษาแนวป้องกันของตนเอง โดยการเฝ้าระวังอย่างเข้มข้น หาตัวผู้ป่วยผู้ติดเชื้อที่เดินทางมาจากดินแดนระบาด และป้องกันไม่ให้มีการติดเชื้อแพร่ต่อไปด้วยการแยกผู้ป่วย ให้การรักษา และเฝ้าระวังและป้องกันการติดเชื้อในผู้สัมผัส

เรายังไม่ทราบชัดเจนถึงประสิทธิภาพในการแพร่เชื้อของไวรัสสายพันธุ์ใหม่ หากไวรัสมีประสิทธิภาพปานกลาง และมาตรการป้องกันของทุกประเทศทำอย่างเข้มแข็งก็มีความเป็นไปได้ที่การระบาดใหญ่ทั่วโลกจะไม่เกิดขึ้น ในทางตรงกันข้ามหากไวรัสมีประสิทธิภาพสูงมาก และแม้มาตรการจะดำเนินการเต็มที่ก็มีโอกาสที่จะเกิดการแพร่ระบาดที่ควบคุมไม่ทันในประเทศอื่น ซึ่งหากเป็นเช่นนั้นความเสี่ยงที่จะเกิดการระบาดใหญ่ทั่วโลกก็จะสูงมาก

หากสถานการณ์เป็นไปในทางเลวร้าย คือ แต่ละประเทศหยุดยั้งการระบาดที่เข้ามาจากภายนอกไม่ได้ทัน และเกิดการะบาดในวงกว้างขึ้นในชาติต่างๆ หรือเกิดการะบาดใหญ่ทั่วโลกขึ้นแล้ว สิ่งสำคัญอันดับถัดมาก็คือความรุนแรงของโรค ดังที่ได้กล่าวข้างต้นว่าข้อมูลเบื้องต้นในประเทศเม็กซิโกระบุว่ามีอัตราตายประมาณ 6% ซึ่งหากเป็นจริงและเกิดความรุนแรงของโรคระดับเดียวกันในการระบาดใหญ่ทั่วโลก จะถือว่าเป็นการระบาดใหญ่ที่มีความรุนแรงมาก จะมีผู้เสียชีวิตจำนวนมาก และมีผลกระทบรุนแรงต่อทุกภาคส่วน

ความรุนแรงของโรค

อย่างไรก็ตาม โอกาสที่โรคจะมีความรุนแรงในระดับนั้นน่าจะมีน้อยมาก ด้วยเหตุผลหลายประการ กล่าวคือ ผู้ป่วยที่รายงานในประเทศต่างๆ ในปัจจุบันส่วนใหญ่อาการไม่รุนแรง การที่ประเทศเม็กซิโกรายงานอัตราตายสูงอาจเนื่องจากตรวจพบและรายงานจำนวนผู้ติดเชื้อโดยรวมต่ำกว่าความเป็นจริง คือ ไม่ได้ตรวจพบและรายงานกลุ่มผู้ติดเชื้อที่มีอาการน้อย ทำให้พบและรายงานเฉพาะรายที่อาการรุนแรงซึ่งเป็นส่วนน้อย

หรืออาจเป็นไปได้ว่าไวรัสที่ระบาดในเม็กซิโกและที่แพร่ออกสู่ประเทศอื่นๆ มีความแตกต่างกัน โดยทฤษฎีแล้วก็มีความเป็นได้พอสมควร เนื่องจากในกลุ่มไวรัสสายพันธุ์ใหม่อาจมีสายพันธุ์ย่อยที่มีความรุนแรงต่างกัน ผู้ติดเชื้อด้วยเชื้อชนิดที่รุนแรงมากจะป่วยหนักอย่างรวดเร็ว จึงมีโอกาสน้อยที่จะออกเดินทางไปยังประเทศอื่น

ในทางตรงข้าม ผู้ที่ติดเชื้อด้วยไวรัสที่ทำให้อาการอ่อนหรือไม่มีอาการ จะมีโอกาสที่จะเดินทางได้มากกว่า

เมื่อเชื้อแพร่ระบาดออกไปเรื่อยๆ จึงมีแนวโน้มที่จะคัดเลือกให้ได้ไวรัสที่แพร่เชื้อได้ดี แต่ก่อโรคไม่รุนแรง ซึ่งเป็นสิ่งที่เคยมีรายงานในการระบาดใหญ่ทั่วโลกที่มีมาก่อนหน้า

"ไข้หวัดใหญ่พันธุ์ใหม่" และ "ไข้หวัดหมู"(Swine Influenza)
เกี่ยวข้องกันอย่างไร?

เชื้อไวรัสไข้หวัดใหญ่ชนิด A ในคน, ไข้หวัดหมู และไข้หวัดนก รวมทั้งเชื้อไวรัสไข้หวัดใหญ่ชนิด A ที่พบในสัตว์อีกหลายชนิด ล้วนเป็นไวรัสที่มีความใกล้ชิดกัน และเชื่อว่ามีบรรพบุรุษร่วมกันจากไวรัสที่พบใน "นกน้ำ"

ไวรัสเหล่านี้ส่วนใหญ่แล้วติดเชื้ออยู่ในสัตว์ชนิดเดียว แต่ก็พบมีการติดเชื้อข้ามไปยังสัตว์ชนิดอื่นได้เป็นครั้งคราว มีรายงานการติดเชื้อไข้หวัดหมูในคนเป็นครั้งคราวในสหรัฐอเมริกาและประเทศอื่นๆ โดยคนติดเชื้อจากการสัมผัสใกล้ชิดกับหมูที่ป่วย ซึ่งอาการป่วยในหมูมักไม่รุนแรง

การติดเชื้อไข้หวัดหมูในคนที่มีการรายงานก็ไม่ได้มีการติดเชื้อต่อจากคนไปคน โรคไข้หวัดหมูในคนจึงไม่ได้เป็นปัญหามากนัก

อย่างไรก็ตาม นักวิชาการมีความกังวลกันว่าไวรัสไข้หวัดหมูอาจเป็นต้นกำเนิดของไวรัสที่สามารถติดเชื้อจากคนไปคนได้ดี และจะทำให้เกิดการระบาดใหญ่ เช่นเดียวกับความกังวลที่เกิดขั้นกับไข้หวัดนก มีความแตกต่างที่ชัดเจนอยู่ระหว่างไข้หวัดหมูและไข้หวัดนกในสัตว์ ก็คือ การระบาดของไข้หวัดหมูในประชากรหมูมีความรุนแรงน้อยกว่าการระบาดของไข้หวัดนกในสัตว์ปีก ทั้งในขอบเขตของการระบาด และความรุนแรงของโรคที่เกิดขึ้นกับหมู

ไวรัสไข้หวัดหมูสามารถพบได้ในทุกประเทศทั่วโลกรวมทั้ง "ประเทศไทย" และมีหลายสายพันธุ์ ได้แก่ เอช1เอ็น1(H1N1),เอช1เอ็น2(H1N2),และเอช3เอ็น2(H3N2)

เกิดจาก"ไวรัสลูกผสม"

ไวรัสไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่ที่ระบาดที่เม็กซิโกเป็นไวรัสสายพันธุ์ที่ไม่เคยพบที่ใดมาก่อน และถึงแม้ว่าจะเป็นไวรัสชนิด H1N1 และลักษณะทางพันธุกรรมของไวรัสแตกต่างไปจากไวรัสไข้หวัดหมู H1N1 และไวรัสไข้หวัดใหญ่ H1N1 ที่แพร่ระบาดทั่วไปในคน (seasonal influenza virus)

สิ่งที่ทำให้เรียกชื่อไวรัสชนิดนี้เป็นไข้หวัดหมู เพราะรหัสพันธุกรรมของไวรัสหลายส่วน โดยเฉพาะยีน H1 และ N1 พบว่าคล้ายกับไวรัสไข้หวัดหมู จึงน่าจะมีที่มาจากไวรัสไข้หวัดหมู โดยพบว่า ยีน H1 คล้ายกับไวรัสไข้หวัดหมูที่แพร่ระบาดอยู่ในหมูในสหรัฐอเมริกามาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1999 ส่วนยีน N1 นั้นพบว่าน่าจะมาจากไวรัสไข้หวัดหมูที่ระบาดอยู่ในทวีปเอเชียและยุโรป

ส่วนยีนอื่นๆ น่าจะมีที่มาแตกต่างกันจากหลายแหล่ง ซึ่งรวมถึงไวรัสไข้หวัดหมูและอาจมีจากไวรัสของสัตว์อื่นด้วยซึ่งยังไม่เป็นที่ชัดเจน ไวรัสสายพันธุ์ใหม่นี้จึงเป็น "ไวรัสลูกผสม" จากไวรัสหลายชนิด ซึ่งยังไม่ทราบว่าต้นกำเนิดของการผสมสายพันธุ์ของไวรัสนี้เกิดขึ้นในสัตว์หรือคน แต่เนื่องจากยังไม่พบไวรัสสายพันธุ์ใหม่ระบาดในสัตว์ชนิดใด จึงตั้งสมมุติฐานเบื้องต้นว่าไวรัสที่อาจจะ "เกิดขึ้นในคน" และได้ปรับตัวมาให้เหมาะสมกับการติดเชื้อและระบาดในคน

ไข้หวัดหมูในเมืองไทย

"ไวรัสไข้หวัดหมู" ในประเทศไทย เป็นสายพันธุ์เดียวกับที่พบส่วนใหญ่ในทวีปเอเชียและยุโรป มีการติดเชื้อในหมูและเกิดการระบาดขนาดเล็กขึ้นเป็นครั้งคราว แต่เป็นสายพันธุ์ที่แตกต่างจากไวรัสไข้หวัดหมูที่พบในหมูในสหรัฐอเมริกา และแตกต่างจากไวรัสไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่ที่กำลังระบาดในเม็กซิโก แต่มีบางชิ้นส่วนของรหัสพันธุกรรม ได้แก่ยีน N1 และยีน M ของไวรัสไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่ที่ระบาดที่เม็กซิโกที่อาจจะมีที่มาจากไวรัสไข้หวัดหมูสายพันธุ์เอเชีย/ยุโรป จึงเป็นส่วนที่จะมีความคล้ายกับไวรัสไข้หวัดหมูในประเทศไทย

ความคล้ายกันดังกล่าวไม่ได้ทำให้ไวรัสไข้หวัดหมูในประเทศไทยมีความเป็นอันตรายมากขึ้นแต่อย่างใด เพราะการจะติดเชื้อมาคนได้อย่างมีประสิทธิภาพนั้นจะต้องมีส่วนผสมของพันธุกรรมหลายๆส่วนที่เหมาะสม โดยเฉพาะอย่างยิ่งส่วนของยีน H1 ซึ่งมีความแตกต่างกันมาก

ไวรัสไข้หวัดหมูในประเทศไทยจึงยังไม่มีความเสี่ยงที่สูงขึ้นต่อการติดเชื้อในคน และไม่เกี่ยวข้องกับการระบาดของไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่

ข้อปฏิบัติประชาชนทั่วไป

ในระยะที่ยังไม่พบโรคในประเทศ เป้าหมายที่สำคัญที่สุดคือการที่จะพบผู้ติดเชื้อที่เดินทางมาจากต่างประเทศได้ทันเวลาที่จะป้องกันไม่ให้มีการแพร่เชื้อต่อไปได้

มาตรการของภาครัฐที่จำเป็นจะต้องได้รับความร่วมมือจากหลายภาคส่วน คือ การรายงานผู้ที่มีอาการไข้หวัด ซึ่งได้แก่ไข้ ปวดเมื่อยตามร่างกาย ไอ มีน้ำมูก และเดินทางมาจากประเทศที่มีการระบาด หรือมีผู้ป่วยหลายคนที่ใกล้ชิดกันและมีอาการคล้ายๆกัน

ผู้ป่วยกลุ่มนี้จะต้องได้รับการตรวจยืนยันว่าติดเชื้อไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่นี้หรือไม่โดยเร็ว เพื่อควบคุมการแพร่เชื้ออย่างได้ผล หากตัวท่านหรือท่านพบเห็นผู้ที่เข้าข่ายดังกล่าวจะต้องรีบพบแพทย์โดยเร็ว

ในการปฏิบัติตัวทั่วไปหากเกิดการระบาดขึ้นในระดับใดก็ตาม ได้แก่ การหลีกเลี่ยงการอยู่ในที่มีคนอยู่จำนวนมาก การล้างมือบ่อยๆ การไม่เอามือขยี้ตา หรือเอามือเข้าปากจมูก และหากมีอาการหวัด ไอ จามให้อยู่กับบ้านและใช้หน้ากากอนามัยเพื่อป้องกันการแพร่เชื้อสู่ผู้อื่น หรือในกรณีที่ต้องเข้าไปอยู่ในที่ชุมชนในพื้นที่ที่เกิดการระบาดการใช้หน้ากากอนามัยก็มีส่วนช่วยลดความเสี่ยงต่อการติดเชื้อ

ข้อมูล : สมาคมไวรัสวิทยา(ประเทศไทย)

ที่มา: ข่าวสดรายวัน วันที่ 05 พฤษภาคม พ.ศ. 2552

* ศ.ดร.นพ. ประเสริฐ เอื้อวรากุล

ศาสตราจารย์ ภาควิชาจุลชีววิทยา
คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล
มหาวิทยาลัยมหิดล

Education:

M.D. (Mahidol University,Thailand)

Dr.med. (Germany)

Research interest Virology: avian influenza virus, HIV

ติดต่อ: เลขที่ 2 ถนนพรานนก อาคารจุลชีววิทยา ชั้น 3
ภาควิชาจุลชีววิทยา คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล
มหาวิทยาลัยมหิดล กรุงเทพฯ 10700
โทรศัพท์ : 02-419-7053, โทรสาร : 02-411-3921
Email: sipaw@mahidol.ac.th

Publication

Angsana Phuphuakrat, Robert M Paris, Sorachai Nittayaphan, Suda Louisirirotchanakul, Prasert Auewarakul. Functional variation of HIV-1 Rev response element in a longitudinally studied cohort. Journal of Medical Virology. 2005; 78:367-73.

Auewarakul P. Composition bias and genome polarity of RNA viruses. Virus Res. 2005 Apr;109(1):337-7.

Auewarakul P, Wacharapornin P, Srichatrapimuk S, Chutipongtanate S, Puthavathana P. Uncoating of HIV-1 requires cellular activation. Virology, 2005; 337(1):93-101.

Auewarakul P. Composition bias and genome polarity of RNA viruses. Virus Res. 2005; 109(1):33-7.

Choi YK, Nguyen TD, Ozaki H, Webby RJ, Puthavathana P, Buranathal C, Chaisingh A, Auewarakul P, Hanh NT, Ma SK, Hui PY, Guan Y, Peiris JS, Webster RG. J Virol. Studies of H5N1 Influenza Virus Infection of Pigs by Using Viruses Isolated in Vietnam and Thailand in 2004. 2005 Aug;79(16):10821-5.

Chokephaibulkit Kulkanya, Uiprasertkul Mongkol, Puthavathana Pilaipan, Chearskul Pimpanada, Auewarakul Prsert, Dowell Scott F, Vanprapar Nirun. A Child With Avian Influenza A (H5N1) Infection. Pediatric Infectious Disease Journal. 2005; 24(2):162-66.

Kumnuan Ungchusak, Prasert Auewarakul, Scott F Dowell, Rungrueng Kitphati, Wattana Auwanit, Pilaipan Puthavathana, Mongkol Uiprasertkul, Kobporn Boonnak, Chakrarat Pittayawonganon, Nancy J Cox, Sherif R Zaki, pranee Thawatsupha, Malinee Chittaganpitch, Rotjana Khontong, James M Simmerman, Supamit chunsutthiwat. Probable Person-to-Person Transmission of Avian Influenza A (H5N1). The New England Journal of Medicine. 2005; 352:333-40.

Phuphuakrat A, Paris RM, Nittayaphan S, Louisirirotchanakul S, Auewarakul P. Functional variation of HIV-1 Rev Response Element in a longitudinally studied cohort. J Med Virol. 2005 Mar;75(3):367-73.

Phuphuakrat A, Auewarakul P. Functional variability of Rev response element in HIV-1 primary isolates. Virus Genes. 2005 Jan; 30(1):23-9.

Pilaipan Puthavathana, Prasert Auewarakul, Pakapak Chor Charoenying, Kantima Sangsiriwut, Phisanu Pooruk, Kobporn Boonnak, Raweewan Khanyok, Pranee Thawachsupa, Rungrueng Kijphati and Pathom Sawanpanyalert. Molecular characterization of the complete genome of human influenza H5N1 virus isolates from Thailand . Journal of General Virology. 2005; 86:423-33.

Puthavathana P, Auewarakul P, Charoenying PC, Sangsiriwut K, Pooruk P, Boonnak K, Khanyok R, Thawachsupa P, Kijphati R, Sawanpanyalert P. Molecular characterization of the complete genome of human influenza H5N1 virus isolates from Thailand . J Gen Virol. 2005; 86:423-33.

Uiprasertkul M, Puthavathana P, Sangsiriwut K, Pooruk P, Srisook K, Peiris M, Nicholls JM, Chokephaibulkit K, Vanprapar N, Auewarakul P. Influenza A H5N1replication sites in humans. Emerg Infect Dis. 2005 Jul;11(7):1036-41.

Ungchusak K, Auewarakul P, Dowell SF, Kitphati R, Auwanit W, Puthavathana P, Uiprasertkul M, Boonnak K, Pittayawonganon C, Cox NJ, Zaki SR, Thawatsupha P, Chittaganpitch M, Khontong R, Simmerman JM, Chunsutthiwat S. Probable person-to-person transmission of avian influenza A (H5H1). N Engl J Med. 2005 357(4):333-40.

Li KS, Guan Y, Wang J, Smith GJ, Xu KM, Duan L, Rahardjo AP, Puthavathana P, Buranathai C, Nguyen TD, Estoepangestie AT, Chaisingh A, Auewarakul P, Long HT, Hanh NT, Webby RJ, Poon LL, Chen H, Shortridge KF, Yuen KY, Webster RG, Peiris JS. Genesis of a highly pathogenic and potentially pandemic H5N1 influenza virus in eastern Asia . Nature. 2004 Jul 8;430(6996):209-13.

Suda Louisirirotchanakul, Prasert Auewarakul, Rutt Chuachoowong, Surapol Suwanagool, Chantapong Wasi, Pilaipan Puthavathana. Comparative Tests of CD4+ and CD8+ T lymphocytes by Immunoalkaline Phosphatase Staining and Cytosphere Methods. J Med Tech Assoc Thai. 2004. April; 32(1):534-44.

Phuphuakrat A, Auewarakul P. Eterogeneity of HIV-1 Rev response element. AIDS Res Hum Retroviruses 2003; 19: 569-74.

Suptawiwat O, Sutthent R, Lee TH, Auewarakul P. Intragenic HIV-1 env sequences that enhance gag expression. Virology 2003; 309: 1-9.

Morales-Peza N, Auewarakul P, Juarez V, Garcia-Carranca A, Cid-Arregui A. In vivo tissue-specific regulation of the human papillomavirus type 18 early promoter by estrogen, progesterone, and their antagonists. Virology 2002; 294: 135-40.

Sutthent R, Kanoksinsombat C, Horthongkham N, Louisirirotchanakul S, Auewarakul P, Kantakamalakul W. Recombinant envelope protein of HIV-1 subtype E as antigen in HIV-1 antibody detection enzyme immunoassay. Southeast Asian J Trop Med Public Health 2002; 33: 288-96.

Auewarakul P, Louisirirotchanakul S, Srisurapanon S, Phonarknguen R, Sutthent R. Differential susceptibility of quiescent CD4+ lymphocytes to syncytial-inducing and non-syncytial-inducing isolates of HIV-1. Int J Hematol 2001; 73: 335-8.

ไข้หวัดใหญ่เม็กซิกัน... แล้วเกี่ยวกับหมูตรงไหน

2009-04-29T23:34:00.019+07:00

การเมือง : ทัศนะวิจารณ์
กาแฟดำ

ไข้หวัดใหญ่เม็กซิกัน... แล้วเกี่ยวกับหมูตรงไหน

การที่วงการแพทย์ไทยให้เรียกโรคระบาดขณะนี้ ว่า "หวัดใหญ่เม็กซิกัน" และไม่ให้เรียก " หวัดหมู"ตามฝรั่งที่เรียก "swine flu" นั้น

เพราะยังไม่มีหลักฐานใดๆ ที่ยืนยันได้ว่าคนแรกที่เป็นไข้หวัดตัวนี้ ติดโรคนี้ได้มาจากหมูแต่ประการใดทั้งสิ้น

ผมคุยกับหมอไทยหลายคนแล้วพูดตรงกันว่า ที่ไม่ควรเรียก "หวัดหมู" เพราะจะเกิดความเข้าใจผิดในหมู่คนไทย จะเกิดอาการแตกตื่น ไม่กล้ากินหมู จะกระทบกระเทือนวิถีชีวิตของคนไทยทั่วไปโดยใช่เหตุ

ความจริง ไข้หวัดใหญ่นี้เริ่มระบาดที่ เม็กซิโก เมื่อเดือนมีนาคมที่ผ่านมา และแทรกตัวเข้าไปที่แคลิฟอร์เนีย ที่อเมริกา จึงเกิดความตกใจกันว่า เจ้าไวรัสตัวนี้มันข้ามชายแดนเข้ามาประเทศยักษ์ใหญ่เสียแล้ว

พอส่งตัวอย่างเข้าห้องแล็บเพื่อตรวจสอบสายพันธุ์ ก็รู้ว่าเป็น H1N1 ซึ่งไม่เคยปรากฏมาก่อนในโลกนี้

พอตรวจหาบรรพบุรุษของมัน ก็พบว่ามันเป็น "ไวรัสลูกผสม" เพราะพบว่าบางชิ้นส่วนมีความคล้ายคลึงกับของหมู อีกบางชิ้นส่วนใกล้เคียงกับของนก และมีอยู่หนึ่งชิ้นส่วนที่เป็นของคน

จึงเป็นไวรัสผสมระหว่างหมู คน และนก...และมีส่วนผสมจากหวัดหมูมากที่สุด

แต่คุณหมอที่ติดตามเรื่องนี้บอกว่า แม้จะดูเหมือนมาจากหมู แต่การติดต่อของไวรัสตัวนี้ถึงคนไม่ได้มาจากหมู แต่มาจากคน...นั่นคือ ติดต่อระหว่างคนถึงคนเท่านั้น

ยังไม่มีหลักฐานใดๆ ว่า คนที่ป่วย (หลายพันคน) และตาย (กว่า 140 คนที่เม็กซิโก) นั้น ติดมาจากหมูแม้แต่รายเดียว

การตั้งชื่อหวัดใหญ่ระบาดที่อดีตก็ใช้ชื่อประเทศต้นตอ อาทิเช่น Spanish Flu หรือ Hong Kong Flu เป็นต้น

แต่ที่เราเรียกว่า "ไข้หวัดหมู" นั้น เป็นการเรียกตามภาษาข่าวที่ใช้ที่อเมริกาว่า "swine flu" มาตั้งแต่แรก เพราะคนอเมริกัน รู้ข่าวนี้ครั้งแรกก็ที่แคลิฟอร์เนีย ไม่ได้ตกใจอะไรเมื่อมันเกิดขึ้นที่ประเทศเพื่อนบ้านอย่างเม็กซิโก ก่อนด้วยซ้ำไป

สมควรที่คุณหมอไทยเราจะพูดคุยกับผู้เชี่ยวชาญมะกันในแวดวงเดียวกันให้เรียกเป็น "Mexican Flu" เหมือนกันเสียด้วย เพราะดูเขาจะแตกตื่นมากกว่าเรา

เพราะที่นั่นใช้คำว่า "pandemic" แล้ว ไม่ใช่แค่ "epidemic" ซึ่งมีความหมายแตกต่างกันมาก...คำแรกหมายถึงการระบาดของโรคไปทั่วโลก ขณะที่คำหลัง คือ การกระจายของโรคใดโรคหนึ่งในบริเวณใดบริเวณหนึ่ง

หมอไทยยืนยันว่า คนที่สัมผัสเนื้อหมูดิบ หรือกินเนื้อหมู ไม่ติดหวัดนี้แน่นอนเพราะยังไม่เคยแยกเชื้อตัวนี้ได้ในหมูเลยแม้แต่กรณีเดียว

เพราะปกติแล้ว หมูเองก็มีไข้หวัดใหญ่ของหมู อาทิเช่น H1N2 หรือ H3N2 แต่ H1N1 ที่อยู่ในหมูทั่วโลกขณะนี้ไม่ใช่สายพันธุ์นี้

แปลว่าคนเลี้ยงหมูก็ไม่ได้อยู่ในฐานะที่เสี่ยงจะติดโรคหวัดเม็กซิกัน มากกว่าคนอื่นๆ ทั่วไป... นั่นคือ มีความเสี่ยงเท่ากัน เพราะหมูไม่ได้เกี่ยวกับการระบาดของหวัดนี้แต่ประการใด

แต่ไม่ได้หมายความว่า เราจะประมาทได้ เพราะอัตราการตายกับคนป่วยที่เม็กซิโก อยู่ที่ร้อยละ 6 และลดมาเหลือร้อยละ 5 เมื่อวานนี้

คนที่ป่วยอยู่นอกเม็กซิโก ประมาณ 30 รายขณะนี้ไม่ว่าจะเป็นที่อเมริกา แคนาดา สเปน นิวซีแลนด์ ยังไม่มีใครเสียชีวิต

วันนี้ องค์การอนามัยยกระดับคำเตือนเรื่องนี้เป็น "ระดับ 4" ซึ่งเพิ่มขึ้นจาก "ระดับ 3" ก่อนหน้านี้

ระดับ 4 แปลว่า มาตรการต่างๆ ต้องเข้มงวดเพิ่มขึ้น เพราะระดับสี่หมายความว่ามีการติดต่อจากคนสู่คน และมีการกระจายในวงจำกัด

ถ้ามีการกระจายข้ามประเทศ จะยกเป็น "ระดับ 5" และหากระบาดทั่วโลกเมื่อใด ก็จะยกไปที่ระดับสูงสุด คือ "ระดับ 6"

ผมได้ยินคณะแพทย์และคนสำคัญของกระทรวงสาธารณสุข ให้ความมั่นใจกับคนไทยว่ายามีพร้อม เครื่องมือมีพอ บุคลากรก็เตรียมพร้อม

สำคัญที่ว่านี่มิใช่แค่ความรับผิดชอบของกระทรวงสาธารณสุขเท่านั้น หากแต่เป็นภารกิจร่วมของทั้งรัฐบาล เพราะเส้นแบ่งระหว่าง "ตื่นตัว" กับ "แตกตื่น" สำหรับคนไทยนั้นบ่อยครั้งมันบางเบาจนแยกไม่ออก

เพราะคนไทยยังไม่หายหวาดผวาจากกรณี "เกียร์ว่าง" ของเจ้าหน้าที่รัฐที่ระแวดระวังเฉพาะ "ระดับ 3" ทั้งๆ ที่สถานการณ์ร้ายแรงถึง "ระดับ 6" ในความหมายทางการเมืองช่วง "สงกรานต์เลือด" มาแล้ว

โดย : กรุงเทพธุรกิจออนไลน์
วันที่ 29 เมษายน 2552

"บ้านเมืองของเรา" กับสิ่งที่ควรระวังช่วงศก.ขาลง

2009-04-27T03:53:00.015+07:00

'ดร.โกร่ง' คนเดินตรอก เขียนถึง
"บ้านเมืองของเรา" กับสิ่งที่ควรระวังช่วงศก.ขาลง

เป็นที่แน่นอนแล้วว่าเศรษฐกิจของบ้านเราปีนี้คงจะเป็นปีที่จะต้องประสบความยากลำบากหลายๆ ประการ ลำพังจากภาวะวิกฤตการณ์เศรษฐกิจของสหรัฐอเมริกา ยุโรป ญี่ปุ่น ก็หนักหนาสาหัสอยู่แล้ว ยังมาถูกซ้ำเติมจากภาวะการเมืองและสังคมภายในประเทศอีก คงจะทำให้เราต้องยอมรับสภาวการณ์ต่างๆ ที่จะเกิดขึ้นกับเรา

ดร.วีรพงษ์ รามางกูร

คนเดินตรอก
วีรพงษ์ รามางกูร

บ้านเมืองของเรา

เป็นที่แน่นอนแล้วว่าเศรษฐกิจของบ้านเราปีนี้คงจะเป็นปีที่จะต้องประสบความยากลำบากหลายๆ ประการ ลำพังจากภาวะวิกฤตการณ์เศรษฐกิจของสหรัฐอเมริกา ยุโรป ญี่ปุ่น ก็หนักหนาสาหัสอยู่แล้ว ยังมาถูกซ้ำเติมจากภาวะการเมืองและสังคมภายในประเทศอีก คงจะทำให้เราต้องยอมรับสภาวการณ์ต่างๆ ที่จะเกิดขึ้นกับเรา

ความเชื่อมั่นของประเทศไทยในสายตาของชาวต่างประเทศและผู้คนในประเทศ ความเชื่อถือต่อความมั่นคงของระบบต่างๆ ในบ้านเราคงจะเสื่อมถอยลงไปมาก ความเชื่อมั่นดังกล่าวมีผลอย่างมากต่อกิจกรรมทางเศรษฐกิจ การติดต่อซื้อขายสินค้าและบริการ การลงทุน ทั้งจากของคนไทยหรือคนต่างชาติ

ความเชื่อมั่นปกติจะตั้งอยู่บนพื้นฐานของความแน่นอนของระบบทางสังคมและการเมือง เมื่อระบบเกิดความไม่แน่นอน คาดการณ์ไม่ได้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ความหวั่นไหวต่อชีวิตและทรัพย์สินย่อมก่อให้เกิดความเสี่ยงต่อการลงทุน และความเสี่ยงทางการเมืองเป็นเรื่องที่ผู้คนทั้งในประเทศและต่างประเทศให้น้ำหนักมากที่สุด

เมื่อใดก็ตามที่ผู้คนพบปะกันขณะนี้ คำถามแรกที่ชอบถามกันก็คือ

"แล้วเหตุการณ์ข้างหน้าจะเป็นอย่างไร" หรือ
"แล้วเหตุการณ์ข้างหน้าจะจบลงอย่างไร"

หากคำถามที่ไม่มีคำตอบเหล่านี้ยังไม่ยุติลง ก็เป็นเครื่องแสดงให้เห็นว่าทุกคนไม่มีความแน่ใจว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร ยังดีที่เหตุการณ์ยังไม่ถึงขั้นที่เงินจะไหลออกนอกประเทศ จนกระทบต่อตลาดเงิน ตลาดทุน ตลาดเงินตราต่างประเทศ กระทบต่ออัตราแลกเปลี่ยนอย่างรุนแรง แต่ถ้าหากเหตุการณ์ทางการเมืองไม่สงบลงอย่างรวดเร็ว โอกาสที่จะเกิดปัญหาทางการเงินดังกล่าวก็จะเกิดขึ้นได้ ยิ่งถ้าหากมีข่าวว่าจะมีการปฏิวัติรัฐประหารอีก ซึ่งหวังว่าจะไม่มี ก็จะยิ่งทำให้สถานการณ์ความเชื่อมั่นยิ่งจะเลวร้ายลงไปอีก การปฏิวัติรัฐประหาร ไม่น่าจะเป็นทางออก ดังที่ได้พิสูจน์มาแล้วเมื่อครั้งเกิดการรัฐประหารในปี 2549

ถึงอย่างไรก็ต้องอดทน อดกลั้น ประคับประคองให้รัฐบาลนี้อยู่ต่อไป เพื่อแก้ปัญหาในวิถีทางรัฐสภา แม้ว่าจะยากอย่างไรก็ตาม ฝ่ายค้านก็ยังไม่สามารถหาหัวหน้าหรือแกนนำที่เข้มแข็งได้ จึงยังไม่น่าจะพร้อมเป็นรัฐบาล การออกนอกระบบไม่ใช่วิถีทางที่จะแก้ปัญหา เพราะอย่างไรเราก็มาถึงป่านนี้แล้ว

ความแตกแยกลงลึกมาก ความแตกแยกดังกล่าวเป็นพื้นฐานของปัญหาต่างๆ ซึ่งเป็นพื้นฐานของความเชื่อมั่น เป็นปัญหาสำคัญของความชะงักงันทางเศรษฐกิจ

ทำอย่างไรที่พอจะลดความแตกแยกลงไปได้บ้าง ทั้งคนที่อยู่ในเมืองเองและคนที่อยู่ในชนบท

เมืองไทยดูผิวเผินเหมือนกับสังคมของเราเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน แต่ความจริงไม่ใช่ ในบ้านเดียวกัน เจ้าของบ้านไม่เคยคุยกับคนสวน ไม่เคยคุยกับผู้ช่วยแม่บ้าน ไม่เคยคุยกับคนขับรถ ก็เลยไม่รู้ว่าคนที่อยู่คนละฐานะกับเราเขาคิดอย่างไร มีความเห็นอย่างไร ไปคิดเอาเองว่าเขาไม่รู้เรื่อง ไม่มีการศึกษา ที่จริงเขารู้ดีว่าประโยชน์ของเขาอยู่ที่ไหน อย่างไร เขาได้รับการปฏิบัติอย่างไร เมื่อเป็นอย่างนี้ ในเรื่องที่มีประเด็นทางสังคมหรือประเด็นทางการเมือง รัฐบาลหรือกองทัพจึงไม่ทราบความคิดความอ่านของคนที่อยู่ในฐานะทางสังคม หรือทางเศรษฐกิจระดับล่าง การแก้ปัญหาจึงไม่ถูกจุด การประนีประนอมจึงไม่เกิด

ปัญหาทางสังคม ปัญหาทางการเมือง ต้องแก้ไขด้วยมาตรการทางสังคม มาตรฐานทางการเมือง เป็นการแก้ไขที่ผู้คนบางกลุ่มบางเหล่าต้องอดทน แต่การไปแก้ด้วยกำลังทหารหรือกำลังอาวุธบ้าง หรือไม่ก็เปลี่ยนกฎหมายรัฐธรรมนูญ แก้กฎหมายลูก เปลี่ยนกรรมการองค์กรอิสระบ้าง เปลี่ยนตุลาการบ้าง ก็ยิ่งทำให้เรื่องบานปลายไปกันใหญ่

กระแสโลกาภิวัตน์ที่ปรากฏออกมาตามสื่อมวลชนที่รวดเร็วปิดกั้นไม่ได้ ทำให้การได้รับข้อมูลข่าวสาร และกระแสความคิดในเรื่องความเป็นสากล ระหว่างคนในเมืองกับคนรากหญ้าในชนบทเข้าใกล้กันมากขึ้น คนในเมืองไปเข้าใจเอาเองว่าคนในชนบทนั้นไม่รู้ ไม่ได้เสพข่าวสาร หรือกระแสความคิดทางการเมืองและสังคมอย่างที่ตนได้รับ

ความจริงแล้วคนรากหญ้าในชนบทนอกเมืองหรือในเมืองนั้น การเมืองและบริการของรัฐมีความหมายกับเขามากกว่าคนระดับสูงในเมืองที่มีเส้นมีสาย มีสมัครพรรคพวกที่จะให้บริการให้ความช่วยเหลือได้ตลอดเวลา ส่วนคนในชนบทที่ไม่มีเส้นสาย ไม่มีสมัครพรรคพวกนั้น ต้องการบริการของรัฐ และบริการของนักการเมืองมากกว่าคนเมือง ความสนใจการเมืองจึงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วง 30 ปีที่ผ่านมา โครงสร้างทางสังคมและความคิดความอ่านของคนเปลี่ยนไปมาก

เมื่อเหตุการณ์มาถึงขนาดนี้แล้ว การจะขจัดความแตกแยก ความร้าวฉานในสังคมจึงเป็นเรื่องที่ไม่ง่าย ต้องอดทนอดกลั้นทั้งสองฝ่าย และต้องเข้าใจว่าต้องใช้เวลา การหยุดกล่าวหาซึ่งกันและกัน แม้ว่าจะเป็นเรื่องที่พูดง่าย แต่ทำได้ยาก แต่ก็ต้องทำ ทั้งหมดคงต้องใช้เวลา การเร่งรีบและการประเมินแต่ละฝ่ายต่ำเกินไป ก็เป็นสาเหตุของความคงอยู่ของความขัดแย้ง

การที่ท่านประธานาธิบดี บารัก โอบามา ชนะการเลือกตั้งในอเมริกา ต้องถือว่าเป็นชัยชนะอันยิ่งใหญ่ของประชาชนชาวอเมริกัน ซึ่งคนส่วนใหญ่เป็นคนผิวขาว ถ้าเป็น 30 ปีก่อนไม่มีทางที่จะเป็นไปได้แม้แต่จะคิด เพราะท่านประธานาธิบดีโอบามาเป็นชาวอเมริกันผิวดำ ต้องถือว่าความเป็นอารยะของคนอเมริกาได้เพิ่มสูงขึ้นมากกว่าที่เคยเห็นและเด่นชัดมากอย่างไม่น่าเชื่อ

ปัญหาเศรษฐกิจของประเทศในช่วง 4-5 ปีข้างหน้า คงจะอยู่ในภาวะที่ค่อนข้างย่ำแย่ ดังจะเห็นได้จากเครื่องชี้วัดทางเศรษฐกิจต่างๆ ที่เราเห็นกันอยู่ในปัจจุบัน อันได้แก่

การหดตัวทางเศรษฐกิจ อย่างที่ทางการได้ปรับลดการคาดการณ์อัตราการขยายตัวของรายได้ประชาชาติ จากต้นปีคาดว่าน่าจะอยู่ระหว่าง 0 ถึง -2 ต่อมาก็ปรับลดลงเป็นจาก -2 ถึง -4 ตอนนี้ปรับลดลงไปอีกจาก -3 ถึง -5 ความจริงจะเป็น -2 หรือ -3 หรือ -4 หรือ -5 ก็คงไม่มีอะไรที่แตกต่างกันมากนัก

เมื่อผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติลดลง ก็แปลว่าภาคการผลิตต่างๆ ลดการผลิตลง การลดการผลิตลง ก็เท่ากับว่าการใช้กำลังการผลิตของภาคเศรษฐกิจต่างๆ ทำงานไม่เต็มกำลัง ทั้งภาคอุตสาหกรรม ภาคบริการ โดยเฉพาะอย่างยิ่งภาคธุรกิจการท่องเที่ยว เช่น โรงแรม ร้านอาหาร หรือเครื่องอำนวยความสะดวกต่างๆ รวมตลอดไปถึงการค้าขาย ทั้งการค้าปลีก การค้าส่ง ฯลฯ เมื่อกำลังการผลิตเหลือ เครื่องจักรเดินเครื่องไม่เต็มกำลัง ห้องพักในโรงแรมไม่เต็ม ฯลฯ การลงทุนก็จะหดหาย ไม่ว่าจะเป็นการลงทุนของคนไทย หรือการลงทุนชาวต่างประเทศ เมื่อการลงทุนไม่มี ความต้องการสินค้าประเภททุนก็ขาดหายไปด้วย
ทางด้านการเกษตร แม้ว่าการผลิตจะไม่ลดลงมากนักในแง่ปริมาณ แต่ราคาก็จะลดลงเป็นอันมาก สร้างความเดือดร้อนเข้าไปอีก

การปลดคนงาน การลดชั่วโมงการทำงานของคนทำงานก็จะมีมากขึ้น การว่างงานก็จะมากขึ้น การถูกปลดออกจากงาน การว่างงานที่เกิดขึ้น ถ้าเป็นคนชั้นกลางก็คงลำบากหน่อย เพราะการลดฐานะการลดการใช้จ่ายคงทำทันทีได้ยาก ถ้าเป็นคนระดับล่างก็ยิ่งลำบาก อาจจะต้องโยกย้ายกลับไปอยู่กันที่ชนบท ไปช่วยพ่อแม่ทำไร่ไถนา เลี้ยงปู เลี้ยงปลา และไปเพิ่มภาระให้กับครอบครัวในชนบท ปัญหาความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของคนในเมืองก็น่าจะเป็นปัญหามากขึ้น

เห็นหนังสือพิมพ์รายงานว่าจะมีคนตกงานพุ่งขึ้นถึง 2 ล้านคน แต่จริงๆ คงจะมากกว่านี้มาก ไม่แน่ใจว่าใช้คำจำกัดความของคนว่างงานว่าอย่างไร แต่ไม่ว่าจะใช้คำจำกัดความว่าอย่างไร ก็เป็นตัวเลขที่น่ากลัวทั้งสิ้น อย่างไรก็ตามปัญหาคนว่างงานจำนวนมากขนาดนี้ก็เคยมีมาแล้วในอดีตในช่วงปี 2523-29 และปี 2540-46 แต่เที่ยวนี้น่าวิตกกว่า เพราะเที่ยวนี้มีปัญหาความแตกแยกและปัญหาสังคมและการเมืองมายืนรอท่าอยู่ ปัญหาเศรษฐกิจหดตัวและปัญหาการว่างงานอาจจะเหมือนไม้ขีดไฟที่จะจุดชนวนทำให้ปัญหาการเมืองและปัญหาความแตกแยกที่บานปลายกลายเป็นความรุนแรงเกิดขึ้น จะประมาทไม่ได้

ปัญหาเสถียรภาพทางการเงินและการคลัง ลำพังปัญหาวิกฤตการณ์ทางเศรษฐกิจและการเงินจากต่างประเทศที่โถมเข้าใส่เราก็หนักหนาสาหัสอยู่แล้ว เพราะทำให้การส่งออกสินค้าและบริการ รวมทั้งการท่องเที่ยวถูกกระทบกระเทือนอย่างหนัก และเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้ผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติ หรือที่เรียกกันติดปากว่าจีดีพี ต้องหดตัวลง แต่ผลอีกอันหนึ่งก็คือรายรับที่เป็นเงินตราต่างประเทศก็จะต้องลดลงด้วย แต่เนื่องจากการหดตัวทางเศรษฐกิจก็พลอยทำให้การนำเข้าทั้งสินค้าทุน สินค้ากึ่งสำเร็จรูป และสินค้าสำเร็จรูปลดลงไปด้วย พร้อมๆ กับราคาน้ำมันก็ลดลง ซึ่งทำให้ดุลการค้าและดุลบัญชีเดินสะพัดยังเกินดุลต่อไปได้ แต่ถ้าเกิดราคาน้ำมันเกิดพุ่งขึ้นมาอีกซึ่งไม่น่าเป็นไปได้ การขาดดุลการค้าและดุลบัญชีเดินสะพัดก็อาจจะกลับมาอีก แต่ที่อุ่นใจก็คือฐานะทุนสำรองระหว่างประเทศยังมั่นคงอยู่ ถ้าไม่มีภาวะตื่นตระหนกทำให้ผู้คนขนเงินออกไปนอกประเทศก็คงไม่เป็นอะไร

แต่ที่ควรเป็นห่วงและระมัดระวังก็คือฐานะทางการคลังของประเทศ ในช่วงเศรษฐกิจขาลงอย่างนี้ก็เป็นธรรมดาที่รายรับของรัฐบาลจะไม่ได้ตามเป้าหมาย แต่รายจ่ายจะมีมากกว่าปกติ เพราะขณะนี้ไอเอ็มเอฟได้เรียกร้องให้ประเทศต่างๆ ตั้งงบประมาณกระตุ้นเศรษฐกิจให้เต็มทั่วโลก

บ้านเราก็ไปตามแนวนี้คือตั้งงบประมาณขาดดุลสูงที่สุดเท่าที่จะกู้เงินได้มากที่สุด ตามที่กฎหมายอนุญาตไว้ ถ้าเศรษฐกิจฟื้นตัวเร็วก็คงไม่มีปัญหา แต่ถ้าเศรษฐกิจฟื้นตัวช้า หรือปัญหาการเมืองยังคงยืดเยื้อไปเป็นเวลาช้านานก็น่าห่วง เพราะปัญหาเสถียรภาพทางการคลังก็จะโผล่ขึ้นมา เมื่อปัญหาทางการคลังโผล่ขึ้นมาก็อาจจะลามไปก่อให้เกิดปัญหาทางการเงินขึ้นเป็นลูกโซ่ได้

ขอให้พวกเราจงมีสติ ไม่ตั้งอยู่ในความประมาทเถิด

ที่มา : ประชาชาติธุรกิจ วันที่ 25 เมษายน 2552

สื่อในฐานะ gate-keeper ท่ามกลางสงครามข่าวสาร

2009-04-19T11:19:00.007+07:00

แน่นอนว่าสื่อในภาวะวิกฤติต้องโดนตั้งคำถาม เรื่องบทบาทหน้าที่ และความเป็นมืออาชีพอย่างเข้มข้น

ซึ่งก็ถูกต้องแล้วที่สังคมจะต้องคาดหวังว่าคนข่าว และคนกรองข่าวจะต้องทำหน้าที่ของ "ผู้เฝ้าประตู" หรือ "gate-keeper" และผู้ตรวจสอบเป็นหูเป็นตาของประชาชนอย่างตรงไปตรงมา

ยิ่งความขัดแย้งในสังคมสูง ยิ่งต่างฝ่ายต่างมีวาระของตน สื่อก็ยิ่งจะโดนกดดันให้ต้องวางตัว ให้เป็นที่พึ่งพาของคนส่วนใหญ่ได้ ไม่หวั่นไหว ไม่ครั่นคร้าม และไม่ตกเข้าหลุมพรางของฝ่ายใด

การเมือง : ทัศนะวิจารณ์
กาแฟดำ กรุงเทพธุรกิจ ออนไลน์
วันที่ 18 เมษายน 2552 01:00
สื่อในฐานะ gate-keeper ท่ามกลางสงครามข่าวสาร

แน่นอนว่าการทำหน้าที่ให้ได้มาตรฐานที่สังคมตั้งเอาไว้นั้นไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ก็จะต้องทำอย่างสุดความสามารถ พิงหลังประชาชน และตั้งเป้าหมายหลักที่การทำเพื่อให้ความจริงประจักษ์ ไม่ว่าฝ่ายที่ขัดแย้งกันจะพอใจกับการทำหน้าที่เช่นนั้นหรือไม่ก็ตาม

จึงแปลว่าคนข่าว และวิเคราะห์ข่าวจะต้องทำหน้าที่อย่างโปร่งใส ตรวจสอบได้ ตอบคำถามที่ผู้คนสงสัย และไม่มีเบื้องหน้าเบื้องหลังอันเกิดจากการมีผลประโยชน์ส่วนตน

เพราะสื่อตรวจสอบฝ่ายต่างๆ ที่ขัดแย้ง สังคมก็ตรวจสอบว่าสื่อทำหน้าที่ของตนอย่างสัตย์ซื่อหรือไม่

เมื่อ ทักษิณ ชินวัตร กล่าวหาว่าสื่อไม่รายงานความเป็นจริง ว่าสื่อบิดเบือน ว่าสื่อไม่กล้าเสนอข่าวว่าทหารยิงประชาชนผู้ชุมนุมไป "60 ศพ"

จึงเป็นหน้าที่ของสื่อที่จะต้องออกมายืนยัน ว่าได้ทำหน้าที่ของตนอย่างตรงไปตรงมาเพียงใด? มีการพยายามจะเซ็นเซอร์ของเจ้าหน้าที่บ้านเมืองหรือไม่? "ศพ" ที่ฝ่ายคนเสื้อแดงกล่าวถึงนั้นมีจริงหรือไม่?

การทำหน้าที่สืบสวนสอบสวนที่เรียกว่า investigative reporting อย่างเสรี และตรงไปตรงมานั้น ไม่มีจังหวะไหนสำคัญเท่ากับในช่วงวิกฤติที่ต่างฝ่ายต่างทำ "สงครามข่าวสาร" เพื่อจะสร้างความได้เปรียบให้กับตน

สื่ออาชีพที่รับผิดชอบไม่มีหน้าที่จะสนใจ ว่าฝ่ายไหนชนะหรือแพ้ในสงครามข่าวสาร แต่เป็นหน้าที่หลักของสื่อที่จะต้องเอาความจริงออกมาให้ได้ทุกแง่ทุกมุม โดยไม่สนใจว่าเมื่อความจริงเช่นนั้นปรากฏออกมาแล้ว ฝ่ายใดในความขัดแย้งจะได้เปรียบหรือเสียเปรียบ

แน่นอนว่าเมื่อฝ่ายใดเห็นว่าสื่อรายงานข่าวที่เป็นประโยชน์ต่อตน ก็จะบอกว่าสื่อ "เป็นกลาง" ดี แต่หากข่าวใดไม่เอื้อต่อฝ่ายตน ก็จะกล่าวหาว่าสื่อลำเอียงและมีอคติทันทีเช่นกัน

นี่คือสภาพแห่งความจริงของสังคมยามวิกฤติที่สื่อจะต้องรับรู้และยิ่งต้องระมัดระวังในการตรวจสอบข่าวอย่างละเอียด รอบด้านและตั้งเป้าประการเดียว

นั่นคือประชาชนต้องได้รับความจริงจากการทำหน้าที่อย่างเข้มข้นตรงไปตรงมาของสื่ออาชีพ เพราะท้ายที่สุด ความจริงเท่านั้นที่จะแก้ไขวิกฤตินี้

ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายรัฐบาลนายกฯ อภิสิทธิ์ หรือฝ่ายเสื้อแดง เสื้อเหลือง หากมีคำกล่าวหาว่าสื่อไม่ทำหน้าที่ของตน สื่ออาชีพเองจะต้องแถลงแจ้งถึงเบื้องหลังการทำหน้าที่ของตนในสภาวะที่ต่างฝ่ายต่างปล่อยข่าว และเล่นสงครามข่าวลือกันอย่างต่อเนื่อง

สื่อที่ทำหน้าที่อย่างซื่อสัตย์ต่อสาธารณชนจะต้องไม่นั่งให้ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งกล่าวหาเพียงเพื่อที่จะรายงานให้เฉพาะฝ่ายนั้นๆ พึงพอใจเท่านั้น

แต่ขณะเดียวกันสื่อก็จะต้องใช้วิจารณญาณกรองข่าว และแยกแยะว่าอะไรคือ "ข่าวปล่อย" อะไรคือ "ข่าวลือ" อะไรคือ "ข่าวป่วน" ของฝ่ายต่างๆ ในความขัดแย้งที่ลุ่มลึกและรุนแรง

สื่อที่รับผิดชอบจะต้องไม่เพียงแค่ทำหน้าที่เป็น "คนเชียร์มวย" ข้างหน้า หรือกลัวจะถูกกดดันโดยฝ่ายใดฝ่ายจนไม่ใช้วิจารณญาณในการประเมิน "คุณค่าของข่าว" หรือ "news value" จนกลายเป็นการทำหน้าที่อย่างเชื่องๆ เอาตัวรอดไปวันๆ...เพราะทำหน้าที่ท่ามกลางความกลัว จนไม่กล้าประเมินว่าข่าวชิ้นใดเชื่อถือได้ ข่าวชิ้นใดเชื่อถือได้น้อยกว่าหรือเชื่อถือไม่ได้

สื่อที่ซื่อสัตย์จึงไม่ควรจะให้น้ำหนัก เนื้อที่ และความสำคัญของข่าวกล่าวหา ข่าวโคมลอย ข่าวจงใจสร้าง เท่ากับข่าวที่คนข่าวเองตรวจสอบแล้วว่าเป็นข่าวจริง ข่าวมีคุณค่าแห่งข่าว ข่าวมีสาระที่สมควรนำเสนอใหญ่ กลาง เล็ก อย่างไร

สื่อที่อ้างว่า "เป็นกลาง" ด้วยการให้ความสำคัญเท่าๆ กันระหว่างข่าวกล่าวหาเลื่อนลอยกับข่าวที่ตรวจสอบได้ว่าเป็นความจริงคือสื่อที่ไม่รับผิดชอบ เป็นเพียงคนพากย์มวย เป็นแค่สื่อเอาตัวรอด รอดูว่าฝ่ายไหนชนะแล้วเข้าข้างฝ่ายนั้น

เพราะสังคมคาดหวังจากสื่อมากกว่าเพียงแค่เป็นกระบอกเสียงที่ "ขยะ" และ "สาระ" ได้รับการส่งต่อถึงประชาชนเท่าๆ กัน

เมื่อข่าวปล่อยกับข่าวจริง ขึ้นพาดหัวหนังสือเท่ากันเพราะคนทำสื่ออ้างว่า "ให้โอกาสเท่ากัน" นั่นแหละคือการจงใจบิดเบือนความจริงต่อสาธารณะอย่างแท้จริง

ที่มา: กาแฟดำ กรุงเทพธุรกิจ ออนไลน์

มองเชียงใหม่ ผ่าน "คำ ผกา"

2009-04-18T01:51:00.021+07:00

มองเชียงใหม่ ผ่าน "คำ ผกา"
นิวยอร์กแห่งล้านนา - สาวเครือฟ้า...กับ...ชิคาโก

วัดวาอาราม โบราณสถาน วัฒนธรรม ภาษา ประเพณี วิถีชีวิตของผู้คน ธรรมชาติ ฯลฯ มากมายหลายเหตุผลซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นปัจจัยที่ทำให้ "เชียงใหม่" เป็นจังหวัดที่ใครหลายคนอยากไปเยือน เมื่อคราวลมหนาวปกคลุม หมอกขาวบางทอดผ่านยอดดอย หลายคนดั้นด้นไปเพื่อได้สัมผัสบรรยากาศอันเย็นยะเยือกสักครั้งในชีวิตและดูเหมือนว่าทุกเทศกาล เชียงใหม่ ดั่งมีมนต์ดึงดูดให้นักท่องเที่ยวแวะไปร่วมเป็นส่วนหนึ่งของอารยธรรมล้านนาไม่เคยขาด "ปี๋ใหม่เมือง" หรือสงกรานต์ปีนี้ เสน่ห์แห่งขนบธรรมเนียมก็ยังคงเนรมิตให้เชียงใหม่คึกคักเช่นทุกปีที่ผ่านมา

เสน่ห์ของเชียงใหม่ ก็คงไม่ต่างไปจากเสน่ห์ของ "คำ ผกา" หญิงสาวผู้เกิด เติบโต และอาศัยอยู่ภายในซอยเล็กซอยหนึ่งใน อ.สันทราย ไม่ไกลจากตัวเมืองเท่าไรนัก

บางคนรู้จักเธอจากงานเขียนในนามปากกา "ฮิมิโตะ ณ เกียวโต" หรือ
ปันคำ ณ ปันนา

ถึงกระนั้นทั้งหมดทั้งมวล เธอคือ "ลักขณา ปันวิชัย" สาวเชียงใหม่วัย 36 ที่โลดแล่นผ่านทางถนนอักษร สร้างผลงานมาอย่างยาวนาน

"คำ ผกา" สำเร็จการศึกษาจากภาควิชาประวัติศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ แล้วเรียนต่อ ปริญญาเอกด้านประวัติศาสตร์การเมืองไทยที่เกียวโต

มีผลงานเขียนมากมาย อาทิ จดหมายจากเกียวโต, จดหมายจากสันคะยอม, ยำใหญ่ใส่ความรัก, รักไม่เคยชิน, ฉัน-บ้า-กาม, ยุให้รำตำให้รั่ว ฯลฯ ส่วนผลงานแปลคือ เซี่ยงไฮ้เบบี้

เคยทำงานเป็นผู้รายงานข่าวประจำสถานีวิทยุ อสมท เชียงใหม่, นักเขียน ฟรีแลนซ์ โครงการจังหวัดของสำนักพิมพ์สารคดี, ครูสอนวิชาประวัติศาสตร์และศาสนาโรงเรียนดาราวิทยาลัย เขียนคอลัมน์ตีพิมพ์ในนิตยสารและสื่อสิ่งพิมพ์มามากมาย แต่ผู้อ่านส่วนใหญ่มักจะจำเธอได้จาก "กะทู้ดอกทอง"

"ฉันไม่ได้ต่อต้านการถนอมเนื้อตัวของ ผู้หญิง อีกทั้งไม่ได้ส่งเสริมให้ผู้หญิงสนุกอยู่กับถลุงเนื้อตัวร่างกายของตนเองไปในเกมรักเกมใคร่อย่างไม่มีที่ สุด แต่ความอึดอัดคับข้องใจของฉันเมื่ออ่านนวนิยายที่เขียนขึ้นใน พ.ศ.นี้ โดยนักเขียนนวนิยายที่เราฝากความหวังเอาไว้ว่าเป็นนักเขียนรุ่นใหม่ยังคงเสนอภาพนางเอกนวนิยายได้ไม่ต่างจากนวนิยายที่เคยเขียนๆ กันมาเมื่อ 20-30 ปีก่อน"

หากคิดว่าการวิพากษ์เพศกระทบงานเขียนดุเดือดถึงใจแล้ว
วิพากษ์เชียงใหม่บ้านเกิดยิ่งเข้มข้นกว่า

- เป็นคนเชียงใหม่ มองอย่างไรกับการที่คนกรุงเทพฯแห่เข้ามาอยู่ แล้วทำตัวแนวๆ

ก็ดี ตลกดี ฉันชอบดู (ฮา) ขอบคุณที่มาทำให้เชียงใหม่มีอะไรให้ดู (ฮา) คือมันเป็นสีสัน คือดูแล้วขำ นึกออกไหม ฉันก็ขอโทษที่ฉันขำ ฉันก็รู้สึกผิดที่ไปขำเขา (ฮา) คือเขาไม่ได้ผิดนะ ที่เขาเป็นอย่างนั้น แต่เราเสือกไปขำ เหมือนฉันไปถนนนิมมานเหมินท์ มันสนุกมากเลย แล้วฉันก็สามารถนั่งอยู่ ตรงนั้นได้ทั้งวัน แล้วก็ดูคน แล้วก็เมาท์ กัดเขา (ฮา) ซึ่งนิสัยไม่ดี อะไรนะ ใส่ชุดอะไรนะ อะไรมันต้องพยายามขนาดนั้นเลยเหรอ แล้วฉันว่า ฉันไปกรุงเทพฯก็ ไม่เห็นคนประเภทนี้นะ คือเขาจะเป็นอย่างนี้เมื่อเขามาเชียงใหม่ (ฮา) ตอนเขาอยู่กรุงเทพฯ เขาก็ไม่ได้แต่งตัวแบบนี้ (ฮา)

- พาวัฒนธรรมเพี้ยนๆ มาสู่ล้านนา หรือเปล่า

มันไม่เพี้ยนหรอก ฉันว่าโลกมันก็เป็นอย่างนี้ เป็นความสัมพันธ์ เชิงอำนาจมากกว่า ฉันคิดว่านักมานุษย วิทยาน่าจะตอบคำถามนี้ได้ดีกว่า มันเหมือนกับว่า perception ของเชียงใหม่ ในสายตาของคนรุ่นใหม่ที่คิดว่าตัวเองเป็นคนนอกกระแสเขารับรู้เชียงใหม่อย่างไร เพราะฉะนั้น การแต่งตัวของเขาหรือการเปิดร้านอะไร มันก็อิงอยู่กับจินตนาการอันนี้ของเขา ฉันคิดว่ามันก็มีความสัมพันธ์เชิงอำนาจกันอยู่นิดหนึ่ง คือเขาก็เห็นว่าเชียงใหม่เป็นแฟนตาซี เป็นดินแดนที่จะเป็นทางออกของเขาที่จะหลีกหนีทุนนิยม บริโภคนิยม สังคมเมืองที่เลวร้ายของกรุงเทพฯ อะไรอย่างนี้ แล้วเขาก็พยายามจะมาหาเสน่ห์ของเชียงใหม่ แล้วคิดว่าเชียงใหม่มีเนื้อหาที่เขาต้องการ ซึ่งมันก็ต่างจากความสัมพันธ์สมัยก่อน ที่ฉันเคยเขียนหลายครั้งว่า เป็นเหมือนสาวเครือฟ้า เหมือนคนไทยมองหลวงพระบางตอนนี้ เมื่อก่อนคนกรุงเทพฯก็มองเมืองเชียงใหม่แบบนั้น มาหาสาวงาม มาหาอะไรที่อ่อนหวาน มาหาความบริสุทธิ์ผุดผ่อง แต่ตอนนี้มันเพิ่มมิติทางวัฒนธรรม เพิ่มมิติที่เป็น interactual เพิ่มมิติที่เป็นศิลปะ ขึ้นมาอีก แล้วเป็นศิลปะสมัยใหม่ด้วย แล้วมันก็มีความจริงบางอย่างที่มาสนับสนุนจินตนาการตรงนี้ เช่น มีศิลปินมาอยู่ที่นี่เยอะ แล้วก็ผลิตผลงานที่น่าสนใจออกมา มีพื้นที่ทางศิลปะอะไรอย่างนี้ มันก็โกยกันเข้าไปเป็นภาพ แล้วทำให้เขารู้สึกว่าถ้าเขามาเชียงใหม่แล้วมันจะเก๋ มันจะเป็นซานฟรานซิสโก เป็นเบิร์กเลย์ อะไรอย่างนี้ มีคนที่ใช้ชีวิตเป็นอัลเทอร์เนทีฟได้

- เพราะค่าใช้จ่ายน้อยกว่ากรุงเทพฯด้วย

ฉันพบว่าน้อยกว่าเยอะมากในการใช้ชีวิตประจำวัน ถ้าฉันไปกรุงเทพฯ ทานข้าว ก๋วยเตี๋ยว ข้าวแกง บวกน้ำ บวกอะไร ก็ 100 บาทแล้ว ที่ไม่ใช่กินร้านหรูๆ แต่อยู่ที่นี่ 20-25 บาท มันก็อยู่ได้

- เศรษฐกิจจะทำให้คนกรุงเทพฯแห่กันเข้ามาเยอะขึ้น

มันก็ขึ้นอยู่กับว่าเขามีอะไรให้ทำหรือเปล่า เพราะเชียงใหม่ไม่ใช่เมืองที่
แอ็กทีฟทางการลงทุน ไม่ได้มีธุรกิจให้มาทำ หรือมีออฟฟิศใหญ่ที่จะรองรับมนุษย์เงินเดือน สาวบริษัท คือถ้าจะมาก็ต้องมาทำธุรกิจส่วนตัว ธุรกิจส่วนตัวที่นี่ก็อย่างปราบเซียนเลย อย่างที่รู้ๆ กัน ร้านอยู่ได้ไม่นานเลย โดยเฉพาะร้านที่มาแบบคอนเซ็ปต์กิ๊บเก๋แหวกแนว จะมีอายุสั้นมาก หรือประเภทเก็บเงินมาเยอะๆ มีเงินเยอะๆ แล้วมาอยู่เล่นๆ มีคนมาอยู่เชียงใหม่แล้วไม่ทำงานเยอะมาก ไม่ใช่เฉพาะคนไทยเท่านั้น ญี่ปุ่น ฝรั่งเกษียณ ฉันคิดว่าเป็นเมืองแบบนั้นมากกว่า เมืองที่มาอยู่แบบเฉยๆ แล้วใช้เงินไม่เยอะ ใช้เงินเก็บ มันไม่ใช่เมืองที่น่าลงทุน มันมีอะไรให้ขายสำหรับเชียงใหม่นอกจากธุรกิจท่องเที่ยว ใช่ไหม บริษัทใหญ่ๆ ก็ไม่มี ธนาคารที่จะเป็น head office ระดับภูมิภาคก็ไม่มี จะมีคนมาทำไฟแนนซ์ใหญ่ๆ ที่นี่มันก็ไม่ใช่อีก เชียงใหม่ไม่มี อย่างไรมันก็ต้องกลับไปศูนย์กลางที่กรุงเทพฯอยู่ดี ไม่มีหนังสือพิมพ์ใหญ่ๆ ที่เป็นศูนย์กลางด้วยตัวเอง แล้วให้กรุงเทพฯเป็นชายขอบของข่าวสาร มันไม่มี

- เชียงใหม่เปลี่ยนไปเยอะหรือเปล่า

สำหรับฉันเปลี่ยนไปเยอะ ฉันมองว่าเป็นเรื่องธรรมดานะ ฉันอยากให้เชียงใหม่เปลี่ยน ไม่อยากให้เป็นเหมือน 50 ปีที่แล้ว หรือ 100 ปีที่แล้ว ฉันอยากให้เชียงใหม่สะดวกสบาย เจริญ มีเทคโนโลยี มีทุกอย่าง แต่ที่ฉันไม่ชอบเชียงใหม่เพราะว่า คือมันไม่เอาอะไรสักอย่างหนึ่งเลย จะเป็นเมืองของอดีตก็ไม่ใช่ จะเป็นเมืองของปัจจุบันแล้วก้าวไปในอนาคตก็ไม่ยอมเป็น มันครึ่งๆ กลางๆ จะเดินไปข้างหน้าก็ห่วงอดีต เพราะสิ่งที่ขายอยู่ทุกวันนี้คือขายอดีตฉันอยากให้เชียงใหม่เป็นเมืองทันสมัย เป็นนิวยอร์ก เป็นโตเกียว เป็นอะไรก็ได้ ทันสมัยในแง่นี้คือ ถ้าคุณทันสมัยทั้งหมดเต็มร้อย คุณต้องคำนึงถึงคนที่อยู่ในเมืองมากกว่านี้ หมายความว่าคุณก็ต้องมี transportation (การขนส่ง) ที่มีประสิทธิภาพ มีทางเดิน มีสวนสาธารณะ มีอะไรที่เมืองใหญ่เขามี แต่เชียงใหม่ไม่มี เชียงใหม่มันเป็นชนบท แต่วัตถุมันพยายามที่จะทันสมัย มีการสร้างถนนก็ดี แต่คุณก็พยายามจะสร้างอดีตมาขาย คุณทำถนนคุณก็ต้องยอมรับว่านี่คือเมืองสมัยใหม่ แต่คุณก็ไม่ยอมรับว่าคุณอยากจะเป็นเมืองที่ทันสมัย ยังยึดติดกับการเป็นเมืองประวัติศาสตร์ วัฒนธรรมล้านนาอันงดงามแล้วทีนี้ปรากฏว่าสิ่งที่ควรจะทำคุณก็ไม่ทำ เราจะมีรถไฟฟ้าไหม จะมีรถรางในเมือง จะมีรถใต้ดินหรือเปล่า มีรถเมล์ที่มีประสิทธิภาพจะเป็นอย่างไร ควรจะมีห้องสมุดเหมือนประเทศสิงคโปร์ คือเมืองทันสมัยมันต้องนึกถึงพลเมืองที่เป็นสาธารณะค่ะ แต่นี่ก็ยังอยู่กันแบบหมู่บ้าน หมู่บ้านใครหมู่บ้านมัน

- ทำให้คนมาอยู่เยอะขึ้น เกิดมลพิษ รถติด อาชญากรรม เชียงใหม่พร้อมรับ แล้วหรือ

ฉันคิดว่าถ้าคุณจะทันสมัย คุณต้องนึกถึงมิตินี้แล้ว ทันสมัยของฉันคือ priority (สิ่งที่จะต้องกระทำก่อน) ไม่ใช่ทันสมัยที่วัตถุ คือถ้าคุณจะคิดให้หลุดออกไปจากหมู่บ้าน ให้เป็นสังคมเมืองจริงๆ คุณต้องคิดเปลี่ยนในเรื่องเวลา เรื่องพื้นที่ แล้วเมื่อคุณมองพลเมือง คุณเห็นพลเมืองเป็น civil คุณไม่ได้มองเป็น subject เพราะฉะนั้นฉันคิดว่า ถ้าองค์การบริหารส่วนตำบล (อบต.) ทุก อบต. เทศบาลทุกเทศบาลเข้มแข็ง ทำอะไรของตัวเองได้ มีเสียงที่เข้มแข็ง แล้วเขาก็สามารถก้าวพ้น identity ของการเป็นเมืองประวัติศาสตร์ไปได้ ทำเมืองเชียงใหม่ให้เป็นเมืองที่อยู่ในโลกปัจจุบันได้อย่างสง่างาม โดยที่ไม่ต้องไปยึดติดกับอดีต มันก็ต้องรองรับเรื่องพวกนี้ เรื่องปัญหาอาชญากรรม มลพิษ เพราะ หนึ่งในคุณสมบัติในการเป็นเมืองทันสมัย คือคุณต้องให้ความสำคัญกับปัญหาสิ่งแวดล้อม mentality (ความคิดอ่าน) ที่ขับรถไปไหนแล้วขว้างขยะออกมาข้างถนน มันเป็นความคิดอ่านของโลกก่อนสมัยใหม่นะ เพราะคุณใช้ใบตอง การจัดการขยะ ก็ต้องเป็นการจัดการแบบโลกสมัยใหม่ที่มีกลไกขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น มีสภาหมู่บ้านมาจัดการ

- เชียงใหม่อีก 10 ปีต่อจากนี้

อยากให้ความสำคัญกับสิ่งแวดล้อมมากกว่า นี่จริงจังนะ ฉันกังวลกับมลพิษมากๆ ของเมือง แล้วก็ปัญหาการขนส่งสาธารณะ นี่เป็นเรื่องโลกแตกมากสำหรับเชียงใหม่ ฉันว่าเมืองเชียงใหม่มันเป็น scale อย่างที่ อ.นิธิ เอียวศรีวงศ์ เคยเขียน เป็น scale ของมนุษย์ คล้ายๆ เกียวโต มีตรอกซอกซอยบ้านเรือนอยู่ชิดกันตามตรอกเล็กๆ มันเป็นเมืองที่เหมาะสำหรับการเดินและปั่นจักรยาน ไม่ใช่เมืองที่คุณจะมาทำถนนใหญ่ๆ แล้วเดินทางด้วยรถยนต์ส่วนตัว ถ้าเชียงใหม่ไปถึงจุดที่ตระหนักว่าเป็นเมืองที่เป็น scale เหมือนมนุษย์ scale เล็ก และก็ควรรักษา scale นั้นไว้ แล้วทำระบบขนส่งมวลชนให้มีประสิทธิภาพ รณรงค์ให้คนเดินมากขึ้น ปั่นจักรยานมากขึ้น จะทำถนนใหญ่ก็ได้ แต่คุณก็ต้องมีเลนที่ให้ความสำคัญกับจักรยาน ไม่ใช่เลนจักรยานที่ให้ priority กับรถยนต์ แล้วปัญหาก็คือหมู่บ้านจัดสรรชานเมืองกี่หมื่นกี่พันโครงการ แล้วทุกบ้านมีรถยนต์อย่างน้อย 2 คัน เพื่อที่จะรับส่งลูกไปโรงเรียน แล้วตัวเองไปทำงานในเมือง นี่คือปัญหาที่ทำให้รถติด มันไม่ใช่แค่รถติด แต่มันเป็นการเผาผลาญพลังงานโดยไม่จำเป็น แล้วคนเชียงใหม่ก็พูดกันแต่ว่า ไม่มีรถอยู่ไม่ได้ แต่ไม่มีใครออกมาผลักดันว่าต้องช่วยกันทำอะไรสักอย่างหนึ่ง

- ความคิดที่ว่าเพราะรถติดจึงต้องขยายถนน ทำให้เกิดการคัดค้านขยายถนน

แต่การคัดค้านการขยายถนนของคนเหล่านั้นยังไม่พอ เพราะคัดค้านอยู่บนพื้นฐานของประโยชน์ส่วนตัว กลัวที่ดิน ตัวเองโดนเวนคืน เพราะฉะนั้นเขาต้องขยาย topic (หัวข้อ) ในการคัดค้านขยายถนนของเขาให้มันเป็นผลประโยชน์ส่วนรวม ถ้าฉันไม่เดือดร้อนก็ถ้าบ้านกูไม่โดนเวนคืน เขาก็ไม่มีแนวร่วม เขาต้องมายืนยันประเด็นว่าการขยายถนนไม่ใช่คำตอบ เขาพร้อมที่จะโดนเวนคืน เขาไม่ใช่ห่วงเรื่องที่ดิน แต่เขาห่วงปัญหามลพิษของเมือง ห่วงว่าปัญหาสิ่งแวดล้อมของโลกที่เราไม่ควรใช้น้ำมันมากขนาดนี้อีกต่อไปแล้ว ประเทศเราผลิตน้ำมันเองไม่ได้ คือมันต้องเป็นประเด็นอย่างนี้ ไม่ใช่ประเด็นว่ากูไม่อยากโดนเวนคืนที่ดิน

- เป็นเพราะความผิดพลาดจากหน่วยงานรัฐหรือชาวบ้านเห็นแก่ตัว

ฉันว่าทั้งหมด การพัฒนาเมืองของเราไม่ได้พัฒนาให้เห็นคน แล้วเราก็ไปเข้าใจผิดว่าความเจริญคือต้องมีถนนใหญ่ๆ เห็นว่าจักรยานหรือรถสามล้อเป็นความเชย ความล้าหลังที่จะต้องขจัดออกไป เพื่อเราจะได้ก้าวไปสู่สิ่งที่เราเรียกว่าความก้าวหน้า นั่นคือประมาณ พ.ศ.2500 ที่เราอยากจะพัฒนาประเทศให้ทันสมัยมาเดี๋ยวนี้คนที่มีการศึกษา ที่ภาษาตลาดเรียกว่า trendy จำนวนหนึ่ง ซึ่งมาสนใจปัญหาเรื่องสิ่งแวดล้อมแล้วอยากปั่นจักรยาน คุณก็ไม่ปั่นจักรยานด้วยสำนึกแบบบ้านๆ เป็นสำนึกแค่อยากให้คนเดินทางด้วยความสะดวกปลอดภัย ประหยัดพลังงาน ก็ไปคิดกันถึงเรื่องจักรยานเก๋ๆ ไปปั่นในที่เก๋ๆ ไปถ่ายรูปเก๋ๆ คือมันไม่ใช่ มันก็ยังไม่ใช่ชีวิตประจำวัน คุณเอาจักรยานมัดไปบนรถโฟร์วีล ขับรถไปชนบทแห่งหนึ่ง ก็เอาจักรยานไปปั่น ปั่นเสร็จก็เอาจักรยานขึ้นรถยนต์ขับกลับบ้าน ฉันว่ามันไม่ make sense คือเราไม่สามารถเชื่อมความทันสมัยกับการเดินทางที่ไม่ใช้รถยนต์ได้ เรายังคิดว่ารถยนต์เป็นสัญลักษณ์ของสถานะทางสังคม เป็นสัญลักษณ์ของความทันสมัย แล้วอย่างคนชั้นกลาง การมีรถขับเหมือนเป็นความสำเร็จ เมื่อไหร่ที่คุณได้ซื้อบ้านซื้อรถ คือคุณประสบความสำเร็จ มันหลายปัจจัยมาก

ฉันเคยเขียนมาหลายปีแล้วว่า ถ้าเมื่อไหร่ที่เราถีบตัวเองจากนั่งรถเมล์ไปทำงาน เป็นขับรถไปทำงานคือประสบความสำเร็จ นี่เป็นวิธีคิดแบบคนไทย ซึ่งมันไม่ใช่ เราควรจะเรียกร้องให้เรามีรถเมล์ดีๆ ไม่ใช่กดดันให้ตัวเองเก็บเงินซื้อรถ หรือผ่อนรถ เราควรจะได้เอาเงินนั้นไปกินอาหารดีๆ กินไวน์ดีๆ ไม่ใช่กำเงินตรงนั้นไปซื้อรถยนต์ขับ ต้องเปลี่ยนทัศนคติของคนไทยว่า การทันสมัย การประสบความสำเร็จ ไม่ได้เท่ากับการมีรถขับ

เชียงใหม่จะน่าอยู่มาก ฉันต้องการ museum ดีๆ concert hall ดีๆ มีโรงหนัง ทุกวันนี้หนังบางเรื่องที่เข้ากรุงเทพฯ ก็ไม่เข้าเชียงใหม่ เพราะเขาคิดว่าไม่มีคนดู คือฉันก็ไม่ได้ต้องการฟ้อนเล็บหรืออะไร มีก็มี ไม่ได้ว่าอะไร มีก็ดี มีก็สนุก แต่มันก็ต้องมีอย่างอื่นด้วย มีโอเปร่า มีละครเวทีเรื่องชิคาโกมาแสดงที่กรุงเทพฯ คนเชียงใหม่ก็อยากดู แล้วทำไมเราไม่ได้ดู

ถ้าคุณบอกว่าคุณเป็นเมืองที่ทันสมัย มันต้องมีสิ่งเหล่านี้ อย่าเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับกรุงเทพฯ แต่คุณต้องคิดว่าทำไมคุณไม่มีสิทธิดูละครเวทีชิคาโก ทำไมไม่ได้ฟังคอนเสิร์ตเพลงคลาสสิกวงดังๆ จากทั่วโลก ซึ่งมันไม่ใช่เรื่องใหญ่ที่จะเชิญมา

เชียงใหม่ไม่ใช่ไม่มีเงินนะ มีเงินแต่ก็เอาไปทำอะไรก็ไม่รู้ เอาไปทำกระถางต้นไม้พลาสติก เอาไปทำน้ำพุกลางสะพานอย่างนี้ ซึ่งฉันคิดว่ามันไร้สาระ อย่างน้อยๆ มีห้องสมุดดีๆ แล้วมันไม่ใช่เรื่องของคนชั้นกลาง ฉันคิดว่าชนชั้นมันไม่ตายตัว คือไม่ใช่ว่าอยู่แล้วจะไม่เคลื่อนไหว มันไม่ได้แปลว่าคนปลูกหอมอยู่หางดงแล้วมันจะต้องปลูกหอมไปตลอดชีวิต วันหนึ่งเขาอาจจะทำไร่หอมที่ดีขึ้น เพราะเขามีความรู้มากขึ้น ทำหอม ออร์แกนิก ถ้าเข้าถึงตลาด เพราะเขารู้ว่าชีวิตเขามีทางเลือกอะไรบ้าง

ที่มา: ประชาชาติธุรกิจ วันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2552 ปีที่ 32 ฉบับที่ 4097